ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.079

અચોદસો નો ધન્વન્ત્વ્ ઇન્દવઃ પ્ર સુવાનાસો બૃહદ્દિવેષુ હરયઃ ।
વિ ચ નશન્ ન ઇષો અરાતયો ઽર્યો નશન્ત સનિષન્ત નો ધિયઃ ॥

પ્ર ણો ધન્વન્ત્વ્ ઇન્દવો મદચ્યુતો ધના વા યેભિર્ અર્વતો જુનીમસિ ।
તિરો મર્તસ્ય કસ્ય ચિત્ પરિહ્વૃતિં વયં ધનાનિ વિશ્વધા ભરેમહિ ॥

ઉત સ્વસ્યા અરાત્યા અરિર્ હિ ષ ઉતાન્યસ્યા અરાત્યા વૃકો હિ ષઃ ।
ધન્વન્ ન તૃષ્ણા સમ્ અરીત તાઁ અભિ સોમ જહિ પવમાન દુરાધ્યઃ ॥

દિવિ તે નાભા પરમો ય આદદે પૃથિવ્યાસ્ તે રુરુહુઃ સાનવિ ક્ષિપઃ ।
અદ્રયસ્ ત્વા બપ્સતિ ગોર્ અધિ ત્વચ્ય્ અ1પ્સુ ત્વા હસ્તૈર્ દુદુહુર્ મનીષિણઃ ॥

એવા ત ઇન્દો સુભ્વં સુપેશસં રસં તુઞ્જન્તિ પ્રથમા અભિશ્રિયઃ ।
નિદં-નિદમ્ પવમાન નિ તારિષ આવિસ્ તે શુષ્મો ભવતુ પ્રિયો મદઃ ॥