શિવ પુરાણ · અધ્યાય 2.4.6

॥ બ્રહ્મોવાચ ॥
અથ તત્ર સ ગાંગેયો દર્શયામાસ સૂતિકામ્ ॥
તામેવ શૃણુ સુપ્રીત્યા નારદ ત્વં સ્વભક્તિદામ્

દ્વિજ એકો નારદાખ્ય આજગામ તદૈવ હિ ॥
તત્રાધ્વરકરઃ શ્રીમાઞ્શરણાર્થં ગુહસ્ય વૈ

સ વિપ્રઃ પ્રાપ્ય નિકટં કાર્ત્તિકસ્ય પ્રસન્નધીઃ ॥
સ્વાભિપ્રાયં સમાચખ્યૌ સુપ્રણમ્ય શુભૈઃ સ્તવૈઃ

॥ વિપ્ર ઉવાચ ॥
શૃણુ સ્વામિન્વચો મેદ્ય કષ્ટં મે વિનિવારય ॥
સર્વબ્રહ્માંડનાથસ્ત્વમતસ્તે શરણં ગતઃ

અજમેધાધ્વરં કર્તુમારંભં કૃતવાનહમ્ ॥
સોઽજો ગતો ગૃહાન્મે હિ ત્રોટયિત્વા સ્વબંધનમ્

ન જાને સ ગતઃ કુત્રાઽન્વેષણં તત્કૃતં બહુ ॥
ન પ્રાપ્તોઽતસ્સ બલવાન્ ભંગો ભવતિ મે ક્રતોઃ

ત્વયિ નાથે સતિ વિભો યજ્ઞભંગઃ કથં ભવેત્ ॥
વિચાર્ય્યૈવાઽખિલેશાન કામ પૂર્ણં કુરુષ્વ મે

ત્વાં વિહાય શરણ્યં કં યાયાં શિવસુત પ્રભો ॥
સર્વબ્રહ્માંડનાથં હિ સર્વામરસુસેવિતમ્

દીનબંધુર્દયાસિન્ધુસ્સુસેવ્યા ભક્તવત્સલઃ॥
હરિબ્રહ્માદિદેવૈશ્ચ સુસ્તુતઃ પરમેશ્વરઃ

પાર્વતીનન્દનસ્સ્કન્દઃ પરમેકઃ પરંતપઃ ॥
પરમાત્માઽત્મદસ્સ્વામી સતાં ચ શરણાર્થિનામ્

દીનાનાથ મહેશ શંકરસુત ત્રૈલોક્યનાથ પ્રભો માયાધીશ સમાગતોઽસ્મિ શરણં માં પાહિ વિપ્રપ્રિય ॥
ત્વં સર્વપ્રભુપ્રિયઃ ખિલવિદબ્રહ્માદિદેવૈસ્તુતસ્ત્વં માયાકૃતિરાત્મભક્તસુખદો રક્ષાપરો માયિકઃ

ભક્તપ્રાણગુણાકરસ્ત્રિગુણતો ભિન્નોસિ શંભુપ્રિયઃ શંભુઃ શંભુસુતઃ પ્રસન્નસુખદસ્સચ્ચિત્સ્વરૂપો મહાન્॥
સર્વજ્ઞસ્ત્રિપુરઘ્નશંકરસુતઃ સત્પ્રેમવશ્યસ્સદા ષડ્વક્ત્રઃ પ્રિયસાધુરાનતપ્રિયસ્સર્વેશ્વર શ્શંકરઃ ॥
સાધુદ્રોહકરઘ્ન શંકરગુરો બ્રહ્માંડનાથો પ્રભુઃ સર્વેષામમરાદિસેવિતપદો માં પાહિ સેવાપ્રિય

વૈરિભયંકર શંકર જનશરણસ્ય વન્દે તવ પદપદ્મં સુખકરણસ્ય ॥
વિજ્ઞપ્તિં મમ કર્ણે સ્કન્દ નિધેહિ નિજભક્તિં જનચેતસિ સદા વિધેહિ

કરોતિ કિં તસ્ય બલી વિપક્ષો દક્ષોઽપિ પક્ષોભયાપાર્શ્વગુપ્તઃ ॥
કિન્તક્ષકોપ્યામિષભક્ષકો વા ત્વં રક્ષકો યસ્ય સદક્ષમાનઃ

વિબુધગુરુરપિ ત્વાં સ્તોતુમીશો ન હિ સ્યાત્કથય કથમહં સ્યાં મંદબુદ્ધિર્વરાર્ચ્યઃ ॥
શુચિરશુચિરનાર્યો યાદૃશસ્તાદૃશો વા પદકમલ પરાગં સ્કન્દ તે પ્રાર્થયામિ

