ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.005

સમિદ્ધો વિશ્વતસ્ પતિઃ પવમાનો વિ રાજતિ ।
પ્રીણન્ વૃષા કનિક્રદત્ ॥

તનૂનપાત્ પવમાનઃ શૃઙ્ગે શિશાનો અર્ષતિ ।
અન્તરિક્ષેણ રારજત્ ॥

ઈળેન્યઃ પવમાનો રયિર્ વિ રાજતિ દ્યુમાન્ ।
મધોર્ ધારાભિર્ ઓજસા ॥

બર્હિઃ પ્રાચીનમ્ ઓજસા પવમાનઃ સ્તૃણન્ હરિઃ ।
દેવેષુ દેવ ઈયતે ॥

ઉદ્ આતૈર્ જિહતે બૃહદ્ દ્વારો દેવીર્ હિરણ્યયીઃ ।
પવમાનેન સુષ્ટુતાઃ ॥

સુશિલ્પે બૃહતી મહી પવમાનો વૃષણ્યતિ ।
નક્તોષાસા ન દર્શતે ॥

ઉભા દેવા નૃચક્ષસા હોતારા દૈવ્યા હુવે ।
પવમાન ઇન્દ્રો વૃષા ॥

ભારતી પવમાનસ્ય સરસ્વતીળા મહી ।
ઇમં નો યજ્ઞમ્ આ ગમન્ તિસ્રો દેવીઃ સુપેશસઃ ॥

ત્વષ્ટારમ્ અગ્રજાં ગોપામ્ પુરોયાવાનમ્ આ હુવે ।
ઇન્દુર્ ઇન્દ્રો વૃષા હરિઃ પવમાનઃ પ્રજાપતિઃ ॥

વનસ્પતિમ્ પવમાન મધ્વા સમ્ અઙ્ગ્ધિ ધારયા ।
સહસ્રવલ્શં હરિતમ્ ભ્રાજમાનં હિરણ્યયમ્ ॥

વિશ્વે દેવાઃ સ્વાહાકૃતિમ્ પવમાનસ્યા ગત ।
વાયુર્ બૃહસ્પતિઃ સૂર્યો ઽગ્નિર્ ઇન્દ્રઃ સજોષસઃ ॥