શિવ પુરાણ · અધ્યાય 3.35

નન્દીશ્વર ઉવાચ ॥
સનત્કુમાર સર્વજ્ઞ શિવસ્ય પરમાત્મનઃ॥
અવતારં શૃણુ વિભોસ્સાધુવેષદ્વિજાહ્વયમ્

મેનાહિમાલયોર્ભક્તિં શિવે જ્ઞાત્વા મહોત્તમામ્ ॥
ચિન્તામાપુસ્તુરાસ્સર્વે મન્ત્રયામાસુરાદરાત્

એકાન્તભક્ત્યા શૈલશ્ચેત્કન્યાં દાસ્યતિ શમ્ભવે ॥
ધ્રુવં નિર્વાણતાં સદ્યઃ સમ્પ્રાપ્સ્યતિ શિવસ્ય વૈ

અનન્તરત્નાધારોઽસૌ ચેત્પ્રયાસ્યતિ મોક્ષતામ્ ॥
રત્નગર્ભાભિધા ભૂમિર્મિથ્યૈવ ભવિતા ધ્રુવમ્

અસ્થિરત્વમ્પરિત્યજ્ય દિવ્યરૂપં વિધાય સઃ ॥
કન્યાં શૂલભૃતે દત્ત્વા શિવાલોકં ગમિષ્યતિ

મહાદેવસ્ય સારૂપ્યં પ્રાપ્ય શમ્ભોરનુગ્રહાત્ ॥
તત્ર ભુક્ત્વા મહાભોગાંસ્તતો મોક્ષમવાપ્સ્યતિ

ઇત્યાલોચ્ય સુરાસ્સર્વે જગ્મુર્ગુરુગૃહં મુને ॥
ચક્રુર્નિવેદનં ગત્વા ગુરવે સ્વાર્થસાધકાઃ

દેવા ઊચુઃ ॥
ગુરો હિમાલયગૃહં ગચ્છાસ્મત્કાર્ય્યસિદ્ધયે ॥
કૃત્વા નિંદાં મહેશસ્ય ગિરિભક્તિં નિવારય

સ્વશ્રદ્ધયા સુતાં દત્ત્વા શિવાય સ ગિરિર્ગુરો ॥
લભેત મુક્તિમત્રૈવ ધરણ્યાં સ હિ તિષ્ઠતુ

ઇતિ દેવવચઃ શ્રુત્વા પ્રોવાચ ચ વિચાર્ય્ય તાન્

ગુરુરુવાચ ॥
કશ્ચિન્મધ્યે ચ યુષ્માકં ગચ્છેચ્છૈલાન્તિકં સુરાઃ ॥
સમ્પાદયેત્સ્વાભિમતમહં તત્કર્તુમક્ષમઃ

અથવા ગચ્છત સુરા બ્રહ્મલોકં સવાસવાઃ ॥
તસ્મૈ વૃત્તં કથય સ્વં સ વઃ કાર્યં કરિષ્યતિ

॥ નન્દીશ્વર ઉવાચ ॥
તચ્છ્રુત્વા તે સમાલોચ્ય જગ્મુર્વિધિસભાં સુરાઃ ॥
સર્વં નિવેદયામાસુસ્તદ્વૃત્તં પુરતો વિધેઃ

અવોચત્તાન્વિધિઃ શ્રુત્વા તદ્વચઃ સુવિચિંત્ય વૈ ॥
નાહં કરિષ્યે તન્નિંદાં દુઃખદાં કહરાં સદા

સુરા ગચ્છત કૈલાસં સંતોષયત શઙ્કરમ્॥
પ્રસ્થાપયત તં દેવં હિમાલયગૃહં પ્રતિ

સ ગચ્છેદથ શૈલેશમાત્મનિન્દાં કરોતુ વૈ॥
પરનિન્દા વિનાશાય સ્વનિન્દા યશસે મતા

નન્દીશ્વર ઉવાચ ॥
તતસ્તે પ્રયયુઃ શીઘ્રં કૈલાસં નિખિલાસ્સુરાઃ॥
સુપ્રણમ્ય શિવં ભક્ત્યા તદ્દ્રુતં નિખિલા જગુઃ

તચ્છ્રુત્વા દેવવચનં સ્વીચકાર મહેશ્વરઃ ॥
દેવાન્સુયાપયામાસ તાનાશ્વાસ્ય વિહસ્ય સઃ

તતઃ સ ભગવાઞ્છમ્ભુર્મહેશો ભક્તવત્સલઃ ॥
ગન્તુમૈચ્છચ્છૈલમૂલં માયેશો ન વિકારવાન્

દણ્ડી છત્રી દિબ્યવાસા બિભ્રત્તિલકમુજ્જ્વલમ્॥
કરે સ્ફટિકમાલાં ચ શાલગ્રામં ગલે દધત્

