ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.103

અદર્શિ ગાતુવિત્તમો યસ્મિન્ વ્રતાન્ય્ આદધુઃ ।
ઉપો ષુ જાતમ્ આર્યસ્ય વર્ધનમ્ અગ્નિં નક્ષન્ત નો ગિરઃ ॥

પ્ર દૈવોદાસો અગ્નિર્ દેવાઁ અચ્છા ન મજ્મના ।
અનુ માતરમ્ પૃથિવીં વિ વાવૃતે તસ્થૌ નાકસ્ય સાનવિ ॥

યસ્માદ્ રેજન્ત કૃષ્ટયશ્ ચર્કૃત્યાનિ કૃણ્વતઃ ।
સહસ્રસામ્ મેધસાતાવ્ ઇવ ત્મનાગ્નિં ધીભિઃ સપર્યત ॥

પ્ર યં રાયે નિનીષસિ મર્તો યસ્ તે વસો દાશત્ ।
સ વીરં ધત્તે અગ્ન ઉક્થશંસિનં ત્મના સહસ્રપોષિણમ્ ॥

સ દૃળ્હે ચિદ્ અભિ તૃણત્તિ વાજમ્ અર્વતા સ ધત્તે અક્ષિતિ શ્રવઃ ।
ત્વે દેવત્રા સદા પુરૂવસો વિશ્વા વામાનિ ધીમહિ ॥

યો વિશ્વા દયતે વસુ હોતા મન્દ્રો જનાનામ્ ।
મધોર્ ન પાત્રા પ્રથમાન્ય્ અસ્મૈ પ્ર સ્તોમા યન્ત્ય્ અગ્નયે ॥

અશ્વં ન ગીર્ભી રથ્યં સુદાનવો મર્મૃજ્યન્તે દેવયવઃ ।
ઉભે તોકે તનયે દસ્મ વિશ્પતે પર્ષિ રાધો મઘોનામ્ ॥

પ્ર મંહિષ્ઠાય ગાયત ઋતાવ્ને બૃહતે શુક્રશોચિષે ।
ઉપસ્તુતાસો અગ્નયે ॥

આ વંસતે મઘવા વીરવદ્ યશઃ સમિદ્ધો દ્યુમ્ન્ય્ આહુતઃ ।
કુવિન્ નો અસ્ય સુમતિર્ નવીયસ્ય્ અચ્છા વાજેભિર્ આગમત્ ॥

પ્રેષ્ઠમ્ ઉ પ્રિયાણાં સ્તુહ્ય્ આસાવાતિથિમ્ ।
અગ્નિં રથાનાં યમમ્ ॥

ઉદિતા યો નિદિતા વેદિતા વસ્વ્ આ યજ્ઞિયો વવર્તતિ ।
દુષ્ટરા યસ્ય પ્રવણે નોર્મયો ધિયા વાજં સિષાસતઃ ॥

મા નો હૃણીતામ્ અતિથિર્ વસુર્ અગ્નિઃ પુરુપ્રશસ્ત એષઃ ।
યઃ સુહોતા સ્વધ્વરઃ ॥

મો તે રિષન્ યે અચ્છોક્તિભિર્ વસો ઽગ્ને કેભિશ્ ચિદ્ એવૈઃ ।
કીરિશ્ ચિદ્ ધિ ત્વામ્ ઈટ્ટે દૂત્યાય રાતહવ્યઃ સ્વધ્વરઃ ॥

આગ્ને યાહિ મરુત્સખા રુદ્રેભિઃ સોમપીતયે ।
સોભર્યા ઉપ સુષ્ટુતિમ્ માદયસ્વ સ્વર્ણરે ॥