સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 5.207

શ્રીમાર્કણ્ડેય ઉવાચ -
તસ્યાગ્રે પાવનં તીર્થં સ્વર્ણબિન્દ્વિતિ વિશ્રુતમ્ ।
યત્ર સ્નાત્વા દિવં યાન્તિ મૃતાશ્ચ ન પુનર્ભવમ્

તત્ર તીર્થે તુ યઃ સ્નાત્વા દત્તે વિપ્રાય કાઞ્ચનમ્ ।
તેન યત્તુ ફલં પ્રોક્તં તચ્છૃણુષ્વ મહીપતે

સર્વેષામેવ રત્નાનાં કાઞ્ચનં રત્નમુત્તમમ્ ।
અગ્નિતેજઃસમુદ્ભૂતં તેન તત્પરમં ભુવિ

તેનૈવ દત્તા પૃથિવી સશૈલવનકાનના ।
સપત્તનપુરા સર્વા કાઞ્ચનં યઃ પ્રયચ્છતિ

માનસં વાચિકં પાપં કર્મણા યત્પુરા કૃતમ્ ।
તત્સર્વં નશ્યતિ ક્ષિપ્રં સ્વર્ણદાનેન ભારત

સ્વર્ણદાનં તુ યો દત્ત્વા હ્યપિ વાલાગ્રમાત્રકમ્ ।
તત્ર તીર્થે મૃતો યાતિ દિવં નાસ્ત્યત્ર સંશયઃ

તત્ર વિદ્યાધરૈઃ સિદ્ધૈર્વિમાનવરમાસ્થિતઃ ।
પૂજ્યમાનો વસેત્તાવદ્યાવદાભૂતસમ્પ્લવમ્

પૂર્ણે તત્ર તતઃ કાલે પ્રાપ્ય માનુષ્યમુત્તમમ્ ।
સુવર્ણકોટિસહિતે ગૃહે વૈ જાયતે દ્વિજઃ

સર્વવ્યાધિવિનિર્મુક્તઃ સર્વલોકેષુ પૂજિતઃ ।
જીવેદ્વર્ષશતં સાગ્રં રાજસં સત્સુ વિશ્રુતઃ

॥ ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવન્ત્યખણ્ડે રેવાખણ્ડે સુવર્ણબિન્દુતીર્થમાહાત્મ્યવર્ણનં નામ સપ્તાધિકદ્વિશતતમોઽધ્યાયઃ ॥