શિવ પુરાણ · અધ્યાય 2.3.3

નારદ ઉવાચ ॥
વિધે પ્રાજ્ઞ મહાધીમન્વદ મે વદતાં વર ॥
તતઃ પરં કિમભવચ્ચરિતં વિષ્ણુસદ્ગુરો

અદ્ભુતેયં કથા પ્રોક્તા મેના પૂર્વગતિઃ શુભા ॥
વિવાહશ્ચ શ્રુતસ્સમ્યક્પરમં ચરિતં વદ

મેનાં વિવાહ્ય સ ગિરિઃ કૃતવાન્કિં તતઃ પરમ્ ॥
પાર્વતી કથમુત્પન્ના તસ્યાં વૈ જગદમ્બિકા

તપસ્સુદુસ્સહં કૃત્વા કથં પ્રાપ પતિં હરમ્ ॥
એતત્સર્વં સમાચક્ષ્વ વિસ્તરાચ્છાંકરં યશઃ

॥ બ્રહ્મોવાચ ॥
મુને ત્વં શૃણુ સુપ્રીત્યા શાંકરં સુયશઃ શુભમ્॥
યચ્છ્રુત્વા બ્રહ્મહા શુદ્ધ્યેત્સર્વાન્કામાનવાપ્નુયાત્

યદા મેનાવિવાહન્તુ કૃત્વાગચ્છદ્ગિરિર્ગૃહમ્॥
તદા સમુત્સવો જાતસ્ત્રિષુ લોકેષુ નારદ

હિમાચલોઽપિ સુપ્રીતશ્ચકાર પરમોત્સવમ્॥
ભૂસુરાન્બંધુવર્ગાંશ્ચ પરાનાનર્ચ સદ્ધિયા

સર્વે દ્વિજાશ્ચ સન્તુષ્ટા દત્ત્વાશીર્વચનં વરમ્ ॥
યયુસ્તસ્મૈ સ્વસ્વધામ બંધુવર્ગાસ્તથાપરે

હિમાચલોઽપિ સુપ્રીતો મેનયા સુખદે ગૃહે ॥
રેમેઽન્યત્ર ચ સુસ્થાને નન્દનાદિવનેષ્વપિ

તસ્મિન્નવસરે દેવા મુને વિષ્ણ્વાદયોઽખિલાઃ ॥
મુનયશ્ચ મહાત્માનઃ પ્રજગ્મુર્ભૂધરાન્તિકે

દૃષ્ટ્વા તાનાગતાન્દેવાન્પ્રણનામ મુદા ગિરિઃ ॥
સંમાનં કૃતવાન્ભક્ત્યા પ્રશંસન્સ્વ વિધિં મહાન્

સાઞ્જલિર્નતશીર્ષો હિ સ તુષ્ટાવ સુભક્તિતઃ ॥
રોમોદ્ગમો મહાનાસીદ્ગિરેઃ પ્રેમાશ્રવોઽપતન્

તતઃ પ્રણમ્ય સુપ્રીતો હિમશૈલઃ પ્રસન્નધીઃ ॥
ઉવાચ પ્રણતો ભૂત્વા મુને વિષ્ણ્વાદિકાન્સુરાન્

હિમાચલ ઉવાચ ॥
અદ્ય મે સફલં જન્મ સફલં સુમહત્તપઃ ॥
અદ્ય મે સફલં જ્ઞાનમદ્ય મે સફલાઃ ક્રિયાઃ

ધન્યોઽહમદ્ય સંજાતો ધન્યા મે સકલા ક્ષિતિઃ ॥
ધન્યં કુલં તથા દારાસ્સર્વં ધન્યં ન સંશયઃ

યતઃ સમાગતા યૂયં મિલિત્વા સર્વ એકદા ॥
માં નિદેશયત પ્રીત્યોચિતં મત્ત્વા સ્વસેવકમ્

॥ બ્રહ્મોવાચ ॥
ઇતિ શ્રુત્વા મહીધ્રસ્ય વચનં તે સુરાસ્તદા ॥
ઊચુર્હર્યાદયઃ પ્રીતાઃ સિદ્ધિં મત્વા સ્વકાર્યતઃ

દેવા ઊચુઃ ॥
હિમાચલ મહાપ્રાજ્ઞ શૃણ્વ સ્મદ્વચનં હિતમ્ ॥
યદર્થમાગતાસ્સર્વે તદ્બ્રૂમઃ પ્રીતિતો વયમ્

યા પુરા જગદમ્બોમા દક્ષકન્યાઽભવદ્ગિરે ॥
રુદ્રપત્ની હિ સા ભૂત્વા ચિક્રીડે સુચિરં ભુવિ

પિતૃતોઽનાદરં પ્રાપ્ય સંસ્મૃત્ય સ્વપણં સતી ॥
જગામ સ્વપદં ત્યક્ત્વા તચ્છરીરં તદામ્બિકા

