ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.101

પુરોજિતી વો અન્ધસઃ સુતાય માદયિત્નવે ।
અપ શ્વાનં શ્નથિષ્ટન સખાયો દીર્ઘજિહ્વ્યમ્ ॥

યો ધારયા પાવકયા પરિપ્રસ્યન્દતે સુતઃ ।
ઇન્દુર્ અશ્વો ન કૃત્વ્યઃ ॥

તં દુરોષમ્ અભી નરઃ સોમં વિશ્વાચ્યા ધિયા ।
યજ્ઞં હિન્વન્ત્ય્ અદ્રિભિઃ ॥

સુતાસો મધુમત્તમાઃ સોમા ઇન્દ્રાય મન્દિનઃ ।
પવિત્રવન્તો અક્ષરન્ દેવાન્ ગચ્છન્તુ વો મદાઃ ॥

ઇન્દુર્ ઇન્દ્રાય પવત ઇતિ દેવાસો અબ્રુવન્ ।
વાચસ્ પતિર્ મખસ્યતે વિશ્વસ્યેશાન ઓજસા ॥

સહસ્રધારઃ પવતે સમુદ્રો વાચમીઙ્ખયઃ ।
સોમઃ પતી રયીણાં સખેન્દ્રસ્ય દિવે-દિવે ॥

અયમ્ પૂષા રયિર્ ભગઃ સોમઃ પુનાનો અર્ષતિ ।
પતિર્ વિશ્વસ્ય ભૂમનો વ્ય્ અખ્યદ્ રોદસી ઉભે ॥

સમ્ ઉ પ્રિયા અનૂષત ગાવો મદાય ઘૃષ્વયઃ ।
સોમાસઃ કૃણ્વતે પથઃ પવમાનાસ ઇન્દવઃ ॥

ય ઓજિષ્ઠસ્ તમ્ આ ભર પવમાન શ્રવાય્યમ્ ।
યઃ પઞ્ચ ચર્ષણીર્ અભિ રયિં યેન વનામહૈ ॥

સોમાઃ પવન્ત ઇન્દવો ઽસ્મભ્યં ગાતુવિત્તમાઃ ।
મિત્રાઃ સુવાના અરેપસઃ સ્વાધ્યઃ સ્વર્વિદઃ ॥

સુષ્વાણાસો વ્ય્ અદ્રિભિશ્ ચિતાના ગોર્ અધિ ત્વચિ ।
ઇષમ્ અસ્મભ્યમ્ અભિતઃ સમ્ અસ્વરન્ વસુવિદઃ ॥

એતે પૂતા વિપશ્ચિતઃ સોમાસો દધ્યાશિરઃ ।
સૂર્યાસો ન દર્શતાસો જિગત્નવો ધ્રુવા ઘૃતે ॥

પ્ર સુન્વાનસ્યાન્ધસો મર્તો ન વૃત તદ્ વચઃ ।
અપ શ્વાનમ્ અરાધસં હતા મખં ન ભૃગવઃ ॥

આ જામિર્ અત્કે અવ્યત ભુજે ન પુત્ર ઓણ્યોઃ ।
સરજ્ જારો ન યોષણાં વરો ન યોનિમ્ આસદમ્ ॥

સ વીરો દક્ષસાધનો વિ યસ્ તસ્તમ્ભ રોદસી ।
હરિઃ પવિત્રે અવ્યત વેધા ન યોનિમ્ આસદમ્ ॥

અવ્યો વારેભિઃ પવતે સોમો ગવ્યે અધિ ત્વચિ ।
કનિક્રદદ્ વૃષા હરિર્ ઇન્દ્રસ્યાભ્ય્ એતિ નિષ્કૃતમ્ ॥