સંવિત્સિદ્ધિ · શ્લોક 101-120

અતો નિશ્ચિતસદ્ભાવઃ સદા સન્ન્ અભ્યુપેયતામ્ ॥

અસતઃ સર્વદાસત્ત્વં જન્યયોગાત્ ખપુષ્પવત્ ॥

અસત્ત્વે ન વિશેષો ઽસ્તિ પ્રાગત્યન્તાસતોર્ ઇહ ॥

શ્વેતકેતુમ્ ઉપાદાય તત્ ત્વમ્ ઇત્ય્ અપિ યચ્ છ્રુતમ્ ॥

ષષ્ઠપ્રપાઠકે તસ્ય કુતો મુખ્યાર્થસમ્ભવઃ ॥

કાર્પણ્યશોકદુઃખાર્તશ્ ચેતનસ્ ત્વમ્પદોદિતઃ ॥

સર્વજ્ઞઃ સત્યસઙ્કલ્પો નિઃસીમસુખસાગરઃ ॥

તત્પદાર્થસ્ તયોર્ ઐક્યં તેજસ્તિમિરવત્ કથમ્ ॥

ત્વમર્થસ્થે તટસ્થે વા (તદર્થસ્થે વિભેદકે) ॥

ગુણે તત્ત્વમ્પદશ્રુત્યોર્ ઐકાર્થ્યં દૂરવારિતમ્ ॥

અજ્ઞત્વસર્વવેદિત્વ દુઃખિત્વસુખિતાદિકે ॥

વિશેષણે વા ચિદ્ધાતોર્ અથવાપ્ય્ ઉપલક્ષણે ॥

વિરુદ્ધગુણસઙ્ક્રાન્તેર્ ભેદઃ સ્યાત્ ત્વંતદર્થયોઃ ॥

વાચ્યૈકદેશભઙ્ગેન ચિદેકવ્યક્તિનિષ્ઠતા ॥

સો ઽયં ગૌર્ ઇતિવત્ તત્ત્વમ્ પદયોર્ ઇત્ય્ અપેશલમ્ ॥

દેશકાલદશાભેદાદ્ એકસ્મિન્ન્ અપિ ધર્મિણિ ॥

વિરુદ્ધદ્વન્દ્વસઙ્ક્રાન્તેઃ સો ઽયં ગૌર્ ઇતિ યુજ્યતે ॥

સ્વપ્રકાશસ્ય ચિદ્ધાતોર્ વિરુદ્ધદ્વન્દ્વસઙ્ગતૌ ॥

ન વ્યવસ્થાપકં કિંચિદ્ દેશકાલદશાદિકે ॥

નિર્ધૂતનિખિલદ્વન્દ્વ સ્વપ્રકાશે ચિદાત્મનિ ॥