ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.064

વૃષા સોમ દ્યુમાઁ અસિ વૃષા દેવ વૃષવ્રતઃ ।
વૃષા ધર્માણિ દધિષે ॥

વૃષ્ણસ્ તે વૃષ્ણ્યં શવો વૃષા વનં વૃષા મદઃ ।
સત્યં વૃષન્ વૃષેદ્ અસિ ॥

અશ્વો ન ચક્રદો વૃષા સં ગા ઇન્દો સમ્ અર્વતઃ ।
વિ નો રાયે દુરો વૃધિ ॥

અસૃક્ષત પ્ર વાજિનો ગવ્યા સોમાસો અશ્વયા ।
શુક્રાસો વીરયાશવઃ ॥

શુમ્ભમાના ઋતાયુભિર્ મૃજ્યમાના ગભસ્ત્યોઃ ।
પવન્તે વારે અવ્યયે ॥

તે વિશ્વા દાશુષે વસુ સોમા દિવ્યાનિ પાર્થિવા ।
પવન્તામ્ આન્તરિક્ષ્યા ॥

પવમાનસ્ય વિશ્વવિત્ પ્ર તે સર્ગા અસૃક્ષત ।
સૂર્યસ્યેવ ન રશ્મયઃ ॥

કેતું કૃણ્વન્ દિવસ્ પરિ વિશ્વા રૂપાભ્ય્ અર્ષસિ ।
સમુદ્રઃ સોમ પિન્વસે ॥

હિન્વાનો વાચમ્ ઇષ્યસિ પવમાન વિધર્મણિ ।
અક્રાન્ દેવો ન સૂર્યઃ ॥

ઇન્દુઃ પવિષ્ટ ચેતનઃ પ્રિયઃ કવીનામ્ મતી ।
સૃજદ્ અશ્વં રથીર્ ઇવ ॥

ઊર્મિર્ યસ્ તે પવિત્ર આ દેવાવીઃ પર્યક્ષરત્ ।
સીદન્ન્ ઋતસ્ય યોનિમ્ આ ॥

સ નો અર્ષ પવિત્ર આ મદો યો દેવવીતમઃ ।
ઇન્દવ્ ઇન્દ્રાય પીતયે ॥

ઇષે પવસ્વ ધારયા મૃજ્યમાનો મનીષિભિઃ ।
ઇન્દો રુચાભિ ગા ઇહિ ॥

પુનાનો વરિવસ્ કૃધ્ય્ ઊર્જં જનાય ગિર્વણઃ ।
હરે સૃજાન આશિરમ્ ॥

પુનાનો દેવવીતય ઇન્દ્રસ્ય યાહિ નિષ્કૃતમ્ ।
દ્યુતાનો વાજિભિર્ યતઃ ॥

પ્ર હિન્વાનાસ ઇન્દવો ઽચ્છા સમુદ્રમ્ આશવઃ ।
ધિયા જૂતા અસૃક્ષત ॥

મર્મૃજાનાસ આયવો વૃથા સમુદ્રમ્ ઇન્દવઃ ।
અગ્મન્ન્ ઋતસ્ય યોનિમ્ આ ॥

પરિ ણો યાહ્ય્ અસ્મયુર્ વિશ્વા વસૂન્ય્ ઓજસા ।
પાહિ નઃ શર્મ વીરવત્ ॥

મિમાતિ વહ્નિર્ એતશઃ પદં યુજાન ઋક્વભિઃ ।
પ્ર યત્ સમુદ્ર આહિતઃ ॥

આ યદ્ યોનિં હિરણ્યયમ્ આશુર્ ઋતસ્ય સીદતિ ।
જહાત્ય્ અપ્રચેતસઃ ॥

અભિ વેના અનૂષતેયક્ષન્તિ પ્રચેતસઃ ।
મજ્જન્ત્ય્ અવિચેતસઃ ॥

ઇન્દ્રાયેન્દો મરુત્વતે પવસ્વ મધુમત્તમઃ ।
ઋતસ્ય યોનિમ્ આસદમ્ ॥

તં ત્વા વિપ્રા વચોવિદઃ પરિ ષ્કૃણ્વન્તિ વેધસઃ ।
સં ત્વા મૃજન્ત્ય્ આયવઃ ॥

રસં તે મિત્રો અર્યમા પિબન્તિ વરુણઃ કવે ।
પવમાનસ્ય મરુતઃ ॥

ત્વં સોમ વિપશ્ચિતમ્ પુનાનો વાચમ્ ઇષ્યસિ ।
ઇન્દો સહસ્રભર્ણસમ્ ॥

ઉતો સહસ્રભર્ણસં વાચં સોમ મખસ્યુવમ્ ।
પુનાન ઇન્દવ્ આ ભર ॥

પુનાન ઇન્દવ્ એષામ્ પુરુહૂત જનાનામ્ ।
પ્રિયઃ સમુદ્રમ્ આ વિશ ॥

દવિદ્યુતત્યા રુચા પરિષ્ટોભન્ત્યા કૃપા ।
સોમાઃ શુક્રા ગવાશિરઃ ॥

હિન્વાનો હેતૃભિર્ યત આ વાજં વાજ્ય્ અક્રમીત્ ।
સીદન્તો વનુષો યથા ॥

ઋધક્ સોમ સ્વસ્તયે સંજગ્માનો દિવઃ કવિઃ ।
પવસ્વ સૂર્યો દૃશે ॥