ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.063

આ પવસ્વ સહસ્રિણં રયિં સોમ સુવીર્યમ્ ।
અસ્મે શ્રવાંસિ ધારય ॥

ઇષમ્ ઊર્જં ચ પિન્વસ ઇન્દ્રાય મત્સરિન્તમઃ ।
ચમૂષ્વ્ આ નિ ષીદસિ ॥

સુત ઇન્દ્રાય વિષ્ણવે સોમઃ કલશે અક્ષરત્ ।
મધુમાઁ અસ્તુ વાયવે ॥

એતે અસૃગ્રમ્ આશવો ઽતિ હ્વરાંસિ બભ્રવઃ ।
સોમા ઋતસ્ય ધારયા ॥

ઇન્દ્રં વર્ધન્તો અપ્તુરઃ કૃણ્વન્તો વિશ્વમ્ આર્યમ્ ।
અપઘ્નન્તો અરાવ્ણઃ ॥

સુતા અનુ સ્વમ્ આ રજો ઽભ્ય્ અર્ષન્તિ બભ્રવઃ ।
ઇન્દ્રં ગચ્છન્ત ઇન્દવઃ ॥

અયા પવસ્વ ધારયા યયા સૂર્યમ્ અરોચયઃ ।
હિન્વાનો માનુષીર્ અપઃ ॥

અયુક્ત સૂર એતશમ્ પવમાનો મનાવ્ અધિ ।
અન્તરિક્ષેણ યાતવે ॥

ઉત ત્યા હરિતો દશ સૂરો અયુક્ત યાતવે ।
ઇન્દુર્ ઇન્દ્ર ઇતિ બ્રુવન્ ॥

પરીતો વાયવે સુતં ગિર ઇન્દ્રાય મત્સરમ્ ।
અવ્યો વારેષુ સિઞ્ચત ॥

પવમાન વિદા રયિમ્ અસ્મભ્યં સોમ દુષ્ટરમ્ ।
યો દૂણાશો વનુષ્યતા ॥

અભ્ય્ અર્ષ સહસ્રિણં રયિં ગોમન્તમ્ અશ્વિનમ્ ।
અભિ વાજમ્ ઉત શ્રવઃ ॥

સોમો દેવો ન સૂર્યો ઽદ્રિભિઃ પવતે સુતઃ ।
દધાનઃ કલશે રસમ્ ॥

એતે ધામાન્ય્ આર્યા શુક્રા ઋતસ્ય ધારયા ।
વાજં ગોમન્તમ્ અક્ષરન્ ॥

સુતા ઇન્દ્રાય વજ્રિણે સોમાસો દધ્યાશિરઃ ।
પવિત્રમ્ અત્ય્ અક્ષરન્ ॥

પ્ર સોમ મધુમત્તમો રાયે અર્ષ પવિત્ર આ ।
મદો યો દેવવીતમઃ ॥

તમ્ ઈ મૃજન્ત્ય્ આયવો હરિં નદીષુ વાજિનમ્ ।
ઇન્દુમ્ ઇન્દ્રાય મત્સરમ્ ॥

આ પવસ્વ હિરણ્યવદ્ અશ્વાવત્ સોમ વીરવત્ ।
વાજં ગોમન્તમ્ આ ભર ॥

પરિ વાજે ન વાજયુમ્ અવ્યો વારેષુ સિઞ્ચત ।
ઇન્દ્રાય મધુમત્તમમ્ ॥

કવિમ્ મૃજન્તિ મર્જ્યં ધીભિર્ વિપ્રા અવસ્યવઃ ।
વૃષા કનિક્રદ્ અર્ષતિ ॥

વૃષણં ધીભિર્ અપ્તુરં સોમમ્ ઋતસ્ય ધારયા ।
મતી વિપ્રાઃ સમ્ અસ્વરન્ ॥

પવસ્વ દેવાયુષગ્ ઇન્દ્રં ગચ્છતુ તે મદઃ ।
વાયુમ્ આ રોહ ધર્મણા ॥

પવમાન નિ તોશસે રયિં સોમ શ્રવાય્યમ્ ।
પ્રિયઃ સમુદ્રમ્ આ વિશ ॥

અપઘ્નન્ પવસે મૃધઃ ક્રતુવિત્ સોમ મત્સરઃ ।
નુદસ્વાદેવયું જનમ્ ॥

પવમાના અસૃક્ષત સોમાઃ શુક્રાસ ઇન્દવઃ ।
અભિ વિશ્વાનિ કાવ્યા ॥

પવમાનાસ આશવઃ શુભ્રા અસૃગ્રમ્ ઇન્દવઃ ।
ઘ્નન્તો વિશ્વા અપ દ્વિષઃ ॥

પવમાના દિવસ્ પર્ય્ અન્તરિક્ષાદ્ અસૃક્ષત ।
પૃથિવ્યા અધિ સાનવિ ॥

પુનાનઃ સોમ ધારયેન્દો વિશ્વા અપ સ્રિધઃ ।
જહિ રક્ષાંસિ સુક્રતો ॥

અપઘ્નન્ સોમ રક્ષસો ઽભ્ય્ અર્ષ કનિક્રદત્ ।
દ્યુમન્તં શુષ્મમ્ ઉત્તમમ્ ॥

અસ્મે વસૂનિ ધારય સોમ દિવ્યાનિ પાર્થિવા ।
ઇન્દો વિશ્વાનિ વાર્યા ॥