ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.071

આ દક્ષિણા સૃજ્યતે શુષ્મ્ય્ આ3સદં વેતિ દ્રુહો રક્ષસઃ પાતિ જાગૃવિઃ ।
હરિર્ ઓપશં કૃણુતે નભસ્ પય ઉપસ્તિરે ચમ્વો3ર્ બ્રહ્મ નિર્ણિજે ॥

પ્ર કૃષ્ટિહેવ શૂષ એતિ રોરુવદ્ અસુર્ય1ં વર્ણં નિ રિણીતે અસ્ય તમ્ ।
જહાતિ વવ્રિમ્ પિતુર્ એતિ નિષ્કૃતમ્ ઉપપ્રુતં કૃણુતે નિર્ણિજં તના ॥

અદ્રિભિઃ સુતઃ પવતે ગભસ્ત્યોર્ વૃષાયતે નભસા વેપતે મતી ।
સ મોદતે નસતે સાધતે ગિરા નેનિક્તે અપ્સુ યજતે પરીમણિ ॥

પરિ દ્યુક્ષં સહસઃ પર્વતાવૃધમ્ મધ્વઃ સિઞ્ચન્તિ હર્મ્યસ્ય સક્ષણિમ્ ।
આ યસ્મિન્ ગાવઃ સુહુતાદ ઊધનિ મૂર્ધઞ્ છ્રીણન્ત્ય્ અગ્રિયં વરીમભિઃ ॥

સમ્ ઈ રથં ન ભુરિજોર્ અહેષત દશ સ્વસારો અદિતેર્ ઉપસ્થ આ ।
જિગાદ્ ઉપ જ્રયતિ ગોર્ અપીચ્યમ્ પદં યદ્ અસ્ય મતુથા અજીજનન્ ॥

શ્યેનો ન યોનિં સદનં ધિયા કૃતં હિરણ્યયમ્ આસદં દેવ એષતિ ।
એ રિણન્તિ બર્હિષિ પ્રિયં ગિરાશ્વો ન દેવાઁ અપ્ય્ એતિ યજ્ઞિયઃ ॥

પરા વ્યક્તો અરુષો દિવઃ કવિર્ વૃષા ત્રિપૃષ્ઠો અનવિષ્ટ ગા અભિ ।
સહસ્રણીતિર્ યતિઃ પરાયતી રેભો ન પૂર્વીર્ ઉષસો વિ રાજતિ ॥

ત્વેષં રૂપં કૃણુતે વર્ણો અસ્ય સ યત્રાશયત્ સમૃતા સેધતિ સ્રિધઃ ।
અપ્સા યાતિ સ્વધયા દૈવ્યં જનં સં સુષ્ટુતી નસતે સં ગોઅગ્રયા ॥

ઉક્ષેવ યૂથા પરિયન્ન્ અરાવીદ્ અધિ ત્વિષીર્ અધિત સૂર્યસ્ય ।
દિવ્યઃ સુપર્ણો ઽવ ચક્ષત ક્ષાં સોમઃ પરિ ક્રતુના પશ્યતે જાઃ ॥