શિવ પુરાણ · અધ્યાય 3.21

॥નન્દીશ્વર ઉવાચ ॥
અથ પ્રીત્યા શૃણુ મુનેઽવતારં પરમં પ્રભોઃ ॥
શંકરસ્યાત્મભૂપુત્ર શૃણ્વતાં સર્વકામદમ્

એકદા મુનિશાર્દૂલ ગિરિજાશંકરાવુભૌ ॥
વિહર્તુકામૌ સંજાતૌ સ્વેચ્છયા પરમેશ્વરૌ

ભૈરવં દ્વારપાલં ચ કૃત્વાભ્યન્તરમાગતૌ ॥
નાનાસખિગણૈઃ પ્રીત્યા સેવિતૌ નરશીલિતૌ

ચિરં વિહૃત્ય તત્ર દ્વૌ સ્વતન્ત્રૌ પરમેશ્વરૌ ॥
બભૂવતુઃ પ્રસન્નૌ તૌ નાનાલીલાકરૌ મુને

અથોન્મત્તાકૃતિર્દેવી સ્વતન્ત્રા લીલયા શિવા ॥
આગતા દ્વારિ તદ્રૂપા પ્રભોરાજ્ઞામવાપ સા

તાં દેવીં ભૈરવસ્સોથ નારીદૃષ્ટ્યા વિલોક્ય ચ ॥
નિષિષેધ બહિર્ગન્તું તદ્રૂપેણ વિમોહિતઃ

નારીદૃષ્ટ્યા સુદૃષ્ટા સા ભૈરવેણ યદા મુને ॥
કુદ્ધાઽભવચ્છિવા દેવી તં શશાપ તદાંબિકા

॥ શિવોવાચ ॥
નારીદૃષ્ટ્યા પશ્યસિ ત્વં યતો માં પુરુષાધમ ॥
અતો ભવ ધરાયાં હિ માનુષસ્ત્વં ચ ભૈરવ

નન્દીશ્વર ઉવાચ ॥
ઇત્થં યદાઽભવચ્છપ્તો ભૈરવશ્શિવયા મુને ॥
હાહાકારો મહાનાસીદ્દુઃખમાપ સ લીલયા

તતશ્ચ શંકરઃ શીઘ્રં તમાગત્ય મુનીશ્વર ॥
આશ્વાસયદ્ભૈરવં હિ નાનાઽનુનયકોવિદઃ

તચ્છાપાદ્ભૈરવસ્સોથ ક્ષિતાવવતરન્મુને ॥
મનુષ્યયોન્યાં વૈતાલસંજ્ઞકશ્શંકરેચ્છયા

તત્સ્નેહતઃ શિવઃ સોપિ ક્ષિતાવવતરદ્વિભુઃ ॥
શિવયા સહ સલ્લીલો લૌકિકીઙ્ગતિમાશ્રિતઃ

મહેશાહ્વઃ શિવશ્ચાસીચ્છારદા ગિરિજા મુને ॥
સુલીલાં ચક્રતુઃ પ્રીત્યા નાના લીલા વિશારદૌ

ઇતિ તે કથિતં તાત મહેશચરિતં વરમ્ ॥
ધન્યં યશસ્યમાયુષ્યં સર્વકામફલપ્રદમ્

ય ઇદં શૃણુયાદ્ભક્ત્યા શ્રાવયેદ્વા સમાહિતઃ ॥
સ ભુક્ત્વેહાખિલાન્ભોગાનન્તે મોક્ષમવાપ્નુયાત્

ઇતિ શ્રીશિવ મહાપુરાણે તૃતીયાયાં શતરુદ્રસંહિતાયાં મહેશાવતારવર્ણનં નામૈકવિંશોધ્યાયઃ