હે સર્વેશ્વર ભક્તવત્સલ કૃપાસિન્ધો ત્વદીયોઽસ્મ્યહં ભૃત્યસ્સ્વસ્ય ન સેવકસ્ય ગણપસ્યાઽઽ ગશ્શતં સત્પ્રભો ॥
ભક્તિં ક્વાપિ કૃતાં મનાગપિ વિભો જાનાસિ ભૃત્યાર્તિહા॥
ત્વત્તો નાસ્ત્યપરોઽવિતા ન ભગવન્ મત્તો નરઃ પામરઃ

કલ્યાણકર્ત્તા કલિકલ્મષઘ્નઃ કુબેરબન્ધુઃ કરુણાર્દ્રચિત્તઃ ॥
ત્રિષટ્કનેત્રો રસવક્ત્રશોભી યજ્ઞં પ્રપૂર્ણં કુરુ મે ગુહ ત્વમ્

રક્ષકસ્ત્વં ત્રિલોકસ્ય શરણાગતવત્સલઃ ॥
યજ્ઞકર્ત્તા યજ્ઞભર્ત્તા હરસે વિઘ્નકારિણામ્

વિઘ્નવારણ સાધૂનાં સર્ગ કારણ સર્વતઃ ॥
પૂર્ણં કુરુ મમેશાન સુતયજ્ઞ નમોસ્તુ તે

સર્વત્રાતા સ્કન્દ હિ ત્વં સર્વજ્ઞાતા ત્વમેવ હિ ॥
સર્વેશ્વરસ્ત્વમીશાનો નિવેશસકલાઽવનઃ

સંગીતજ્ઞસ્ત્વમેવાસિ વેદવિજ્ઞઃ પરઃ પ્રભુઃ ॥
સર્વસ્થાતા વિધાતા ત્વં દેવદેવસ્સતાં ગતિઃ

ભવાનીનન્દનશ્શંભુતનયો વયુનઃ સ્વરાટ્ ॥
ધ્યાતા ધ્યેયઃ પિતૄણાં હિ પિતા યોનિઃ સદાત્મનામ્

॥ બ્રહ્મોવાચ ॥
ઇત્યાકર્ણ્ય વચસ્તસ્ય દેવસમ્રાટ્ શિવાત્મજઃ ॥
સ્વગણં વીરબાહ્વાખ્યં પ્રેષયામાસ તત્કૃતે

તદાજ્ઞયા વીરબાહુસ્તદન્વેષણહેતવે॥
પ્રણમ્ય સ્વામિનં ભક્ત્યા મહાવીરો દ્રુતં યયૌ

અન્વેષણં ચકારાસૌ સર્વબ્રહ્માણ્ડગોલકે ॥
ન પ્રાપ તમજં કુત્ર શુશ્રાવ તદુપદ્રવમ્

જગામાઽથ સ વૈકુંઠં તત્રાઽજં પ્રદદર્શ તમ્ ॥
ઉપદ્રવં પ્રકુર્વન્તં ગલયૂપં મહાબલમ્

ધૃત્વા તં શૃંગયો વીરો ધર્ષયિત્વા તિવેગતઃ ॥
આનિનાય સ્વામિપુરો વિકુર્વંતં રવં બહુ

દૃષ્ટ્વા તં કાર્તિકસ્સોઽરમારુરોહ સ તં પ્રભુઃ ॥
ધૃતબ્રહ્માણ્ડગરિમા મહાસૂતિકરો ગુહઃ

મુહૂર્તમાત્રતસ્સોઽજો બ્રહ્માંડં સકલં મુને ॥
બભ્રામ શ્રમ એવાશુ પુનસ્તત્સ્થાનમાગતઃ

તત ઉત્તીર્ય સ સ્વામી સમુવાસ સ્વમાસનમ્॥
સોઽજઃ સ્થિતસ્તુ તત્રૈવ સ નારદ ઉવાચ તમ્

॥ નારદ ઉવાચ ॥
નમસ્તે દેવ દેવેશ દેહિ મેઽજં કૃપાનિધે॥
કુર્યામધ્વરમાનન્દાત્સખાયં કુરુ મામહો

॥ કાર્ત્તિક ઉવાચ ॥
વધયોગ્યો ન વિપ્રાઽજઃ સ્વગૃહં ગચ્છ નારદ ॥
પૂર્ણોઽસ્તુ તેઽધ્વરસ્સર્વઃ પ્રસાદાદેવ મે કૃતઃ

બ્રહ્મોવાચ ॥
ઇત્યાકર્ણ્ય દ્વિજસ્સ્વામી વચનં પ્રીતમાનસઃ॥
જગામ સ્વાલયં દત્ત્વા તસ્મા આશિષમુત્તમામ્

ઇતિ શ્રીશિવમહાપુરાણે દ્વિતીયાયાં રુદ્રસંહિતાયાં ચતુર્થે કુમારખંડે કુમારાઽદ્ભુતચરિ તવર્ણનં નામ ષષ્ઠોઽધ્યાયઃ