ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.101

ઋધગ્ ઇત્થા સ મર્ત્યઃ શશમે દેવતાતયે ।
યો નૂનમ્ મિત્રાવરુણાવ્ અભિષ્ટય આચક્રે હવ્યદાતયે ॥

વર્ષિષ્ઠક્ષત્રા ઉરુચક્ષસા નરા રાજાના દીર્ઘશ્રુત્તમા ।
તા બાહુતા ન દંસના રથર્યતઃ સાકં સૂર્યસ્ય રશ્મિભિઃ ॥

પ્ર યો વામ્ મિત્રાવરુણાજિરો દૂતો અદ્રવત્ ।
અયઃશીર્ષા મદેરઘુઃ ॥

ન યઃ સમ્પૃચ્છે ન પુનર્ હવીતવે ન સંવાદાય રમતે ।
તસ્માન્ નો અદ્ય સમૃતેર્ ઉરુષ્યતમ્ બાહુભ્યાં ન ઉરુષ્યતમ્ ॥

પ્ર મિત્રાય પ્રાર્યમ્ણે સચથ્યમ્ ઋતાવસો ।
વરૂથ્ય1ં વરુણે છન્દ્યં વચઃ સ્તોત્રં રાજસુ ગાયત ॥

તે હિન્વિરે અરુણં જેન્યં વસ્વ્ એકમ્ પુત્રં તિસૄણામ્ ।
તે ધામાન્ય્ અમૃતા મર્ત્યાનામ્ અદબ્ધા અભિ ચક્ષતે ॥

આ મે વચાંસ્ય્ ઉદ્યતા દ્યુમત્તમાનિ કર્ત્વા ।
ઉભા યાતં નાસત્યા સજોષસા પ્રતિ હવ્યાનિ વીતયે ॥

રાતિં યદ્ વામ્ અરક્ષસં હવામહે યુવાભ્યાં વાજિનીવસૂ ।
પ્રાચીં હોત્રામ્ પ્રતિરન્તાવ્ ઇતં નરા ગૃણાના જમદગ્નિના ॥

આ નો યજ્ઞં દિવિસ્પૃશં વાયો યાહિ સુમન્મભિઃ ।
અન્તઃ પવિત્ર ઉપરિ શ્રીણાનો3 ઽયં શુક્રો અયામિ તે ॥

વેત્ય્ અધ્વર્યુઃ પથિભી રજિષ્ઠૈઃ પ્રતિ હવ્યાનિ વીતયે ।
અધા નિયુત્વ ઉભયસ્ય નઃ પિબ શુચિં સોમં ગવાશિરમ્ ॥

બણ્ મહાઁ અસિ સૂર્ય બળ્ આદિત્ય મહાઁ અસિ ।
મહસ્ તે સતો મહિમા પનસ્યતે ઽદ્ધા દેવ મહાઁ અસિ ॥

બટ્ સૂર્ય શ્રવસા મહાઁ અસિ સત્રા દેવ મહાઁ અસિ ।
મહ્ના દેવાનામ્ અસુર્યઃ પુરોહિતો વિભુ જ્યોતિર્ અદાભ્યમ્ ॥

ઇયં યા નીચ્ય્ અર્કિણી રૂપા રોહિણ્યા કૃતા ।
ચિત્રેવ પ્રત્ય્ અદર્શ્ય્ આયત્ય્ અ1ન્તર્ દશસુ બાહુષુ ॥

પ્રજા હ તિસ્રો અત્યાયમ્ ઈયુર્ ન્ય્ અ1ન્યા અર્કમ્ અભિતો વિવિશ્રે ।
બૃહદ્ ધ તસ્થૌ ભુવનેષ્વ્ અન્તઃ પવમાનો હરિત આ વિવેશ ॥

માતા રુદ્રાણાં દુહિતા વસૂનાં સ્વસાદિત્યાનામ્ અમૃતસ્ય નાભિઃ ।
પ્ર નુ વોચં ચિકિતુષે જનાય મા ગામ્ અનાગામ્ અદિતિં વધિષ્ટ ॥

વચોવિદં વાચમ્ ઉદીરયન્તીં વિશ્વાભિર્ ધીભિર્ ઉપતિષ્ઠમાનામ્ ।
દેવીં દેવેભ્યઃ પર્ય્ એયુષીં ગામ્ આ માવૃક્ત મર્ત્યો દભ્રચેતાઃ ॥