ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.061

અયા વીતી પરિ સ્રવ યસ્ ત ઇન્દો મદેષ્વ્ આ ।
અવાહન્ નવતીર્ નવ ॥

પુરઃ સદ્ય ઇત્થાધિયે દિવોદાસાય શમ્બરમ્ ।
અધ ત્યં તુર્વશં યદુમ્ ॥

પરિ ણો અશ્વમ્ અશ્વવિદ્ ગોમદ્ ઇન્દો હિરણ્યવત્ ।
ક્ષરા સહસ્રિણીર્ ઇષઃ ॥

પવમાનસ્ય તે વયમ્ પવિત્રમ્ અભ્યુન્દતઃ ।
સખિત્વમ્ આ વૃણીમહે ॥

યે તે પવિત્રમ્ ઊર્મયો ઽભિક્ષરન્તિ ધારયા ।
તેભિર્ નઃ સોમ મૃળય ॥

સ નઃ પુનાન આ ભર રયિં વીરવતીમ્ ઇષમ્ ।
ઈશાનઃ સોમ વિશ્વતઃ ॥

એતમ્ ઉ ત્યં દશ ક્ષિપો મૃજન્તિ સિન્ધુમાતરમ્ ।
સમ્ આદિત્યેભિર્ અખ્યત ॥

સમ્ ઇન્દ્રેણોત વાયુના સુત એતિ પવિત્ર આ ।
સં સૂર્યસ્ય રશ્મિભિઃ ॥

સ નો ભગાય વાયવે પૂષ્ણે પવસ્વ મધુમાન્ ।
ચારુર્ મિત્રે વરુણે ચ ॥

ઉચ્ચા તે જાતમ્ અન્ધસો દિવિ ષદ્ ભૂમ્ય્ આ દદે ।
ઉગ્રં શર્મ મહિ શ્રવઃ ॥

એના વિશ્વાન્ય્ અર્ય આ દ્યુમ્નાનિ માનુષાણામ્ ।
સિષાસન્તો વનામહે ॥

સ ન ઇન્દ્રાય યજ્યવે વરુણાય મરુદ્ભ્યઃ ।
વરિવોવિત્ પરિ સ્રવ ॥

ઉપો ષુ જાતમ્ અપ્તુરં ગોભિર્ ભઙ્ગમ્ પરિષ્કૃતમ્ ।
ઇન્દું દેવા અયાસિષુઃ ॥

તમ્ ઇદ્ વર્ધન્તુ નો ગિરો વત્સં સંશિશ્વરીર્ ઇવ ।
ય ઇન્દ્રસ્ય હૃદંસનિઃ ॥

અર્ષા ણઃ સોમ શં ગવે ધુક્ષસ્વ પિપ્યુષીમ્ ઇષમ્ ।
વર્ધા સમુદ્રમ્ ઉક્થ્યમ્ ॥

પવમાનો અજીજનદ્ દિવશ્ ચિત્રં ન તન્યતુમ્ ।
જ્યોતિર્ વૈશ્વાનરમ્ બૃહત્ ॥

પવમાનસ્ય તે રસો મદો રાજન્ન્ અદુચ્છુનઃ ।
વિ વારમ્ અવ્યમ્ અર્ષતિ ॥

પવમાન રસસ્ તવ દક્ષો વિ રાજતિ દ્યુમાન્ ।
જ્યોતિર્ વિશ્વં સ્વર્ દૃશે ॥

યસ્ તે મદો વરેણ્યસ્ તેના પવસ્વાન્ધસા ।
દેવાવીર્ અઘશંસહા ॥

જઘ્નિર્ વૃત્રમ્ અમિત્રિયં સસ્નિર્ વાજં દિવે-દિવે ।
ગોષા ઉ અશ્વસા અસિ ॥

સમ્મિશ્લો અરુષો ભવ સૂપસ્થાભિર્ ન ધેનુભિઃ ।
સીદઞ્ છ્યેનો ન યોનિમ્ આ ॥

સ પવસ્વ ય આવિથેન્દ્રં વૃત્રાય હન્તવે ।
વવ્રિવાંસમ્ મહીર્ અપઃ ॥

સુવીરાસો વયં ધના જયેમ સોમ મીઢ્વઃ ।
પુનાનો વર્ધ નો ગિરઃ ॥

ત્વોતાસસ્ તવાવસા સ્યામ વન્વન્ત આમુરઃ ।
સોમ વ્રતેષુ જાગૃહિ ॥

અપઘ્નન્ પવતે મૃધો ઽપ સોમો અરાવ્ણઃ ।
ગચ્છન્ન્ ઇન્દ્રસ્ય નિષ્કૃતમ્ ॥

મહો નો રાય આ ભર પવમાન જહી મૃધઃ ।
રાસ્વેન્દો વીરવદ્ યશઃ ॥

ન ત્વા શતં ચન હ્રુતો રાધો દિત્સન્તમ્ આ મિનન્ ।
યત્ પુનાનો મખસ્યસે ॥

પવસ્વેન્દો વૃષા સુતઃ કૃધી નો યશસો જને ।
વિશ્વા અપ દ્વિષો જહિ ॥

અસ્ય તે સખ્યે વયં તવેન્દો દ્યુમ્ન ઉત્તમે ।
સાસહ્યામ પૃતન્યતઃ ॥

યા તે ભીમાન્ય્ આયુધા તિગ્માનિ સન્તિ ધૂર્વણે ।
રક્ષા સમસ્ય નો નિદઃ ॥