ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.100

અયં ત એમિ તન્વા પુરસ્તાદ્ વિશ્વે દેવા અભિ મા યન્તિ પશ્ચાત્ ।
યદા મહ્યં દીધરો ભાગમ્ ઇન્દ્રાદ્ ઇન્ મયા કૃણવો વીર્યાણિ ॥

દધામિ તે મધુનો ભક્ષમ્ અગ્રે હિતસ્ તે ભાગઃ સુતો અસ્તુ સોમઃ ।
અસશ્ ચ ત્વં દક્ષિણતઃ સખા મે ઽધા વૃત્રાણિ જઙ્ઘનાવ ભૂરિ ॥

પ્ર સુ સ્તોમમ્ ભરત વાજયન્ત ઇન્દ્રાય સત્યં યદિ સત્યમ્ અસ્તિ ।
નેન્દ્રો અસ્તીતિ નેમ ઉ ત્વ આહ ક ઈં દદર્શ કમ્ અભિ ષ્ટવામ ॥

અયમ્ અસ્મિ જરિતઃ પશ્ય મેહ વિશ્વા જાતાન્ય્ અભ્ય્ અસ્મિ મહ્ના ।
ઋતસ્ય મા પ્રદિશો વર્ધયન્ત્ય્ આદર્દિરો ભુવના દર્દરીમિ ॥

આ યન્ મા વેના અરુહન્ન્ ઋતસ્યઁ એકમ્ આસીનં હર્યતસ્ય પૃષ્ઠે ।
મનશ્ ચિન્ મે હૃદ આ પ્રત્ય્ અવોચદ્ અચિક્રદઞ્ છિશુમન્તઃ સખાયઃ ॥

વિશ્વેત્ તા તે સવનેષુ પ્રવાચ્યા યા ચકર્થ મઘવન્ન્ ઇન્દ્ર સુન્વતે ।
પારાવતં યત્ પુરુસમ્ભૃતં વસ્વ્ અપાવૃણોઃ શરભાય ઋષિબન્ધવે ॥

પ્ર નૂનં ધાવતા પૃથઙ્ નેહ યો વો અવાવરીત્ ।
નિ ષીં વૃત્રસ્ય મર્મણિ વજ્રમ્ ઇન્દ્રો અપીપતત્ ॥

મનોજવા અયમાન આયસીમ્ અતરત્ પુરમ્ ।
દિવં સુપર્ણો ગત્વાય સોમં વજ્રિણ આભરત્ ॥

સમુદ્રે અન્તઃ શયત ઉદ્ના વજ્રો અભીવૃતઃ ।
ભરન્ત્ય્ અસ્મૈ સંયતઃ પુરઃપ્રસ્રવણા બલિમ્ ॥

યદ્ વાગ્ વદન્ત્ય્ અવિચેતનાનિ રાષ્ટ્રી દેવાનાં નિષસાદ મન્દ્રા ।
ચતસ્ર ઊર્જં દુદુહે પયાંસિ ક્વ સ્વિદ્ અસ્યાઃ પરમં જગામ ॥

દેવીં વાચમ્ અજનયન્ત દેવાસ્ તાં વિશ્વરૂપાઃ પશવો વદન્તિ ।
સા નો મન્દ્રેષમ્ ઊર્જં દુહાના ધેનુર્ વાગ્ અસ્માન્ ઉપ સુષ્ટુતૈતુ ॥

સખે વિષ્ણો વિતરં વિ ક્રમસ્વ દ્યૌર્ દેહિ લોકં વજ્રાય વિષ્કભે ।
હનાવ વૃત્રં રિણચાવ સિન્ધૂન્ ઇન્દ્રસ્ય યન્તુ પ્રસવે વિસૃષ્ટાઃ ॥