શિવ પુરાણ · અધ્યાય 3.2

॥ નન્દીશ્વર ઉવાચ ॥
શૃણુ તાત મહેશસ્યાવતારાન્પરમાન્પ્રભો ॥
સર્વકાર્યકરાઁલ્લોકે સર્વસ્ય સુખદાન્મુને

તસ્ય શંભોઃ પરેશસ્ય મૂર્ત્યષ્ટકમયં જગત્ ॥
તસ્મિન્વ્યાપ્ય સ્થિતં વિશ્વં સૂત્રે મણિગણા ઇવ

શર્વો ભવસ્તથા રુદ્ર ઉગ્રો ભીમઃ પશો પતિઃ ॥
ઈશાનશ્ચ મહાદેવો મૂર્તયશ્ચાષ્ટ વિશ્રુતાઃ

ભૂમ્યંભોગ્નિમરુદ્વ્યોમક્ષેત્રજ્ઞાર્કનિશાકરાઃ ॥
અધિષ્ઠિતાશ્ચ શર્વાદ્યૈરષ્ટરૂપૈઃ શિવસ્ય હિ

ધત્તે ચરાચરં વિશ્વં રૂપં વિશ્વંભરાત્મકમ્ ॥
શંકરસ્ય મહેશસ્ય શાસ્ત્રસ્યૈવેતિ નિશ્ચયઃ

સંજીવનં સમસ્તસ્ય જગતઃ સલિલાત્મકમ્ ॥
ભવ ઇત્યુચ્યતે રૂપં ભવસ્ય પરમાત્મનઃ

બહિરંતર્જગદ્વિશ્વં બિભર્તિ સ્પન્દતેસ્ય યમ્ ॥
ઉગ્ર ઇત્યુચ્યતે સદ્ભી રૂપમુગ્રસ્ય સત્પ્રભો

સર્વાવકાશદં સર્વવ્યાપકં ગગનાત્મકમ્ ॥
રૂપં ભીમસ્ય ભીમાખ્યં ભૂપવૃન્દસ્વ ભેદકમ્

સર્વાત્મનામધિષ્ઠાનં સર્વક્ષેત્રનિવાસકમ્ ॥
રૂપં પશુપતેર્જ્ઞેયં પશુપાશનિકૃન્તનમ્

સન્દીપયઞ્જગત્સર્વં દિવાકરસમાહ્વયમ્ ॥
ઈશાનાખ્યં મહેશસ્ય રૂપં દિવિ વિસર્પતિ

આપ્યાયયતિ યો વિશ્વમમૃતાંશુર્નિશાકરઃ ॥
મહાદેવસ્ય તદ્રૂપં મહાદેવસ્ય ચાહ્વયમ્

આત્મા તસ્યાષ્ટમં રૂપં શિવસ્ય પરમાત્મનઃ ॥
વ્યાપિકેતરમૂર્તીનાં વિશ્વં તસ્માચ્છિવાત્મકમ્

શાખાઃ પુષ્યન્તિ વૃક્ષસ્ય વૃક્ષમૂલસ્ય સેચનાત્ ॥
તદ્વદસ્ય વપુર્વિશ્વં પુષ્યતે ચ શિવાર્ચનાત

યથેહ પુત્રપૌત્રાદેઃ પ્રીત્યા પ્રીતો ભવેત્પિતા ॥
તથા વિશ્વસ્ય સમ્પ્રીત્યા પ્રીતો ભવતિ શંકરઃ

ક્રિયતે યસ્ય કસ્યાપિ દેહિનો યદિ નિગ્રહઃ ॥
અષ્ટમૂર્ત્તેરનિષ્ટં તત્કૃતમેવ ન સંશયઃ

અષ્ટમૂર્ત્યાત્મના વિશ્વમધિષ્ઠાયાસ્થિતં શિવમ્ ॥
ભજસ્વ સર્વભાવેન રુદ્રં પરમકારણમ્

ઇતિ પ્રોક્તાઃ સ્વરૂપાસ્તે વિધિપુત્રાષ્ટવિશ્રુતાઃ ॥
સર્વોપકારનિરતાઃ સેવ્યાઃ શ્રેયોર્થિભિર્નરૈઃ

ઇતિ શ્રીશિવમહાપુરાણે તૃતીયાયાં શતરુદ્રસંહિતાયાં શિવાષ્ટમૂર્ત્તિવર્ણનં નામ દ્વિતીયોઽધ્યાયઃ