ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.002

પવસ્વ દેવવીર્ અતિ પવિત્રં સોમ રંહ્યા ।
ઇન્દ્રમ્ ઇન્દો વૃષા વિશ ॥

આ વચ્યસ્વ મહિ પ્સરો વૃષેન્દો દ્યુમ્નવત્તમઃ ।
આ યોનિં ધર્ણસિઃ સદઃ ॥

અધુક્ષત પ્રિયમ્ મધુ ધારા સુતસ્ય વેધસઃ ।
અપો વસિષ્ટ સુક્રતુઃ ॥

મહાન્તં ત્વા મહીર્ અન્વ્ આપો અર્ષન્તિ સિન્ધવઃ ।
યદ્ ગોભિર્ વાસયિષ્યસે ॥

સમુદ્રો અપ્સુ મામૃજે વિષ્ટમ્ભો ધરુણો દિવઃ ।
સોમઃ પવિત્રે અસ્મયુઃ ॥

અચિક્રદદ્ વૃષા હરિર્ મહાન્ મિત્રો ન દર્શતઃ ।
સં સૂર્યેણ રોચતે ॥

ગિરસ્ ત ઇન્દ ઓજસા મર્મૃજ્યન્તે અપસ્યુવઃ ।
યાભિર્ મદાય શુમ્ભસે ॥

તં ત્વા મદાય ઘૃષ્વય ઉ લોકકૃત્નુમ્ ઈમહે ।
તવ પ્રશસ્તયો મહીઃ ॥

અસ્મભ્યમ્ ઇન્દવ્ ઇન્દ્રયુર્ મધ્વઃ પવસ્વ ધારયા ।
પર્જન્યો વૃષ્ટિમાઁ ઇવ ॥

ગોષા ઇન્દો નૃષા અસ્ય્ અશ્વસા વાજસા ઉત ।
આત્મા યજ્ઞસ્ય પૂર્વ્યઃ ॥