ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.107

પરીતો ષિઞ્ચતા સુતં સોમો ય ઉત્તમં હવિઃ ।
દધન્વાઁ યો નર્યો અપ્સ્વ્ અ1ન્તર્ આ સુષાવ સોમમ્ અદ્રિભિઃ ॥

નૂનમ્ પુનાનો ઽવિભિઃ પરિ સ્રવાદબ્ધઃ સુરભિંતરઃ ।
સુતે ચિત્ ત્વાપ્સુ મદામો અન્ધસા શ્રીણન્તો ગોભિર્ ઉત્તરમ્ ॥

પરિ સુવાનશ્ ચક્ષસે દેવમાદનઃ ક્રતુર્ ઇન્દુર્ વિચક્ષણઃ ॥

પુનાનઃ સોમ ધારયાપો વસાનો અર્ષસિ ।
આ રત્નધા યોનિમ્ ઋતસ્ય સીદસ્ય્ ઉત્સો દેવ હિરણ્યયઃ ॥

દુહાન ઊધર્ દિવ્યમ્ મધુ પ્રિયમ્ પ્રત્નં સધસ્થમ્ આસદત્ ।
આપૃચ્છ્યં ધરુણં વાજ્ય્ અર્ષતિ નૃભિર્ ધૂતો વિચક્ષણઃ ॥

પુનાનઃ સોમ જાગૃવિર્ અવ્યો વારે પરિ પ્રિયઃ ।
ત્વં વિપ્રો અભવો ઽઙ્ગિરસ્તમો મધ્વા યજ્ઞમ્ મિમિક્ષ નઃ ॥

સોમો મીઢ્વાન્ પવતે ગાતુવિત્તમ ઋષિર્ વિપ્રો વિચક્ષણઃ ।
ત્વં કવિર્ અભવો દેવવીતમ આ સૂર્યં રોહયો દિવિ ॥

સોમ ઉ ષુવાણઃ સોતૃભિર્ અધિ ષ્ણુભિર્ અવીનામ્ ।
અશ્વયેવ હરિતા યાતિ ધારયા મન્દ્રયા યાતિ ધારયા ॥

અનૂપે ગોમાન્ ગોભિર્ અક્ષાઃ સોમો દુગ્ધાભિર્ અક્ષાઃ ।
સમુદ્રં ન સંવરણાન્ય્ અગ્મન્ મન્દી મદાય તોશતે ॥

આ સોમ સુવાનો અદ્રિભિસ્ તિરો વારાણ્ય્ અવ્યયા ।
જનો ન પુરિ ચમ્વોર્ વિશદ્ ધરિઃ સદો વનેષુ દધિષે ॥

સ મામૃજે તિરો અણ્વાનિ મેષ્યો મીળ્હે સપ્તિર્ ન વાજયુઃ ।
અનુમાદ્યઃ પવમાનો મનીષિભિઃ સોમો વિપ્રેભિર્ ઋક્વભિઃ ॥

પ્ર સોમ દેવવીતયે સિન્ધુર્ ન પિપ્યે અર્ણસા ।
અંશોઃ પયસા મદિરો ન જાગૃવિર્ અચ્છા કોશમ્ મધુશ્ચુતમ્ ॥

આ હર્યતો અર્જુને અત્કે અવ્યત પ્રિયઃ સૂનુર્ ન મર્જ્યઃ ।
તમ્ ઈં હિન્વન્ત્ય્ અપસો યથા રથં નદીષ્વ્ આ ગભસ્ત્યોઃ ॥

અભિ સોમાસ આયવઃ પવન્તે મદ્યમ્ મદમ્ ।
સમુદ્રસ્યાધિ વિષ્ટપિ મનીષિણો મત્સરાસઃ સ્વર્વિદઃ ॥

તરત્ સમુદ્રમ્ પવમાન ઊર્મિણા રાજા દેવ ઋતમ્ બૃહત્ ।
અર્ષન્ મિત્રસ્ય વરુણસ્ય ધર્મણા પ્ર હિન્વાન ઋતમ્ બૃહત્ ॥

નૃભિર્ યેમાનો હર્યતો વિચક્ષણો રાજા દેવઃ સમુદ્રિયઃ ॥

ઇન્દ્રાય પવતે મદઃ સોમો મરુત્વતે સુતઃ ।
સહસ્રધારો અત્ય્ અવ્યમ્ અર્ષતિ તમ્ ઈ મૃજન્ત્ય્ આયવઃ ॥

પુનાનશ્ ચમૂ જનયન્ મતિં કવિઃ સોમો દેવેષુ રણ્યતિ ।
અપો વસાનઃ પરિ ગોભિર્ ઉત્તરઃ સીદન્ વનેષ્વ્ અવ્યત ॥

તવાહં સોમ રારણ સખ્ય ઇન્દો દિવે-દિવે ।
પુરૂણિ બભ્રો નિ ચરન્તિ મામ્ અવ પરિધીઁર્ અતિ તાઁ ઇહિ ॥

ઉતાહં નક્તમ્ ઉત સોમ તે દિવા સખ્યાય બભ્ર ઊધનિ ।
ઘૃણા તપન્તમ્ અતિ સૂર્યમ્ પરઃ શકુના ઇવ પપ્તિમ ॥

મૃજ્યમાનઃ સુહસ્ત્ય સમુદ્રે વાચમ્ ઇન્વસિ ।
રયિમ્ પિશઙ્ગમ્ બહુલમ્ પુરુસ્પૃહમ્ પવમાનાભ્ય્ અર્ષસિ ॥

મૃજાનો વારે પવમાનો અવ્યયે વૃષાવ ચક્રદો વને ।
દેવાનાં સોમ પવમાન નિષ્કૃતં ગોભિર્ અઞ્જાનો અર્ષસિ ॥

પવસ્વ વાજસાતયે ઽભિ વિશ્વાનિ કાવ્યા ।
ત્વં સમુદ્રમ્ પ્રથમો વિ ધારયો દેવેભ્યઃ સોમ મત્સરઃ ॥

સ તૂ પવસ્વ પરિ પાર્થિવં રજો દિવ્યા ચ સોમ ધર્મભિઃ ।
ત્વાં વિપ્રાસો મતિભિર્ વિચક્ષણ શુભ્રં હિન્વન્તિ ધીતિભિઃ ॥

પવમાના અસૃક્ષત પવિત્રમ્ અતિ ધારયા ।
મરુત્વન્તો મત્સરા ઇન્દ્રિયા હયા મેધામ્ અભિ પ્રયાંસિ ચ ॥

અપો વસાનઃ પરિ કોશમ્ અર્ષતીન્દુર્ હિયાનઃ સોતૃભિઃ ।
જનયઞ્ જ્યોતિર્ મન્દના અવીવશદ્ ગાઃ કૃણ્વાનો ન નિર્ણિજમ્ ॥