ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.109

પરિ પ્ર ધન્વેન્દ્રાય સોમ સ્વાદુર્ મિત્રાય પૂષ્ણે ભગાય ॥

ઇન્દ્રસ્ તે સોમ સુતસ્ય પેયાઃ ક્રત્વે દક્ષાય વિશ્વે ચ દેવાઃ ॥

એવામૃતાય મહે ક્ષયાય સ શુક્રો અર્ષ દિવ્યઃ પીયૂષઃ ॥

પવસ્વ સોમ મહાન્ સમુદ્રઃ પિતા દેવાનાં વિશ્વાભિ ધામ ॥

શુક્રઃ પવસ્વ દેવેભ્યઃ સોમ દિવે પૃથિવ્યૈ શં ચ પ્રજાયૈ ॥

દિવો ધર્તાસિ શુક્રઃ પીયૂષઃ સત્યે વિધર્મન્ વાજી પવસ્વ ॥

પવસ્વ સોમ દ્યુમ્ની સુધારો મહામ્ અવીનામ્ અનુ પૂર્વ્યઃ ॥

નૃભિર્ યેમાનો જજ્ઞાનઃ પૂતઃ ક્ષરદ્ વિશ્વાનિ મન્દ્રઃ સ્વર્વિત્ ॥

ઇન્દુઃ પુનાનઃ પ્રજામ્ ઉરાણઃ કરદ્ વિશ્વાનિ દ્રવિણાનિ નઃ ॥

પવસ્વ સોમ ક્રત્વે દક્ષાયાશ્વો ન નિક્તો વાજી ધનાય ॥

તં તે સોતારો રસમ્ મદાય પુનન્તિ સોમમ્ મહે દ્યુમ્નાય ॥

શિશું જજ્ઞાનં હરિમ્ મૃજન્તિ પવિત્રે સોમં દેવેભ્ય ઇન્દુમ્ ॥

ઇન્દુઃ પવિષ્ટ ચારુર્ મદાયાપામ્ ઉપસ્થે કવિર્ ભગાય ॥

બિભર્તિ ચાર્વ્ ઇન્દ્રસ્ય નામ યેન વિશ્વાનિ વૃત્રા જઘાન ॥

પિબન્ત્ય્ અસ્ય વિશ્વે દેવાસો ગોભિઃ શ્રીતસ્ય નૃભિઃ સુતસ્ય ॥

પ્ર સુવાનો અક્ષાઃ સહસ્રધારસ્ તિરઃ પવિત્રં વિ વારમ્ અવ્યમ્ ॥

સ વાજ્ય્ અક્ષાઃ સહસ્રરેતા અદ્ભિર્ મૃજાનો ગોભિઃ શ્રીણાનઃ ॥

પ્ર સોમ યાહીન્દ્રસ્ય કુક્ષા નૃભિર્ યેમાનો અદ્રિભિઃ સુતઃ ॥

અસર્જિ વાજી તિરઃ પવિત્રમ્ ઇન્દ્રાય સોમઃ સહસ્રધારઃ ॥

અઞ્જન્ત્ય્ એનમ્ મધ્વો રસેનેન્દ્રાય વૃષ્ણ ઇન્દુમ્ મદાય ॥

દેવેભ્યસ્ ત્વા વૃથા પાજસે ઽપો વસાનં હરિમ્ મૃજન્તિ ॥

ઇન્દુર્ ઇન્દ્રાય તોશતે નિ તોશતે શ્રીણન્ન્ ઉગ્રો રિણન્ન્ અપઃ ॥