ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.091

અસર્જિ વક્વા રથ્યે યથાજૌ ધિયા મનોતા પ્રથમો મનીષી ।
દશ સ્વસારો અધિ સાનો અવ્યે ઽજન્તિ વહ્નિં સદનાન્ય્ અચ્છ ॥

વીતી જનસ્ય દિવ્યસ્ય કવ્યૈર્ અધિ સુવાનો નહુષ્યેભિર્ ઇન્દુઃ ।
પ્ર યો નૃભિર્ અમૃતો મર્ત્યેભિર્ મર્મૃજાનો ઽવિભિર્ ગોભિર્ અદ્ભિઃ ॥

વૃષા વૃષ્ણે રોરુવદ્ અંશુર્ અસ્મૈ પવમાનો રુશદ્ ઈર્તે પયો ગોઃ ।
સહસ્રમ્ ઋક્વા પથિભિર્ વચોવિદ્ અધ્વસ્મભિઃ સૂરો અણ્વં વિ યાતિ ॥

રુજા દૃળ્હા ચિદ્ રક્ષસઃ સદાંસિ પુનાન ઇન્દ ઊર્ણુહિ વિ વાજાન્ ।
વૃશ્ચોપરિષ્ટાત્ તુજતા વધેન યે અન્તિ દૂરાદ્ ઉપનાયમ્ એષામ્ ॥

સ પ્રત્નવન્ નવ્યસે વિશ્વવાર સૂક્તાય પથઃ કૃણુહિ પ્રાચઃ ।
યે દુઃષહાસો વનુષા બૃહન્તસ્ તાઁસ્ તે અશ્યામ પુરુકૃત્ પુરુક્ષો ॥

એવા પુનાનો અપઃ સ્વ1ર્ ગા અસ્મભ્યં તોકા તનયાનિ ભૂરિ ।
શં નઃ ક્ષેત્રમ્ ઉરુ જ્યોતીંષિ સોમ જ્યોઙ્ નઃ સૂર્યં દૃશયે રિરીહિ ॥