સંવિત્સિદ્ધિ · શ્લોક 121-140

દ્વૈતાનર્થભ્રમાભાવાચ્ છાસ્ત્રં નિર્વિષયં ભવેત્ ॥

એતેન સત્યકામત્વ જગત્કારણતાદયઃ ॥

મા(યોપાધૌ) પરે ઽધ્યસ્તાઃ શોકમોહાદયઃ પુનઃ ॥

અવિદ્યોપાધિકે જીવે વિભાગેનેતિ યન્ મતમ્ ॥

ક્ષુદ્રબ્રહ્મવિદામ્ એતન્ મતં પ્રાગ્ એવ દૂષિતમ્ ॥

ચિત્સ્વરૂપે વિશિષ્ટે વા માયાવિદ્યાદ્યુપાધયઃ ॥

પૂર્વસ્મિન્ સર્વસઙ્કર્યં પરજીવાવિભાગતઃ ॥

ઉત્તરસ્મિન્ન્ અપિ તથા વિશિષ્ટમ્ અપિ ચિદ્ યદિ ॥

ચિત્સ્વરૂપં હિ નિર્ભેદં માયાવિદ્યાદ્યુપાધિભિઃ ॥

વિભિન્નમ્ ઇવ વિભ્રાન્તં વિશિસ્ટં ચ (ઇતિ મન્યતે) ॥

તટસ્થાવસ્થિતા ધર્માઃ સ્વરૂપં ન સ્પૃશન્તિ કિમ્ ॥

ન હિ દણ્ડિશિરસ્છેદાદ્ દેવદત્તો ન હિંસિતઃ ॥

અચિદંશવ્યપોહેન ચિદેકપરિશેષતા ॥

અતસ્ તત્ ત્વમ્ અસીત્યાદેર્ અર્થ ઇત્ય્ અપ્ય્ અસુન્દરમ્ ॥

અબ્રહ્માનાત્મતાભાવે પ્રત્યક્ચિત્ પરિશિષ્યતે ॥

તત્ત્વમ્પદદ્વયં જીવ પરતાદાત્મ્યગોચરમ્ ॥

તન્ મુખ્યવૃત્તિ તાદાત્મ્યમ્ અપિ વસ્તુદ્વયાશ્રયમ્ ॥

ભેદાભેદવિકલ્પસ્ તુ યસ્ ત્વયા પરિચોદિતઃ ॥

અભેદાભેદિનો ઽસત્યે બન્ધે સતિ નિરર્થકઃ ॥

અભેદો ભેદમર્દી તુ સ્વાશ્રયીભૂતવસ્તુનોઃ ॥