શિષ્યલેખ · શ્લોક 102-115

અવિદ્યાધૂમ્રાન્ધભ્રમપરિગતવ્યાકુલગતિપ્રદીપ્તે દુઃખાગ્નૌ પતિતમવશં વીક્ષ્ય ભુવનમ્ ।
સ્ફુરદ્વહ્નિજ્વાલા પ્રમથિતશિરોવેષ્ટનનિભા યાતન્તે યે ઽત્રાદ્ભુત ઇહ પુરુષાસ્તે સુકૃતિનઃ

અવીચિં ગાહન્તે હુતવહશિખાપૂરિતમપિ પ્રસર્પદ્રોમાઞ્ચા હિમનિકરચન્દ્રાંશુશિશિરમ્ ।
પરાર્થે x x x સ્ફુટનલિનહાસાપિ નલિની કરોત્યેષાં તાપં હુતવહશિખાસંહતિરિવ

પરહિતકરણાય બદ્ધકક્ષાઃ સુખમસિપત્ત્રવને વસન્તિ સન્તઃ ।
ન પુનરમરસુન્દરીસહાયાઃ ક્ષણમપિ નન્દનકાનને રમન્તે

અશરણજનતારણાય તીર્ણાઃ પુનરપિ વૈતરણીં તરન્તિ ધીરાઃ ।
ન તુ ગગનસરિત્તરંગભઙ્ગવ્યતિકરસઙ્ગસુખં સ્વયં ભજન્તે

ઇતિ સુચરિતરત્નં ભૂષણં ભૂષણાનાં શિવમમૃતમુદારં ભાસુરં ભાસુરાણામ્ ।
અસુલભમકૃતજ્ઞૈર્નન્દનં નન્દનાનાં ભજ સમસુખહેતું મઙ્ગલં મઙ્ગલાનામ્

સુગતવચનપુષ્પં સર્વદા સેવનીયં ફલતિ ફલમુદારં પુષ્પમેવ દ્રુમાણામ્ ।
સુગતવચનપુષ્પાદર્થરાશિર્નિષેવ્યો મધુનિ મુધકરાણાં યસ્ય વાઞ્છાપ્રકર્ષમ્

વિસૃજ વિષયાન્નીત્યાકીર્ણાં ક્ષણવ્યયસઙ્ગિનો ભજ સમસુખં સાકાઙ્ક્ષં કૃતાન્તભયોજ્ઝિતમ્ ।
વિકર તિમિરં મોહવ્યાજં વિમોક્ષયથાર્ગલં ન ખલુ સુચિરં નિદ્રાયન્તે સદશ્વકિશોરકાઃ

વિનયવિસરો વીર્યસ્કન્ધઃ ક્ષમાદમપલ્લવઃ શમથકુસુમઃ પ્રજ્ઞાશાખઃ પ્રદાનઘનચ્છદઃ ।
પ્રણિધિશિખરઃ શીલચ્છાયઃ પ્રશાન્તિફલપ્રદો ભવ ભવ મરૌ તાપાર્તાનાં ત્વમેકમહાદ્રુમઃ

બહુજનહિતો માભૈર્વાદપ્રદાનમહાસ્વનઃ પૃથુતરશોધારાસારઃ કૃપાનિલચોદિતઃ ।
પ્રશમિતરજઃ શીલચ્છાયાવિભૂષિતભૂતલો ભવ ભવ મરૌ તાપાર્તાનાં ત્વમેકમહાઘનઃ

પ્રકટવિપુલં પઙ્કાગાધઃ પ્રસન્નતરાશ્રયઃ સતતશિશિરો જાલવ્યાલપ્રમાદવિવર્જિતઃ ।
પ્રકૃતિસુભગસ્તૃષ્ણાચ્છેદાવિમર્દભરક્ષમો ભવ ભવ મરૌ તાપાર્તાનાં ત્વમેકમહાહ્રદઃ

ઇતિ નિગદતા યદુપાર્જિતં પુણ્યં મયા કિયત્સુગતચરિતે કૃત્વા શ્રદ્ધામનેન જનો ઽખિલઃ ।
સતતસુખિતો રમ્યાભોગઃ સમૃદ્ધમનોરથઃ પરહિતરતઃ સર્વજ્ઞત્વં પ્રયાતુ તતઃ શનૈઃ

કરતલસમાઃ સ્પષ્ટાલોકાઃ પ્રશાન્તકૃશાનવઃ સ્થલકમલિનીપત્ત્રચ્છન્ના બિસાઙ્કુરદન્તુરાઃ ।
શુચિસુરભયઃ સ્ફુલ્લામ્ભોજૈર્વિભૂષિતભૂમયો દધતુ નરકાઃ સ્ફીતાં શોભાં સશીકરવાયવઃ

વિજિતંવિરુતમારાનીકાઃ કૃતાભયઘોષણા ગગનસલિલક્રીડા રમ્યા સમેત નરામરાઃ ।
જનનમરણક્લેશાયાસપ્રબન્ધવિઘાતિનો દિશિ દિશિ સદા બુદ્ધોત્પાદા ભવન્તુ સમીહિતાઃ

ભવતુ જગતાં ધર્મામોદઃ પ્રબન્ધમહોત્સવઃ સુચિરગુણિતા મૃત્યોર્બન્ધ્યા ભવન્તુ મનોરથાઃ ।
મુનિજનકથાગોષ્ઠીબન્ધૈઃ સમાવૃતવર્ષિભિઃ સતતશિશિરઃ સુભગચન્દ્રાલોકઃ પ્રયાતુ કૃતાર્થતામ્