સા કથા વિદિતા લોકે તવાપિ હિમભૂધર॥
એવં સતિ મહાલાભો ભવેદ્દેવગણસ્ય હિ

સર્વસ્ય ભવતશ્ચાપિ સ્યુસ્સર્વે તે વશાસ્સુરાઃ

॥બ્રહ્મોવાચ॥
ઇત્યાકર્ણ્ય વચસ્તેષાં હર્યાદીનાં ગિરીશ્વરઃ॥
તથાસ્ત્વિતિ પ્રસન્નાત્મા પ્રોવાચ ન ચ સાદરમ્

અથ તે ચ સમાદિશ્ય તદ્વિધિમ્પરમાદરાત્॥
સ્વયં જગ્મુશ્ચ શરણમુમાયાશ્શંકર સ્ત્રિયઃ

સુસ્થલે મનસા સ્થિત્વા સસ્મરુર્જગદમ્બિકામ્ ॥
પ્રણમ્ય બહુશસ્તત્ર તુષ્ટુવુઃ શ્રદ્ધયા સુરાઃ

દેવા ઊચુઃ ॥
દેવ્યુમે જગતામમ્બ શિવલોકનિવાસિની ॥
સદાશિવપ્રિયે દુર્ગે ત્વાં નમામો મહેશ્વરિ

શ્રીશક્તિં પાવનાં શાન્તાં પુષ્ટિમ્પરમપાવનીમ્॥
વયન્નામામહે ભક્ત્યા મહદવ્યક્તરૂપિણીમ્

શિવાં શિવકરાં શુદ્ધાં સ્થૂલાં સૂક્ષ્માં પરાયણામ્ ॥
અન્તર્વિદ્યાસુવિદ્યાભ્યાં સુપ્રીતાં ત્વાં નમામહે

ત્વં શ્રદ્ધા ત્વં ધૃતિસ્ત્વં શ્રીસ્ત્વમેવ સર્વગોચરા ॥
ત્વન્દીધિતિસ્સૂર્ય્યગતા સ્વપ્રપઞ્ચપ્રકાશિની

યા ચ બ્રહ્માણ્ડસંસ્થાને જગજ્જીવેષુ યા જગત્ ॥
આપ્યાયયતિ બ્રહ્માદિતૃણાન્તં તાં નમામહે

ગાયત્રી ત્વં વેદમાતા ત્વં સાવિત્રી સરસ્વતી

ત્વં વાર્તા સર્વજગતાં ત્વં ત્રયી ધર્મરૂપિણી

નિદ્રા ત્વં સર્વભૂતેષુ ક્ષુધા તૃપ્તિસ્ત્વમેવ હિ॥
તૃષ્ણા કાન્તિશ્છવિસ્તુષ્ટિસ્સર્વાનન્દકરી સદા

ત્વં લક્ષ્મીઃ પુણ્યકર્તૄણાં ત્વં જ્યેષ્ઠા પાપિનાં સદા ॥
ત્વં શાન્તિઃ સર્વજગતાં ત્વં ધાત્રી પ્રાણપોષિણી ।૩૩॥
ત્વન્તસ્વરૂપા ભૂતાનાં પઞ્ચાનામપિ સારકૃત્ ॥
ત્વં હિ નીતિભૃતાં નીતિર્વ્યવસાયસ્વરૂપિણી

ગીતિસ્ત્વં સામવેદસ્ય ગ્રન્થિસ્ત્વં યજુષાં હુતિઃ ॥
ઋગ્વેદસ્ય તથા માત્રાથર્વણસ્ય પરા ગતિઃ

સમસ્તગીર્વાણગણસ્ય શક્તિસ્તમોમયી ધાતૃગુણૈકદૃશ્યા ॥
રજઃ પ્રપંચાત્તુ ભવૈકરૂપા યા ન શ્રુતા ભવ્યકરી સ્તુતેહ

સંસારસાગરકરાલભવાઙ્ગદુઃખનિસ્તારકારિતરણિશ્ચ નિવીતહીના ॥
અષ્ટાઙ્ગયોગપરિપાલનકેલિદક્ષાં વિન્ધ્યાગવાસનિરતાં પ્રણમામ તાં વૈ

નાસાક્ષિ વક્ત્રભુજવક્ષસિ માનસે ચ ધૃત્યા સુખાનિ વિતનોષિ સદૈવ જન્તોઃ ॥
નિદ્રેતિ યાતિ સુભગા જગતી ભવા નઃ સા નઃ પ્રસીદંતુ ભવસ્થિતિપાલનાય

બ્રહ્મોવાચ ॥
ઇતિ સ્તુત્વા મહેશાનીં જગદમ્બામુમાં સતીમ્ ॥
સુપ્રેયમનસઃ સર્વે તસ્થુસ્તે દર્શનેપ્સવઃ

ઇતિ શ્રીશિવમહાપુરાણે દિતીયાયાં રુદ્રસંહિતાયાં તૃતીયે પાર્વતીખંડે દેવસ્તુતિર્નામ તૃતીયોઽધ્યાયઃ