ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.098

અભિ નો વાજસાતમં રયિમ્ અર્ષ પુરુસ્પૃહમ્ ।
ઇન્દો સહસ્રભર્ણસં તુવિદ્યુમ્નં વિભ્વાસહમ્ ॥

પરિ ષ્ય સુવાનો અવ્યયં રથે ન વર્માવ્યત ।
ઇન્દુર્ અભિ દ્રુણા હિતો હિયાનો ધારાભિર્ અક્ષાઃ ॥

પરિ ષ્ય સુવાનો અક્ષા ઇન્દુર્ અવ્યે મદચ્યુતઃ ।
ધારા ય ઊર્ધ્વો અધ્વરે ભ્રાજા નૈતિ ગવ્યયુઃ ॥

સ હિ ત્વં દેવ શશ્વતે વસુ મર્તાય દાશુષે ।
ઇન્દો સહસ્રિણં રયિં શતાત્માનં વિવાસસિ ॥

વયં તે અસ્ય વૃત્રહન્ વસો વસ્વઃ પુરુસ્પૃહઃ ।
નિ નેદિષ્ઠતમા ઇષઃ સ્યામ સુમ્નસ્યાધ્રિગો ॥

દ્વિર્ યમ્ પઞ્ચ સ્વયશસં સ્વસારો અદ્રિસંહતમ્ ।
પ્રિયમ્ ઇન્દ્રસ્ય કામ્યમ્ પ્રસ્નાપયન્ત્ય્ ઊર્મિણમ્ ॥

પરિ ત્યં હર્યતં હરિમ્ બભ્રુમ્ પુનન્તિ વારેણ ।
યો દેવાન્ વિશ્વાઁ ઇત્ પરિ મદેન સહ ગચ્છતિ ॥

અસ્ય વો હ્ય્ અવસા પાન્તો દક્ષસાધનમ્ ।
યઃ સૂરિષુ શ્રવો બૃહદ્ દધે સ્વ1ર્ ણ હર્યતઃ ॥

સ વાં યજ્ઞેષુ માનવી ઇન્દુર્ જનિષ્ટ રોદસી ।
દેવો દેવી ગિરિષ્ઠા અસ્રેધન્ તં તુવિષ્વણિ ॥

ઇન્દ્રાય સોમ પાતવે વૃત્રઘ્ને પરિ ષિચ્યસે ।
નરે ચ દક્ષિણાવતે દેવાય સદનાસદે ॥

તે પ્રત્નાસો વ્યુષ્ટિષુ સોમાઃ પવિત્રે અક્ષરન્ ।
અપપ્રોથન્તઃ સનુતર્ હુરશ્ચિતઃ પ્રાતસ્ તાઁ અપ્રચેતસઃ ॥

તં સખાયઃ પુરોરુચં યૂયં વયં ચ સૂરયઃ ।
અશ્યામ વાજગન્ધ્યં સનેમ વાજપસ્ત્યમ્ ॥