ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.066

પવસ્વ વિશ્વચર્ષણે ઽભિ વિશ્વાનિ કાવ્યા ।
સખા સખિભ્ય ઈડ્યઃ ॥

તાભ્યાં વિશ્વસ્ય રાજસિ યે પવમાન ધામની ।
પ્રતીચી સોમ તસ્થતુઃ ॥

પરિ ધામાનિ યાનિ તે ત્વં સોમાસિ વિશ્વતઃ ।
પવમાન ઋતુભિઃ કવે ॥

પવસ્વ જનયન્ન્ ઇષો ઽભિ વિશ્વાનિ વાર્યા ।
સખા સખિભ્ય ઊતયે ॥

તવ શુક્રાસો અર્ચયો દિવસ્ પૃષ્ઠે વિ તન્વતે ।
પવિત્રં સોમ ધામભિઃ ॥

તવેમે સપ્ત સિન્ધવઃ પ્રશિષં સોમ સિસ્રતે ।
તુભ્યં ધાવન્તિ ધેનવઃ ॥

પ્ર સોમ યાહિ ધારયા સુત ઇન્દ્રાય મત્સરઃ ।
દધાનો અક્ષિતિ શ્રવઃ ॥

સમ્ ઉ ત્વા ધીભિર્ અસ્વરન્ હિન્વતીઃ સપ્ત જામયઃ ।
વિપ્રમ્ આજા વિવસ્વતઃ ॥

મૃજન્તિ ત્વા સમ્ અગ્રુવો ઽવ્યે જીરાવ્ અધિ ષ્વણિ ।
રેભો યદ્ અજ્યસે વને ॥

પવમાનસ્ય તે કવે વાજિન્ સર્ગા અસૃક્ષત ।
અર્વન્તો ન શ્રવસ્યવઃ ॥

અચ્છા કોશમ્ મધુશ્ચુતમ્ અસૃગ્રં વારે અવ્યયે ।
અવાવશન્ત ધીતયઃ ॥

અચ્છા સમુદ્રમ્ ઇન્દવો ઽસ્તં ગાવો ન ધેનવઃ ।
અગ્મન્ન્ ઋતસ્ય યોનિમ્ આ ॥

પ્ર ણ ઇન્દો મહે રણ આપો અર્ષન્તિ સિન્ધવઃ ।
યદ્ ગોભિર્ વાસયિષ્યસે ॥

અસ્ય તે સખ્યે વયમ્ ઇયક્ષન્તસ્ ત્વોતયઃ ।
ઇન્દો સખિત્વમ્ ઉશ્મસિ ॥

આ પવસ્વ ગવિષ્ટયે મહે સોમ નૃચક્ષસે ।
એન્દ્રસ્ય જઠરે વિશ ॥

મહાઁ અસિ સોમ જ્યેષ્ઠ ઉગ્રાણામ્ ઇન્દ ઓજિષ્ઠઃ ।
યુધ્વા સઞ્ છશ્વજ્ જિગેથ ॥

ય ઉગ્રેભ્યશ્ ચિદ્ ઓજીયાઞ્ છૂરેભ્યશ્ ચિચ્ છૂરતરઃ ।
ભૂરિદાભ્યશ્ ચિન્ મંહીયાન્ ॥

ત્વં સોમ સૂર એષસ્ તોકસ્ય સાતા તનૂનામ્ ।
વૃણીમહે સખ્યાય વૃણીમહે યુજ્યાય ॥

અગ્ન આયૂંષિ પવસ આ સુવોર્જમ્ ઇષં ચ નઃ ।
આરે બાધસ્વ દુચ્છુનામ્ ॥

અગ્નિર્ ઋષિઃ પવમાનઃ પાઞ્ચજન્યઃ પુરોહિતઃ ।
તમ્ ઈમહે મહાગયમ્ ॥

અગ્ને પવસ્વ સ્વપા અસ્મે વર્ચઃ સુવીર્યમ્ ।
દધદ્ રયિમ્ મયિ પોષમ્ ॥

પવમાનો અતિ સ્રિધો ઽભ્ય્ અર્ષતિ સુષ્ટુતિમ્ ।
સૂરો ન વિશ્વદર્શતઃ ॥

સ મર્મૃજાન આયુભિઃ પ્રયસ્વાન્ પ્રયસે હિતઃ ।
ઇન્દુર્ અત્યો વિચક્ષણઃ ॥

પવમાન ઋતમ્ બૃહચ્ છુક્રં જ્યોતિર્ અજીજનત્ ।
કૃષ્ણા તમાંસિ જઙ્ઘનત્ ॥

પવમાનસ્ય જઙ્ઘ્નતો હરેશ્ ચન્દ્રા અસૃક્ષત ।
જીરા અજિરશોચિષઃ ॥

પવમાનો રથીતમઃ શુભ્રેભિઃ શુભ્રશસ્તમઃ ।
હરિશ્ચન્દ્રો મરુદ્ગણઃ ॥

પવમાનો વ્ય્ અશ્નવદ્ રશ્મિભિર્ વાજસાતમઃ ।
દધત્ સ્તોત્રે સુવીર્યમ્ ॥

પ્ર સુવાન ઇન્દુર્ અક્ષાઃ પવિત્રમ્ અત્ય્ અવ્યયમ્ ।
પુનાન ઇન્દુર્ ઇન્દ્રમ્ આ ॥

એષ સોમો અધિ ત્વચિ ગવાં ક્રીળત્ય્ અદ્રિભિઃ ।
ઇન્દ્રમ્ મદાય જોહુવત્ ॥

યસ્ય તે દ્યુમ્નવત્ પયઃ પવમાનાભૃતં દિવઃ ।
તેન નો મૃળ જીવસે ॥