શિવ પુરાણ · અધ્યાય 4.18

ઋષય ઊચુઃ ॥
ત્વયા સૂત મહાભાગ શ્રાવિતા હ્યદ્ભુતા કથા ॥
મહાકાલાખ્યલિંગસ્ય નિજભક્તસુરક્ષિકઃ

જ્યોતિર્લિંગં ચતુર્થં ચ કૃપયા વદ વિત્તમ॥
ૐકારં પરમેશસ્ય સર્વપાતકહારિણઃ

સૂત ઉવાચ॥
ૐકારે પરમેશાખ્યં લિંગમાસીદ્યથા દ્વિજાઃ॥
તથા વક્ષ્યામિ વઃ પ્રીત્યા શ્રૂયતાં પરમર્ષયઃ॥
કસ્મિંશ્ચિત્સમયે ચાઞ નારદો ભગવાન્મુનિઃ॥
ગોકર્ણાખ્યં શિવં ગત્વા સિષેવે પરભક્તિમાન્

તતસ્સ આગતો વિન્ધ્યં નગેશં મુનિસત્તમઃ॥
તત્રૈવ પૂજિતસ્તેન બહુમાનપુરસ્સરમ્

મયિ સર્વં વિદ્યતે ચ ન ન્યૂનં હિ કદાચન॥
ઇતિ ભાવં સમાસ્થાય સંસ્થિતો નારદાગ્રતઃ

તન્માનં તત્તદા શ્રુત્વા નારદો માનહા તતઃ॥
નિશ્શ્વસ્ય સંસ્થિતસ્તત્ર શ્રુત્વાવિન્ધ્યોઽબ્રવીદિદમ્

વિન્ધ્ય ઉવાચ ॥
કિં ન્યૂનં ચ ત્વયા દૃષ્ટં મયિ નિશ્શ્વાસકારણમ્ ॥
તચ્છ્રુત્વા નારદો વાક્યમબ્રવીત્સ મહામુનિઃ

॥ નારદ ઉવાચ ॥
વિદ્યતે ત્વયિ સર્વં હિ મેરુરુચ્ચતરઃ પુનઃ ॥
દેવેષ્વપિ વિભાગોઽસ્ય ન તવાસ્તિ કદાચન

॥ સૂત ઉવાચ ॥
ઇત્યુક્ત્વા નારદસ્તસ્માજ્જગામ ચ યથાગતમ્ ॥
વિન્ધ્યશ્ચ પરિતપ્તો વૈ ધિગ્વૈ મે જીવિતાદિકમ્

વિશ્વેશ્વરં તથા શંભુમારાધ્ય ચ તપામ્યહમ્ ॥
ઇતિ નિશ્ચિત્ય મનસા શંકર શરણં ગતઃ

જગામ તત્ર સુપ્રીત્યા હ્યોંકારો યત્ર વૈ સ્વયમ્ ॥
ચકાર ચ પુનસ્તત્ર શિવમૂર્તિશ્ચ પાર્થિવીમ્

આરાધ્ય ચ તદા શંભું ષણ્માસં સ નિરન્તરમ્॥
ન ચચાલ તપસ્થાનાચ્છિવધ્યાનપરાયણઃ

એવં વિંધ્યતપો દૃષ્ટ્વા પ્રસન્નઃ પાર્વતીપતિઃ ॥
સ્વરૂપં દર્શયામાસ દુર્લ્લભં યોગિનામપિ

પ્રસન્નસ્સ તદોવાચ બ્રૂહિ ત્વં મનસેપ્સિતમ્ ॥
તપસા તે પ્રસન્નોસ્મિ ભક્તાનામીપ્સિતપ્રદઃ

વિન્ધ્ય ઉવાચ ॥
યદિ પ્રસન્નો દેવેશ બુદ્ધિં દેહિ યથેપ્સિતામ્ ॥
સ્વકાર્યસાધિનીં શંભો ત્વં સદા ભક્તવત્સલઃ

સૂત ઉવાચ ॥
તચ્છ્રુત્વા ભગવાઞ્છંભુશ્ચિચેત હૃદયે ચિરમ્॥
પરોપતાપદં વિન્ધ્યો વરમિચ્છતિ મૂઢધીઃ

કિં કરોમિ યદેતસ્મૈ વરદાનં ભવેચ્છુભમ્ ॥
મદ્દત્તં પરદુઃખાય વરદાનં યથા નહિ

॥ સૂત ઉવાચ ॥
તથાપિ દત્તવાઞ્ શંભુસ્તસ્મૈ તદ્વરમુત્તમમ્ ॥
વિધ્યપર્વતરાજ ત્વં યથેચ્છસિ તથા કુરુ

એવં ચ સમયે દેવા ઋપયશ્ચામલાશયાઃ ॥
સંપૂજ્ય શંકરં તત્ર સ્થાતવ્યમિતિ ચાબુવન્

તચ્છુત્વા દેવવચનં પ્રસન્નઃ પરમેશ્વરઃ॥
તથૈવ કૃતવાન્પ્રીત્યા લોકાનાં સુખહેતવે

ૐ કારં ચૈવ યલ્લિંગમેકં તચ્ચ દ્વિધા ગતમ્ ॥
પ્રણવે ચૈવ ૐકારનામાસીત્સ સદાશિવઃ

પાર્થિવે ચૈવ યજ્જાતં તદાસીત્પરમેશ્વરઃ ॥
ભક્તાભીષ્ટપ્રદૌ ચોભૌ ભુક્તિમુક્તિપ્રદૌ દ્વિજાઃ

તત્પૂજાં ચ તદા ચક્રુર્દેવાશ્ચ ઋષયસ્તથા ॥
પ્રાપુર્વરાનનેકાંશ્ચ સંતોષ્ય વૃષભધ્વજમ્

સ્વસ્વસ્થાનં યયુર્દેવા વિન્ધ્યોપિ મુદિતોઽધિકમ્ ॥
કાર્ય્યં સાધિતવાન્સ્વીયં પરિતાપં જહૌ દ્વિજાઃ

ય એવં પૂજયેચ્છંભું માતૃગર્ભં વસેન્ન હિ ॥
યદભીષ્ટફલં તચ્ચ પ્રાપ્નુયાન્નાત્ર સંશય

સૂત ઉવાચ ॥
એતત્તે સર્વમાખ્યાતમોંકારપ્રભવે ફલમ્ ॥
અતઃ પરં પ્રવક્ષ્યામિ કેદારં લિંગમુત્તમમ્

ઇતિ શ્રીશિવમહાપુરાણે ચતુર્થ્યાં કોટિરુદ્રસંહિતાયામોંકારેશ્વરજ્યોતિર્લિંગમાહાત્મ્યવર્ણનં નામાષ્ટાદશોઽધ્યાયઃ