ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.094

ગૌર્ ધયતિ મરુતાં શ્રવસ્યુર્ માતા મઘોનામ્ ।
યુક્તા વહ્ની રથાનામ્ ॥

યસ્યા દેવા ઉપસ્થે વ્રતા વિશ્વે ધારયન્તે ।
સૂર્યામાસા દૃશે કમ્ ॥

તત્ સુ નો વિશ્વે અર્ય આ સદા ગૃણન્તિ કારવઃ ।
મરુતઃ સોમપીતયે ॥

અસ્તિ સોમો અયં સુતઃ પિબન્ત્ય્ અસ્ય મરુતઃ ।
ઉત સ્વરાજો અશ્વિના ॥

પિબન્તિ મિત્રો અર્યમા તના પૂતસ્ય વરુણઃ ।
ત્રિષધસ્થસ્ય જાવતઃ ॥

ઉતો ન્વ્ અસ્ય જોષમ્ આઁ ઇન્દ્રઃ સુતસ્ય ગોમતઃ ।
પ્રાતર્ હોતેવ મત્સતિ ॥

કદ્ અત્વિષન્ત સૂરયસ્ તિર આપ ઇવ સ્રિધઃ ।
અર્ષન્તિ પૂતદક્ષસઃ ॥

કદ્ વો અદ્ય મહાનાં દેવાનામ્ અવો વૃણે ।
ત્મના ચ દસ્મવર્ચસામ્ ॥

આ યે વિશ્વા પાર્થિવાનિ પપ્રથન્ રોચના દિવઃ ।
મરુતઃ સોમપીતયે ॥

ત્યાન્ નુ પૂતદક્ષસો દિવો વો મરુતો હુવે ।
અસ્ય સોમસ્ય પીતયે ॥

ત્યાન્ નુ યે વિ રોદસી તસ્તભુર્ મરુતો હુવે ।
અસ્ય સોમસ્ય પીતયે ॥

ત્યં નુ મારુતં ગણં ગિરિષ્ઠાં વૃષણં હુવે ।
અસ્ય સોમસ્ય પીતયે ॥