ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.106

ઇન્દ્રમ્ અચ્છ સુતા ઇમે વૃષણં યન્તુ હરયઃ ।
શ્રુષ્ટી જાતાસ ઇન્દવઃ સ્વર્વિદઃ ॥

અયમ્ ભરાય સાનસિર્ ઇન્દ્રાય પવતે સુતઃ ।
સોમો જૈત્રસ્ય ચેતતિ યથા વિદે ॥

અસ્યેદ્ ઇન્દ્રો મદેષ્વ્ આ ગ્રાભં ગૃભ્ણીત સાનસિમ્ ।
વજ્રં ચ વૃષણમ્ ભરત્ સમ્ અપ્સુજિત્ ॥

પ્ર ધન્વા સોમ જાગૃવિર્ ઇન્દ્રાયેન્દો પરિ સ્રવ ।
દ્યુમન્તં શુષ્મમ્ આ ભરા સ્વર્વિદમ્ ॥

ઇન્દ્રાય વૃષણમ્ મદમ્ પવસ્વ વિશ્વદર્શતઃ ।
સહસ્રયામા પથિકૃદ્ વિચક્ષણઃ ॥

અસ્મભ્યં ગાતુવિત્તમો દેવેભ્યો મધુમત્તમઃ ।
સહસ્રં યાહિ પથિભિઃ કનિક્રદત્ ॥

પવસ્વ દેવવીતય ઇન્દો ધારાભિર્ ઓજસા ।
આ કલશમ્ મધુમાન્ સોમ નઃ સદઃ ॥

તવ દ્રપ્સા ઉદપ્રુત ઇન્દ્રમ્ મદાય વાવૃધુઃ ।
ત્વાં દેવાસો અમૃતાય કમ્ પપુઃ ॥

આ નઃ સુતાસ ઇન્દવઃ પુનાના ધાવતા રયિમ્ ।
વૃષ્ટિદ્યાવો રીત્યાપઃ સ્વર્વિદઃ ॥

સોમઃ પુનાન ઊર્મિણાવ્યો વારં વિ ધાવતિ ।
અગ્રે વાચઃ પવમાનઃ કનિક્રદત્ ॥

ધીભિર્ હિન્વન્તિ વાજિનં વને ક્રીળન્તમ્ અત્યવિમ્ ।
અભિ ત્રિપૃષ્ઠમ્ મતયઃ સમ્ અસ્વરન્ ॥

અસર્જિ કલશાઁ અભિ મીળ્હે સપ્તિર્ ન વાજયુઃ ।
પુનાનો વાચં જનયન્ન્ અસિષ્યદત્ ॥

પવતે હર્યતો હરિર્ અતિ હ્વરાંસિ રંહ્યા ।
અભ્યર્ષન્ સ્તોતૃભ્યો વીરવદ્ યશઃ ॥

અયા પવસ્વ દેવયુર્ મધોર્ ધારા અસૃક્ષત ।
રેભન્ પવિત્રમ્ પર્ય્ એષિ વિશ્વતઃ ॥