જપન્નામ હરેર્ભક્ત્યા સાધુવેષધરો દ્વિજઃ॥
હિમાચલં જગામાશુ બન્ધુવર્ગેસ્સમન્વિતમ્

તં ચ દૃષ્ટ્વા સમુત્તસ્થૌ સગણોઽપિ હિમાલયઃ ॥
નનામ દણ્ડવદ્ભૂમૌ સાષ્ટાઙ્ગં વિધિપૂર્વકમ્

તતઃ પપ્રચ્છ શૈલેશસ્તં દ્વિજં કો ભવાનિતિ ॥
ઉવાચ શીઘ્રં વિપ્રેન્દ્રસ્સ યોગ્યદ્રિમ્મહાદરાત્

સાધુદ્વિજ ઉવાચ ॥
સાધુ દ્વિજાહ્વઃ શૈલાહં વૈષ્ણવઃ પરમાર્થદૃક્ ॥
પરોપકારી સર્વજ્ઞઃ સર્વગામી ગુરોર્બલાત્

મયા જ્ઞાતં સ્વવિજ્ઞાનાત્સ્વસ્થાને શૈલસત્તમ॥
તચ્છૃણુ પ્રીતિતો વચ્મિ હિત્વા દમ્ભન્તવાંતિકમ્

શઙ્કરાય સુતાન્દાતુન્ત્વમિચ્છસિ નિજોદ્ભવામ્ ॥
ઇમામ્પદ્માસમાં રમ્યામજ્ઞાતકુલશીલિને

ઇયં મતિસ્તે શૈલેન્દ્ર ન યુક્તા મઙ્ગલપ્રદા ॥
નિબોધ જ્ઞાનિનાં શ્રેષ્ઠ નારાયણકુલોદ્ભવ

પશ્ય શૈલાધિપત્વં ચ ન તસ્યૈકોઽસ્તિ બાન્ધવઃ ॥
બાન્ધવાન્સ્વાન્પ્રયત્નેન પૃચ્છ મેનાં ચ સ્વપ્રિયામ્

સર્વાન્સંપૃચ્છ યત્નેન મેનાદીન્પા ર્વતી વિના ॥
રોગિણે નૌષધં શૈલ કુપથ્યં રોચતે સદા

ન તે પાત્રાનુરૂપશ્ચ પાર્વતીદાનકર્મ્મણિ ॥
મહાજનઃ સ્મેરમુખઃ શ્રુતિ માત્રાદ્ભવિષ્યતિ

નિરાશ્રયસ્સદાસઙ્ગો વિરૂપો નિગુર્ણોઽવ્યયઃ ॥
સ્મશાનવાસી વિકટો વ્યાલગ્રાહી દિગમ્બરઃ

વિભૂતિભૂષણો વ્યાલવરાવેષ્ટિતમસ્તકઃ ॥
સર્વાશ્રમપરિભ્રષ્ટસ્ત્વવિજ્ઞાતગતિસ્સદા

બ્રહ્મોવાચ ॥
ઇત્યાદ્યુક્ત્વા વચસ્તથ્યં શિવનિન્દાપરં સ હિ ॥
જગામ સ્વાલયં શીઘ્રન્નાના લીલાકરઃ શિવઃ

તચ્છ્રુત્વા વિપ્રવચનમભૂતાઞ્ચ તનૂ તયોઃ ॥
વિપરીતાનર્થપરે કિં કરિષ્યાવહે ધ્રુવમ્

તતો રુદ્રો મહોતિં ચ કૃત્વા ભક્તમુદાવહામ્ ॥
વિવાહયિત્વા ગિરિજાં દેવકાર્ય્યં ચકાર સઃ

ઇતિ પ્રોક્તસ્તુ તે તાત સાધુવેષો દ્વિજાહ્વયઃ ॥
શિવાવતારો હિ મયા દેવકાર્ય્યકરઃ પ્રભો

ઇદમાખ્યાનમનઘં સ્વર્ગ્યમાયુષ્યમુત્તમમ્ ॥
યઃ પઠેચ્છૃણુયાદ્વાપિ સ સુખી ગતિમાપ્નુયાત્

ઇતિ શ્રીશિવમહાપુરાણે તૃતીયાયાં શતરુદ્રસંહિતાયાં સાધુદ્વિજશિવાવતારવર્ણનં નામ પઞ્ચત્રિંશોઽધ્યાયઃ