ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.078

પ્ર રાજા વાચં જનયન્ન્ અસિષ્યદદ્ અપો વસાનો અભિ ગા ઇયક્ષતિ ।
ગૃભ્ણાતિ રિપ્રમ્ અવિર્ અસ્ય તાન્વા શુદ્ધો દેવાનામ્ ઉપ યાતિ નિષ્કૃતમ્ ॥

ઇન્દ્રાય સોમ પરિ ષિચ્યસે નૃભિર્ નૃચક્ષા ઊર્મિઃ કવિર્ અજ્યસે વને ।
પૂર્વીર્ હિ તે સ્રુતયઃ સન્તિ યાતવે સહસ્રમ્ અશ્વા હરયશ્ ચમૂષદઃ ॥

સમુદ્રિયા અપ્સરસો મનીષિણમ્ આસીના અન્તર્ અભિ સોમમ્ અક્ષરન્ ।
તા ઈં હિન્વન્તિ હર્મ્યસ્ય સક્ષણિં યાચન્તે સુમ્નમ્ પવમાનમ્ અક્ષિતમ્ ॥

ગોજિન્ નઃ સોમો રથજિદ્ ધિરણ્યજિત્ સ્વર્જિદ્ અબ્જિત્ પવતે સહસ્રજિત્ ।
યં દેવાસશ્ ચક્રિરે પીતયે મદં સ્વાદિષ્ઠં દ્રપ્સમ્ અરુણમ્ મયોભુવમ્ ॥

એતાનિ સોમ પવમાનો અસ્મયુઃ સત્યાનિ કૃણ્વન્ દ્રવિણાન્ય્ અર્ષસિ ।
જહિ શત્રુમ્ અન્તિકે દૂરકે ચ ય ઉર્વીં ગવ્યૂતિમ્ અભયં ચ નસ્ કૃધિ ॥