ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.070

ત્રિર્ અસ્મૈ સપ્ત ધેનવો દુદુહ્રે સત્યામ્ આશિરમ્ પૂર્વ્યે વ્યોમનિ ।
ચત્વાર્ય્ અન્યા ભુવનાનિ નિર્ણિજે ચારૂણિ ચક્રે યદ્ ઋતૈર્ અવર્ધત ॥

સ ભિક્ષમાણો અમૃતસ્ય ચારુણ ઉભે દ્યાવા કાવ્યેના વિ શશ્રથે ।
તેજિષ્ઠા અપો મંહના પરિ વ્યત યદી દેવસ્ય શ્રવસા સદો વિદુઃ ॥

તે અસ્ય સન્તુ કેતવો ઽમૃત્યવો ઽદાભ્યાસો જનુષી ઉભે અનુ ।
યેભિર્ નૃમ્ણા ચ દેવ્યા ચ પુનત આદ્ ઇદ્ રાજાનમ્ મનના અગૃભ્ણત ॥

સ મૃજ્યમાનો દશભિઃ સુકર્મભિઃ પ્ર મધ્યમાસુ માતૃષુ પ્રમે સચા ।
વ્રતાનિ પાનો અમૃતસ્ય ચારુણ ઉભે નૃચક્ષા અનુ પશ્યતે વિશૌ ॥

સ મર્મૃજાન ઇન્દ્રિયાય ધાયસ ઓભે અન્તા રોદસી હર્ષતે હિતઃ ।
વૃષા શુષ્મેણ બાધતે વિ દુર્મતીર્ આદેદિશાનઃ શર્યહેવ શુરુધઃ ॥

સ માતરા ન દદૃશાન ઉસ્રિયો નાનદદ્ એતિ મરુતામ્ ઇવ સ્વનઃ ।
જાનન્ન્ ઋતમ્ પ્રથમં યત્ સ્વર્ણરમ્ પ્રશસ્તયે કમ્ અવૃણીત સુક્રતુઃ ॥

રુવતિ ભીમો વૃષભસ્ તવિષ્યયા શૃઙ્ગે શિશાનો હરિણી વિચક્ષણઃ ।
આ યોનિં સોમઃ સુકૃતં નિ ષીદતિ ગવ્યયી ત્વગ્ ભવતિ નિર્ણિગ્ અવ્યયી ॥

શુચિઃ પુનાનસ્ તન્વમ્ અરેપસમ્ અવ્યે હરિર્ ન્ય્ અધાવિષ્ટ સાનવિ ।
જુષ્ટો મિત્રાય વરુણાય વાયવે ત્રિધાતુ મધુ ક્રિયતે સુકર્મભિઃ ॥

પવસ્વ સોમ દેવવીતયે વૃષેન્દ્રસ્ય હાર્દિ સોમધાનમ્ આ વિશ ।
પુરા નો બાધાદ્ દુરિતાતિ પારય ક્ષેત્રવિદ્ ધિ દિશ આહા વિપૃચ્છતે ॥

હિતો ન સપ્તિર્ અભિ વાજમ્ અર્ષેન્દ્રસ્યેન્દો જઠરમ્ આ પવસ્વ ।
નાવા ન સિન્ધુમ્ અતિ પર્ષિ વિદ્વાઞ્ છૂરો ન યુધ્યન્ન્ અવ નો નિદઃ સ્પઃ ॥