ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.099

આ હર્યતાય ધૃષ્ણવે ધનુસ્ તન્વન્તિ પૌંસ્યમ્ ।
શુક્રાં વયન્ત્ય્ અસુરાય નિર્ણિજં વિપામ્ અગ્રે મહીયુવઃ ॥

અધ ક્ષપા પરિષ્કૃતો વાજાઁ અભિ પ્ર ગાહતે ।
યદી વિવસ્વતો ધિયો હરિં હિન્વન્તિ યાતવે ॥

તમ્ અસ્ય મર્જયામસિ મદો ય ઇન્દ્રપાતમઃ ।
યં ગાવ આસભિર્ દધુઃ પુરા નૂનં ચ સૂરયઃ ॥

તં ગાથયા પુરાણ્યા પુનાનમ્ અભ્ય્ અનૂષત ।
ઉતો કૃપન્ત ધીતયો દેવાનાં નામ બિભ્રતીઃ ॥

તમ્ ઉક્ષમાણમ્ અવ્યયે વારે પુનન્તિ ધર્ણસિમ્ ।
દૂતં ન પૂર્વચિત્તય આ શાસતે મનીષિણઃ ॥

સ પુનાનો મદિન્તમઃ સોમશ્ ચમૂષુ સીદતિ ।
પશૌ ન રેત આદધત્ પતિર્ વચસ્યતે ધિયઃ ॥

સ મૃજ્યતે સુકર્મભિર્ દેવો દેવેભ્યઃ સુતઃ ।
વિદે યદ્ આસુ સંદદિર્ મહીર્ અપો વિ ગાહતે ॥

સુત ઇન્દો પવિત્ર આ નૃભિર્ યતો વિ નીયસે ।
ઇન્દ્રાય મત્સરિન્તમશ્ ચમૂષ્વ્ આ નિ ષીદસિ ॥