શિવ પુરાણ · અધ્યાય 2.3.42
॥ બ્રહ્મોવાચ ॥
અથાકર્ણ્ય ગિરીશશ્ચ નિજપુર્ય્યુપકણ્ઠતઃ ॥
પ્રાપ્તમીશં સર્વગં વૈ મુમુદેતિ હિમાલયઃ
અથ સમ્ભૃતસમ્ભાર સ્સમ્ભાષાં કર્તુમીશ્વરમ્ ॥
શૈલાન્પ્રસ્થાપયામાસ બ્રાહ્મણાનપિ સર્વશઃ
।
સ્વયં જગામ સદ્ભક્ત્યા પ્રાણેપ્સુન્દ્રષ્ટુઽમીશ્વરમ્ ॥
ભક્ત્યુદ્રુતમનાશ્શૈલઃ પ્રશંસન્ સ્વવિધિમ્મુદા
દેવસેનાં તદા દૃષ્ટ્વા હિમવાન્વિ સ્મયં ગતઃ ॥
જગામ સમ્મુખસ્તત્ર ધન્યોઽહમિતિ ચિન્તયન્
દેવા હિ તદ્બલં દૃષ્ટ્વા વિસ્મયમ્પરમં ગતાઃ ॥
આનન્દમ્પરમમ્પ્રાપુર્દેવાશ્ચ ગિરયસ્તથા
પર્વતાનાં મહાસેના દેવાનાં ચ તથા મુને ॥
મિલિત્વા વિરરાજેવ પૂર્વપશ્ચિમસાગરૌ
પરસ્પરં મિલિત્વા તે દેવાશ્ચ પર્વતાસ્તથા ॥
કૃતકૃત્યન્તથાત્માનમ્મેનિરે પરયા મુદા
અથેશ્વરમ્પુરો દૃષ્ટ્વા પ્રણનામ હિમાલયઃ ॥
સર્વે પ્રણેમુર્ગિરયો બ્રાહ્મણાશ્ચ સદાશિવમ્
વૃષભસ્થમ્પ્રસન્નાસ્યન્નાનાભરણભૂષિતમ્ ॥
દિવ્યાવયવલાવણ્યપ્રકાશિતદિગન્તરમ્
સુસૂક્ષ્માહતસત્પટ્ટવસ્ત્રશોભિતવિગ્રહમ્ ॥
સદ્રત્નવિલસન્મૌલિં વિહસન્તં શુચિપ્રભમ્ ॥2.3.42.૧ ૦ ॥
ભૂષાભૂતાહિયુક્તાંગમદ્ભુતાવયવપ્રભમ્ ॥
દિવ્યદ્યુતિં સુરેશૈશ્ચ સેવિતં કરચામરૈઃ
વામસ્થિતાચ્યુતન્દક્ષભાગસ્થિતવિભુમ્પ્રભુમ્ ॥
પૃષ્ઠસ્થિતહરિં પૃષ્ઠપાર્શ્વસ્થિતસુરાદિકમ્
।
નાનાવિધિસુરાદ્યૈશ્ચ સંસ્તુતં લોકશંકરમ્ ॥
સ્વહેત્વાત્તતનુમ્બ્રહ્મસર્વેશં વરદાયકમ્
સગુણં નિર્ગુણં ચાપિ ભક્તાધીનં કૃપાકરમ્॥
પ્રકૃતેઃ પુરુષસ્યાપિ પરં સચ્ચિત્સુખાત્મકમ્
પ્રભોર્દક્ષિણભાગે તુ દદર્શ હરિમચ્યુતમ્ ॥
વિનતાતનયારૂઢં નાનાભૂષણભૂષિતમ્ ॥
પ્રભોશ્ચ વામભાગે તુ મુને માં સન્દદર્શ હ ॥
ચતુર્મુખં મહાશોભં સ્વપરીવારસંયુતમ્
એતૌ સુરેશ્વરૌ દૃષ્ટ્વા શિવસ્યાતિ પ્રિયૌ સદા ॥
પ્રણનામ ગિરીશશ્ચ સપરીવાર આદરાત્
તથા શિવસ્ય પૃષ્ઠે ચ પાર્શ્વયોસ્તુ વિરાજિતાન્ ॥
દેવાદીન્પ્રણનામાસૌ દૃષ્ટ્વા ગિરિવરેશ્વરઃ
શિવાજ્ઞયા પુરો ભૂત્વા જગામ સ્વપુરં ગિરિઃ ॥
શેષહર્યાત્મભૂશ્શીઘ્રં મુનિભિઃ નિર્જરાદિભિઃ
સર્વે મુનિસુરાદ્યાશ્ચ ગચ્છન્તઃ પ્રભુણા સહ ॥
ગિરેઃ પુરં સમુદિતાઃ શશંસુર્બહુ નારદ
રચિતે શિખરે રમ્યે સંસ્થાપ્ય દેવતાદિકમ્ ॥
જગામ હિમવાઁસ્તત્ર યત્રાસ્તિ વિધિવેદિકા
કારયિત્વા વિશેષેણ ચતુષ્કન્તો રણૈર્યુતમ્ ॥
સ્નાનદાનાદિકં કૃત્વા પરીક્ષામકરોત્તદા
સ્વપુત્રાન્પ્રેષયામાસ શિવસ્ય નિકટે તથા ॥
હિમો વિષ્ણ્વાદિસમ્પૂર્ણવર્ગયુક્તસ્ય શૈલરાટ્
કર્તુમેચ્છદ્વરાચારં મહોત્સવપુરસ્સરમ્ ॥
મહાહર્ષયુતસ્સર્વબન્ધુયુગ્ઘિમશૈલરાટ્
અથ તે ગિરિપુ ત્રાશ્ચ તત્ર ગત્વા પ્રણમ્ય તમ્ ॥
સસ્વવર્ગં પ્રાર્થનાન્તામૂચુશ્શૈલેશ્વરસ્ય વૈ
તતસ્તે સ્વાલયં જગ્મુશ્શૈલપુત્રાસ્તદાજ્ઞયા ॥
શૈલરાજાય સંચખ્યુસ્તે ચાયાન્તીતિ હર્ષિતાઃ
અથ દેવાઃ પ્રાર્થનાન્તાં ગિરેઃ શ્રુત્વાતિહર્ષિતાઃ ॥
મુને વિષ્ણ્વાદયસ્સર્વે સેશ્વરા મુમુદુર્ભૃશમ્
કૃત્વા સુવેષં સર્વેપિ નિર્જરા મુનયો ગણાઃ ॥
ગમનં ચક્રુરન્યેપિ પ્રભુણા ગિરિરાડ્ગૃહમ્
તસ્મિન્નવસરે મેના દ્રષ્ટુકામાભવચ્છિવમ્ ॥
પ્રભોરાહ્વાયયામાસ મુને ત્વાં મુનિસત્તમમ્
અગમસ્ત્વં મુને તત્ર પ્રભુણા પ્રેરિતસ્તદા॥
મનસા શિવહૃદ્ધેતું પૂર્ણં કર્તું તમિચ્છતા
ત્વામ્પ્રણમ્ય મુને મેના પ્રાહ વિસ્મિતમાનસા ॥
દ્રષ્ટુકામા પ્રભો રૂપં શંકરસ્ય મદાપહમ્
ઇતિ શ્રીશિવમહાપુરાણે દ્વિતીયાયાં રુદ્રસંહિતાયાન્તૃતીયે પાર્વતીખણ્ડે દેવગિરિમેલવર્ણનં નામ દ્વિચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ
મૂળ પાઠ: śivapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0