ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.072

હરિમ્ મૃજન્ત્ય્ અરુષો ન યુજ્યતે સં ધેનુભિઃ કલશે સોમો અજ્યતે ।
ઉદ્ વાચમ્ ઈરયતિ હિન્વતે મતી પુરુષ્ટુતસ્ય કતિ ચિત્ પરિપ્રિયઃ ॥

સાકં વદન્તિ બહવો મનીષિણ ઇન્દ્રસ્ય સોમં જઠરે યદ્ આદુહુઃ ।
યદી મૃજન્તિ સુગભસ્તયો નરઃ સનીળાભિર્ દશભિઃ કામ્યમ્ મધુ ॥

અરમમાણો અત્ય્ એતિ ગા અભિ સૂર્યસ્ય પ્રિયં દુહિતુસ્ તિરો રવમ્ ।
અન્વ્ અસ્મૈ જોષમ્ અભરદ્ વિનંગૃસઃ સં દ્વયીભિઃ સ્વસૃભિઃ ક્ષેતિ જામિભિઃ ॥

નૃધૂતો અદ્રિષુતો બર્હિષિ પ્રિયઃ પતિર્ ગવામ્ પ્રદિવ ઇન્દુર્ ઋત્વિયઃ ।
પુરંધિવાન્ મનુષો યજ્ઞસાધનઃ શુચિર્ ધિયા પવતે સોમ ઇન્દ્ર તે ॥

નૃબાહુભ્યાં ચોદિતો ધારયા સુતો ઽનુષ્વધમ્ પવતે સોમ ઇન્દ્ર તે ।
આપ્રાઃ ક્રતૂન્ સમ્ અજૈર્ અધ્વરે મતીર્ વેર્ ન દ્રુષચ્ ચમ્વો3ર્ આસદદ્ ધરિઃ ॥

અંશું દુહન્તિ સ્તનયન્તમ્ અક્ષિતં કવિં કવયો ઽપસો મનીષિણઃ ।
સમ્ ઈ ગાવો મતયો યન્તિ સંયત ઋતસ્ય યોના સદને પુનર્ભુવઃ ॥

નાભા પૃથિવ્યા ધરુણો મહો દિવો3 ઽપામ્ ઊર્મૌ સિન્ધુષ્વ્ અન્તર્ ઉક્ષિતઃ ।
ઇન્દ્રસ્ય વજ્રો વૃષભો વિભૂવસુઃ સોમો હૃદે પવતે ચારુ મત્સરઃ ॥

સ તૂ પવસ્વ પરિ પાર્થિવં રજઃ સ્તોત્રે શિક્ષન્ન્ આધૂન્વતે ચ સુક્રતો ।
મા નો નિર્ ભાગ્ વસુનઃ સાદનસ્પૃશો રયિમ્ પિશઙ્ગમ્ બહુલં વસીમહિ ॥

આ તૂ ન ઇન્દો શતદાત્વ્ અશ્વ્યં સહસ્રદાતુ પશુમદ્ ધિરણ્યવત્ ।
ઉપ માસ્વ બૃહતી રેવતીર્ ઇષો ઽધિ સ્તોત્રસ્ય પવમાન નો ગહિ ॥