ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.090

પ્ર હિન્વાનો જનિતા રોદસ્યો રથો ન વાજં સનિષ્યન્ન્ અયાસીત્ ।
ઇન્દ્રં ગચ્છન્ન્ આયુધા સંશિશાનો વિશ્વા વસુ હસ્તયોર્ આદધાનઃ ॥

અભિ ત્રિપૃષ્ઠં વૃષણં વયોધામ્ આઙ્ગૂષાણામ્ અવાવશન્ત વાણીઃ ।
વના વસાનો વરુણો ન સિન્ધૂન્ વિ રત્નધા દયતે વાર્યાણિ ॥

શૂરગ્રામઃ સર્વવીરઃ સહાવાઞ્ જેતા પવસ્વ સનિતા ધનાનિ ।
તિગ્માયુધઃ ક્ષિપ્રધન્વા સમત્સ્વ્ અષાળ્હઃ સાહ્વાન્ પૃતનાસુ શત્રૂન્ ॥

ઉરુગવ્યૂતિર્ અભયાનિ કૃણ્વન્ સમીચીને આ પવસ્વા પુરંધી ।
અપઃ સિષાસન્ન્ ઉષસઃ સ્વ1ર્ ગાઃ સં ચિક્રદો મહો અસ્મભ્યં વાજાન્ ॥

મત્સિ સોમ વરુણમ્ મત્સિ મિત્રમ્ મત્સીન્દ્રમ્ ઇન્દો પવમાન વિષ્ણુમ્ ।
મત્સિ શર્ધો મારુતમ્ મત્સિ દેવાન્ મત્સિ મહામ્ ઇન્દ્રમ્ ઇન્દો મદાય ॥

એવા રાજેવ ક્રતુમાઁ અમેન વિશ્વા ઘનિઘ્નદ્ દુરિતા પવસ્વ ।
ઇન્દો સૂક્તાય વચસે વયો ધા યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