સાર્ધત્રિશતિકાલોત્તરાગમ · અધ્યાય 1

ભગવન્દેવદેવેશ લોકનાથ જગત્પતે
મન્ત્રતન્ત્રં ત્વયા પ્રોક્તં વિસ્તરાદ્વસ્તુસાધનમ્ ॥

અલ્પાયુષસ્ત્વિમે મર્ત્યા અલ્પવીર્યાલ્પબુદ્ધયઃ
અલ્પસત્ત્વાલ્પવિત્તાશ્ચ લોભમોહાસમન્વિતાઃ ॥

અલ્પગ્રન્થં મહાર્થં ચ પદાર્થાનીકસંકુલમ્
વક્તુમર્હસિ દેવૈષાં પ્રસાદાર્થં મમ પ્રભો ॥

અથાતઃ સમ્પ્રવક્ષ્યામિ શાસ્ત્રં પરમદુર્લભમ્
નામ્ના તુ વાતુલાત્તન્ત્રાદ્ દધ્નો ઘૃતમિવોદ્ધૃતમ્ ॥

નાદાખ્યં યત્પરં બીજં સર્વભૂતેષ્વવસ્થિતમ્
મુક્તિદં પરમં કિં ચ દિવ્યસિદ્ધિપ્રદાયકમ્ ॥

તદ્વિદિત્વા મહાસેન દેશિકઃ પાશહા ભવેત્
આગોપાલાઙ્ગના બાલા મ્લેચ્છાઃ પ્રાકૃતભાષિણઃ ॥

અન્તર્જલગતાઃ સત્ત્વાસ્તે અપિ નિત્યં બ્રુવન્તિ તમ્
સ્થૂલં સૂક્ષ્મં પરં જ્ઞાત્વા કર્મ કુર્યાદ્યથેપ્સિતમ્ ॥

સ્થૂલં શબ્દ ઇતિ પ્રોક્તં સૂક્ષ્મં ચિન્તામયં ભવેત્
ચિન્તયા રહિતં યત્તુ તત્પરં પરિકીર્તિતમ્ ॥

સાન્તં સર્વગતં શૂન્યં માત્રાદ્વાદશકે સ્થિતમ્
બ્રહ્માણિ હ્રસ્વાઃ પ્રોક્તાનિ દીર્ઘા હ્યઙ્ગાનિ ષણ્મુખ ॥

અનુસ્વારો ભવેન્નેત્રં સર્વેષાં ચોપરિ સ્થિતઃ
સવિસર્ગં ભવેદસ્ત્રમ્ અનુસ્વારવિવર્જિતમ્ ॥

ષષ્ઠં ત્રયોદશાન્તં ચ પઞ્ચમે વિનિયોજયેત્
શિવં તત્તુ વિજાનીયાન્ મન્ત્રમૂર્તિં સદાશિવમ્ ॥

ષષ્ઠમસ્ય દ્વિતીયં તુ ચતુર્થાદ્યેન સંયુતમ્
દ્વિતીયાત્પઞ્ચમાચ્ચૈવ આદિમં યોજયેત્પુનઃ ॥

હન્તિ વિઘ્નાઞ્શિવાસ્ત્રેણ શિખયા મુક્તિદં સ્મૃતમ્
એતત્પાશુપતં દિવ્યં સર્વપાશનિકૃન્તનમ્ ॥

બ્રહ્માણિ ચ શિવં સાઙ્ગં નેત્રં પાશુપતં ચ યત્
સમાસાત્કથિતઃ સર્વો મન્ત્રોદ્ધારસ્ત્વયં શુભઃ ॥

અસ્ય મુદ્રાં પ્રવક્ષ્યામિ સાધકાનાં હિતાય વૈ
હસ્તાભ્યાં સંસ્પૃશેત્પાદાદ્ ઊર્ધ્વં યાવત્તુ મસ્તકમ્ ॥

એષા મુદ્રા મહામુદ્રા સર્વકામાર્થસાધિકા
કરન્યાસં પુરા કૃત્વા મુદ્રાબન્ધં તુ કારયેત્ ॥

તલિકાં હસ્તપૃષ્ઠં ચ અસ્ત્રબીજેન શોધયેત્
કનિષ્ઠામાદિતઃ કૃત્વા અઙ્ગુષ્ઠં ચાપ્યપશ્ચિમમ્ ॥

બ્રહ્માણિ વિન્યસેત્તત્ર તથૈવાઙ્ગાનિ યત્નતઃ
પ્રાસાદં વિન્યસેત્પશ્ચાદ્ વ્યાપિનં સર્વતોમુખમ્ ॥