સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 1.28-2

॥નારદ ઉવાચ॥
વ્રજંતી ગિરિજાઽપશ્યત્સખીં માતુર્મહાપ્રભામ્॥
કુસુમામોદિનીંનામ તસ્ય શૈલસ્ય દેવતામ્

સાપિ દૃષ્ટ્વા ગિરિસુતાં સ્નેહવિક્લવમાનસા॥
ક્વપુનર્ગચ્છસીત્યુચ્ચૈરાલિંગ્યોવાચ દેવતા

સા ચાસ્યૈ સર્વમાચખ્યૌ શંકરાત્કોપકારણમ્॥
પુનશ્ચોવાચ ગિરિજા દેવતાં માતૃસંમતામ્

નિત્યં શૈલાધિરાજસ્ય દેવતા ત્વમનિંદિતે॥
સર્વં ચ સન્નિધાનં ચ મયિ ચાતીવ વત્સલા

તદહં સંપ્રવક્ષ્યામિ યદ્વિધેયં તવાધુના॥
અથાન્ય સ્ત્રીપ્રવેશે તુ સમીપે તુ પિનાકિનઃ

ત્વયાખ્યેયં મમ શુબે યુક્તં પશ્ચાત્કરોમ્યહમ્॥
તથેત્યુક્તે તયા દેવ્યા યયૌ દેવી ગિરિં પ્રતિ

રમ્યે તત્ર મહાશૃંગે નાનાશ્ચર્યોપશોભિતે॥
વિભૂષણાદિ સન્યસ્ય વૃક્ષવલ્કલધારિણી

તપસ્તેપે ગિરિસુતા પુત્રેણ પરિપાલિતા॥
ગ્રીષ્મે પંચાગ્નિસંતપ્તા વર્ષાસુ ચ જલોષિતા

યથા ન કાચિત્પ્રવિશેદ્યોષિદત્ર હરાંતિકે॥
દૃષ્ટ્વા પરાં સ્ત્રિયં ચાત્ર વદેથા મમ પુત્રક

શીઘ્રમેવ કરિષ્યામિ તતો યુક્તમનંતરમ્॥
એવમસ્ત્વિતિ તાં દેવીં વીરકઃ પ્રાહ સાંપ્રતમ્

માતુરાજ્ઞા સુતો હ્લાદ પ્લાવિતાંગો ગતજ્વરઃ॥
જગામ ત્ર્યક્ષં સંદ્રષ્ટું પ્રણિપત્ય ચ માતરમ્

ગજવક્ત્રં તતઃ પ્રાહ પ્રણમ્ય સમવસ્થિતમ્॥
સાશ્રુકંઠં પ્રયાચંતં નય મામપિ પાર્વતિ

ગજવક્ત્રં હિ ત્વાં બાલ મામિવોપહસિષ્યતિ॥
તદાગચ્છ મયા સાર્ધં યા ગતિર્મે તવાપિ સા

પરાભવાદ્ધિ ધૂર્તાનાં મરણં સાધુ પુત્રક॥
એવમુક્ત્વા સમાદાય હિમાદ્રિં પ્રતિ સા યયૌ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પ્રથમે માહેશ્વરખણ્ડે કૌમારિકાખણ્ડે કુમારેશ્વરમાહાત્મ્યે પાર્વત્યસ્તપોર્થં ગમનવર્ણનંનામાષ્ટાવિંશોઽધ્યાયઃ