ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.065

હિન્વન્તિ સૂરમ્ ઉસ્રયઃ સ્વસારો જામયસ્ પતિમ્ ।
મહામ્ ઇન્દુમ્ મહીયુવઃ ॥

પવમાન રુચા-રુચા દેવો દેવેભ્યસ્ પરિ ।
વિશ્વા વસૂન્ય્ આ વિશ ॥

આ પવમાન સુષ્ટુતિં વૃષ્ટિં દેવેભ્યો દુવઃ ।
ઇષે પવસ્વ સંયતમ્ ॥

વૃષા હ્ય્ અસિ ભાનુના દ્યુમન્તં ત્વા હવામહે ।
પવમાન સ્વાધ્યઃ ॥

આ પવસ્વ સુવીર્યમ્ મન્દમાનઃ સ્વાયુધ ।
ઇહો ષ્વ્ ઇન્દવ્ આ ગહિ ॥

યદ્ અદ્ભિઃ પરિષિચ્યસે મૃજ્યમાનો ગભસ્ત્યોઃ ।
દ્રુણા સધસ્થમ્ અશ્નુષે ॥

પ્ર સોમાય વ્યશ્વવત્ પવમાનાય ગાયત ।
મહે સહસ્રચક્ષસે ॥

યસ્ય વર્ણમ્ મધુશ્ચુતં હરિં હિન્વન્ત્ય્ અદ્રિભિઃ ।
ઇન્દુમ્ ઇન્દ્રાય પીતયે ॥

તસ્ય તે વાજિનો વયં વિશ્વા ધનાનિ જિગ્યુષઃ ।
સખિત્વમ્ આ વૃણીમહે ॥

વૃષા પવસ્વ ધારયા મરુત્વતે ચ મત્સરઃ ।
વિશ્વા દધાન ઓજસા ॥

તં ત્વા ધર્તારમ્ ઓણ્યો3ઃ પવમાન સ્વર્દૃશમ્ ।
હિન્વે વાજેષુ વાજિનમ્ ॥

અયા ચિત્તો વિપાનયા હરિઃ પવસ્વ ધારયા ।
યુજં વાજેષુ ચોદય ॥

આ ન ઇન્દો મહીમ્ ઇષમ્ પવસ્વ વિશ્વદર્શતઃ ।
અસ્મભ્યં સોમ ગાતુવિત્ ॥

આ કલશા અનૂષતેન્દો ધારાભિર્ ઓજસા ।
એન્દ્રસ્ય પીતયે વિશ ॥

યસ્ય તે મદ્યં રસં તીવ્રં દુહન્ત્ય્ અદ્રિભિઃ ।
સ પવસ્વાભિમાતિહા ॥

રાજા મેધાભિર્ ઈયતે પવમાનો મનાવ્ અધિ ।
અન્તરિક્ષેણ યાતવે ॥

આ ન ઇન્દો શતગ્વિનં ગવામ્ પોષં સ્વશ્વ્યમ્ ।
વહા ભગત્તિમ્ ઊતયે ॥

આ નઃ સોમ સહો જુવો રૂપં ન વર્ચસે ભર ।
સુષ્વાણો દેવવીતયે ॥

અર્ષા સોમ દ્યુમત્તમો ઽભિ દ્રોણાનિ રોરુવત્ ।
સીદઞ્ છ્યેનો ન યોનિમ્ આ ॥

અપ્સા ઇન્દ્રાય વાયવે વરુણાય મરુદ્ભ્યઃ ।
સોમો અર્ષતિ વિષ્ણવે ॥

ઇષં તોકાય નો દધદ્ અસ્મભ્યં સોમ વિશ્વતઃ ।
આ પવસ્વ સહસ્રિણમ્ ॥

યે સોમાસઃ પરાવતિ યે અર્વાવતિ સુન્વિરે ।
યે વાદઃ શર્યણાવતિ ॥

ય આર્જીકેષુ કૃત્વસુ યે મધ્યે પસ્ત્યાનામ્ ।
યે વા જનેષુ પઞ્ચસુ ॥

તે નો વૃષ્ટિં દિવસ્ પરિ પવન્તામ્ આ સુવીર્યમ્ ।
સુવાના દેવાસ ઇન્દવઃ ॥

પવતે હર્યતો હરિર્ ગૃણાનો જમદગ્નિના ।
હિન્વાનો ગોર્ અધિ ત્વચિ ॥

પ્ર શુક્રાસો વયોજુવો હિન્વાનાસો ન સપ્તયઃ ।
શ્રીણાના અપ્સુ મૃઞ્જત ॥

તં ત્વા સુતેષ્વ્ આભુવો હિન્વિરે દેવતાતયે ।
સ પવસ્વાનયા રુચા ॥

આ તે દક્ષમ્ મયોભુવં વહ્નિમ્ અદ્યા વૃણીમહે ।
પાન્તમ્ આ પુરુસ્પૃહમ્ ॥

આ મન્દ્રમ્ આ વરેણ્યમ્ આ વિપ્રમ્ આ મનીષિણમ્ ।
પાન્તમ્ આ પુરુસ્પૃહમ્ ॥

આ રયિમ્ આ સુચેતુનમ્ આ સુક્રતો તનૂષ્વ્ આ ।
પાન્તમ્ આ પુરુસ્પૃહમ્ ॥