ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.062

એતે અસૃગ્રમ્ ઇન્દવસ્ તિરઃ પવિત્રમ્ આશવઃ ।
વિશ્વાન્ય્ અભિ સૌભગા ॥

વિઘ્નન્તો દુરિતા પુરુ સુગા તોકાય વાજિનઃ ।
તના કૃણ્વન્તો અર્વતે ॥

કૃણ્વન્તો વરિવો ગવે ઽભ્ય્ અર્ષન્તિ સુષ્ટુતિમ્ ।
ઇળામ્ અસ્મભ્યં સંયતમ્ ॥

અસાવ્ય્ અંશુર્ મદાયાપ્સુ દક્ષો ગિરિષ્ઠાઃ ।
શ્યેનો ન યોનિમ્ આસદત્ ॥

શુભ્રમ્ અન્ધો દેવવાતમ્ અપ્સુ ધૂતો નૃભિઃ સુતઃ ।
સ્વદન્તિ ગાવઃ પયોભિઃ ॥

આદ્ ઈમ્ અશ્વં ન હેતારો ઽશૂશુભન્ન્ અમૃતાય ।
મધ્વો રસં સધમાદે ॥

યાસ્ તે ધારા મધુશ્ચુતો ઽસૃગ્રમ્ ઇન્દ ઊતયે ।
તાભિઃ પવિત્રમ્ આસદઃ ॥

સો અર્ષેન્દ્રાય પીતયે તિરો રોમાણ્ય્ અવ્યયા ।
સીદન્ યોના વનેષ્વ્ આ ॥

ત્વમ્ ઇન્દો પરિ સ્રવ સ્વાદિષ્ઠો અઙ્ગિરોભ્યઃ ।
વરિવોવિદ્ ઘૃતમ્ પયઃ ॥

અયં વિચર્ષણિર્ હિતઃ પવમાનઃ સ ચેતતિ ।
હિન્વાન આપ્યમ્ બૃહત્ ॥

એષ વૃષા વૃષવ્રતઃ પવમાનો અશસ્તિહા ।
કરદ્ વસૂનિ દાશુષે ॥

આ પવસ્વ સહસ્રિણં રયિં ગોમન્તમ્ અશ્વિનમ્ ।
પુરુશ્ચન્દ્રમ્ પુરુસ્પૃહમ્ ॥

એષ સ્ય પરિ ષિચ્યતે મર્મૃજ્યમાન આયુભિઃ ।
ઉરુગાયઃ કવિક્રતુઃ ॥

સહસ્રોતિઃ શતામઘો વિમાનો રજસઃ કવિઃ ।
ઇન્દ્રાય પવતે મદઃ ॥

ગિરા જાત ઇહ સ્તુત ઇન્દુર્ ઇન્દ્રાય ધીયતે ।
વિર્ યોના વસતાવ્ ઇવ ॥

પવમાનઃ સુતો નૃભિઃ સોમો વાજમ્ ઇવાસરત્ ।
ચમૂષુ શક્મનાસદમ્ ॥

તં ત્રિપૃષ્ઠે ત્રિવન્ધુરે રથે યુઞ્જન્તિ યાતવે ।
ઋષીણાં સપ્ત ધીતિભિઃ ॥

તં સોતારો ધનસ્પૃતમ્ આશું વાજાય યાતવે ।
હરિં હિનોત વાજિનમ્ ॥

આવિશન્ કલશં સુતો વિશ્વા અર્ષન્ન્ અભિ શ્રિયઃ ।
શૂરો ન ગોષુ તિષ્ઠતિ ॥

આ ત ઇન્દો મદાય કમ્ પયો દુહન્ત્ય્ આયવઃ ।
દેવા દેવેભ્યો મધુ ॥

આ નઃ સોમમ્ પવિત્ર આ સૃજતા મધુમત્તમમ્ ।
દેવેભ્યો દેવશ્રુત્તમમ્ ॥

એતે સોમા અસૃક્ષત ગૃણાનાઃ શ્રવસે મહે ।
મદિન્તમસ્ય ધારયા ॥

અભિ ગવ્યાનિ વીતયે નૃમ્ણા પુનાનો અર્ષસિ ।
સનદ્વાજઃ પરિ સ્રવ ॥

ઉત નો ગોમતીર્ ઇષો વિશ્વા અર્ષ પરિષ્ટુભઃ ।
ગૃણાનો જમદગ્નિના ॥

પવસ્વ વાચો અગ્રિયઃ સોમ ચિત્રાભિર્ ઊતિભિઃ ।
અભિ વિશ્વાનિ કાવ્યા ॥

ત્વં સમુદ્રિયા અપો ઽગ્રિયો વાચ ઈરયન્ ।
પવસ્વ વિશ્વમેજય ॥

તુભ્યેમા ભુવના કવે મહિમ્ને સોમ તસ્થિરે ।
તુભ્યમ્ અર્ષન્તિ સિન્ધવઃ ॥

પ્ર તે દિવો ન વૃષ્ટયો ધારા યન્ત્ય્ અસશ્ચતઃ ।
અભિ શુક્રામ્ ઉપસ્તિરમ્ ॥

ઇન્દ્રાયેન્દુમ્ પુનીતનોગ્રં દક્ષાય સાધનમ્ ।
ઈશાનં વીતિરાધસમ્ ॥

પવમાન ઋતઃ કવિઃ સોમઃ પવિત્રમ્ આસદત્ ।
દધત્ સ્તોત્રે સુવીર્યમ્ ॥