શાસ્ત્રવાર્ત્તાસમુચ્ચય · અધ્યાય 4.1

મન્યન્તે ઽન્યે જગત્ સર્વં ક્લેશકર્મનિબન્ધનમ્
ક્ષણક્ષયિ મહાપ્રજ્ઞા જ્ઞાનમાત્રં તથાપરે ॥

ત આહુઃ ક્ષણિકં સર્વં નાશહેતોર્ અયોગતઃ
અર્થક્રિયાસમર્થત્વાત્ પરિણામાત્ ક્ષયેક્ષણાત્ ॥

જ્ઞાનમાત્રં ચ યલ્ લોકે જ્ઞાનમ્ એવાનુભૂયતે
નાર્થસ્ તદ્વ્યતિરેકેણ તતો ઽસૌ નૈવ વિદ્યતે ॥

અત્રાપ્ય્ અભિદધત્ય્ અન્યે સ્મરણાદેર્ અસંભવાત્
બાહ્યાર્થવેદનાચ્ ચૈવ સર્વમ્ એતદ્ અપાર્થકમ્ ॥

અનુભૂતાર્થવિષયં સ્મરણં લૌકિકં યતઃ
કાલાન્તરે તથાનિત્યે મુખ્યમ્ એતન્ ન યુજ્યતે ॥

સો ઽન્તેવાસી ગુરુઃ સો ઽયં પ્રત્યભિજ્ઞાપ્યસંગતા
દૃષ્ટકૌતુકમ્ ઉદ્વેગઃ પ્રવૃત્તિઃ પ્રાપ્તિર્ એવ ચ ॥

સ્વકૃતસ્યોપભોગસ્ તુ દૂરોત્સારિત એવ હિ
શીલાનુષ્ઠાનહેતુર્ યઃ સ નશ્યતિ તદૈવ યત્ ॥

સંતાનાપેક્ષયાસ્માકં વ્યવહારો ઽખિલો મતઃ
સ ચૈક એવ તસ્મિંશ્ ચ સતિ કસ્માન્ ન યુજ્યતે ॥

યસ્મિન્ન્ એવ તુ સંતાને આહિતા કર્મવાસના
ફલં તત્રૈવ સંધત્તે કર્પાસે રક્તતા યથા ॥

એતદ્ અપ્ય્ ઉક્તિમાત્રં યન્ ન હેતુફલભાવતઃ
સન્તાનો ઽન્યઃ સ ચાયુક્ત એવાસત્કાર્યવાદિનઃ ॥