ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.074

શિશુર્ ન જાતો ઽવ ચક્રદદ્ વને સ્વ1ર્ યદ્ વાજ્ય્ અરુષઃ સિષાસતિ ।
દિવો રેતસા સચતે પયોવૃધા તમ્ ઈમહે સુમતી શર્મ સપ્રથઃ ॥

દિવો યઃ સ્કમ્ભો ધરુણઃ સ્વાતત આપૂર્ણો અંશુઃ પર્યેતિ વિશ્વતઃ ।
સેમે મહી રોદસી યક્ષદ્ આવૃતા સમીચીને દાધાર સમ્ ઇષઃ કવિઃ ॥

મહિ પ્સરઃ સુકૃતં સોમ્યમ્ મધૂર્વી ગવ્યૂતિર્ અદિતેર્ ઋતં યતે ।
ઈશે યો વૃષ્ટેર્ ઇત ઉસ્રિયો વૃષાપાં નેતા ય ઇતઊતિર્ ઋગ્મિયઃ ॥

આત્મન્વન્ નભો દુહ્યતે ઘૃતમ્ પય ઋતસ્ય નાભિર્ અમૃતં વિ જાયતે ।
સમીચીનાઃ સુદાનવઃ પ્રીણન્તિ તં નરો હિતમ્ અવ મેહન્તિ પેરવઃ ॥

અરાવીદ્ અંશુઃ સચમાન ઊર્મિણા દેવાવ્ય1મ્ મનુષે પિન્વતિ ત્વચમ્ ।
દધાતિ ગર્ભમ્ અદિતેર્ ઉપસ્થ આ યેન તોકં ચ તનયં ચ ધામહે ॥

સહસ્રધારે ઽવ તા અસશ્ચતસ્ તૃતીયે સન્તુ રજસિ પ્રજાવતીઃ ।
ચતસ્રો નાભો નિહિતા અવો દિવો હવિર્ ભરન્ત્ય્ અમૃતં ઘૃતશ્ચુતઃ ॥

શ્વેતં રૂપં કૃણુતે યત્ સિષાસતિ સોમો મીઢ્વાઁ અસુરો વેદ ભૂમનઃ ।
ધિયા શમી સચતે સેમ્ અભિ પ્રવદ્ દિવસ્ કવન્ધમ્ અવ દર્ષદ્ ઉદ્રિણમ્ ॥

અધ શ્વેતં કલશં ગોભિર્ અક્તં કાર્ષ્મન્ન્ આ વાજ્ય્ અક્રમીત્ સસવાન્ ।
આ હિન્વિરે મનસા દેવયન્તઃ કક્ષીવતે શતહિમાય ગોનામ્ ॥

અદ્ભિઃ સોમ પપૃચાનસ્ય તે રસો ઽવ્યો વારં વિ પવમાન ધાવતિ ।
સ મૃજ્યમાનઃ કવિભિર્ મદિન્તમ સ્વદસ્વેન્દ્રાય પવમાન પીતયે ॥