ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.067

ત્યાન્ નુ ક્ષત્રિયાઁ અવ આદિત્યાન્ યાચિષામહે ।
સુમૃળીકાઁ અભિષ્ટયે ॥

મિત્રો નો અત્ય્ અંહતિં વરુણઃ પર્ષદ્ અર્યમા ।
આદિત્યાસો યથા વિદુઃ ॥

તેષાં હિ ચિત્રમ્ ઉક્થ્ય1ં વરૂથમ્ અસ્તિ દાશુષે ।
આદિત્યાનામ્ અરંકૃતે ॥

મહિ વો મહતામ્ અવો વરુણ મિત્રાર્યમન્ ।
અવાંસ્ય્ આ વૃણીમહે ॥

જીવાન્ નો અભિ ધેતનાદિત્યાસઃ પુરા હથાત્ ।
કદ્ ધ સ્થ હવનશ્રુતઃ ॥

યદ્ વઃ શ્રાન્તાય સુન્વતે વરૂથમ્ અસ્તિ યચ્ છર્દિઃ ।
તેના નો અધિ વોચત ॥

અસ્તિ દેવા અંહોર્ ઉર્વ્ અસ્તિ રત્નમ્ અનાગસઃ ।
આદિત્યા અદ્ભુતૈનસઃ ॥

મા નઃ સેતુઃ સિષેદ્ અયમ્ મહે વૃણક્તુ નસ્ પરિ ।
ઇન્દ્ર ઇદ્ ધિ શ્રુતો વશી ॥

મા નો મૃચા રિપૂણાં વૃજિનાનામ્ અવિષ્યવઃ ।
દેવા અભિ પ્ર મૃક્ષત ॥

ઉત ત્વામ્ અદિતે મહ્ય્ અહં દેવ્ય્ ઉપ બ્રુવે ।
સુમૃળીકામ્ અભિષ્ટયે ॥

પર્ષિ દીને ગભીર આઁ ઉગ્રપુત્રે જિઘાંસતઃ ।
માકિસ્ તોકસ્ય નો રિષત્ ॥

અનેહો ન ઉરુવ્રજ ઉરૂચિ વિ પ્રસર્તવે ।
કૃધિ તોકાય જીવસે ॥

યે મૂર્ધાનઃ ક્ષિતીનામ્ અદબ્ધાસઃ સ્વયશસઃ ।
વ્રતા રક્ષન્તે અદ્રુહઃ ॥

તે ન આસ્નો વૃકાણામ્ આદિત્યાસો મુમોચત ।
સ્તેનમ્ બદ્ધમ્ ઇવાદિતે ॥

અપો ષુ ણ ઇયં શરુર્ આદિત્યા અપ દુર્મતિઃ ।
અસ્મદ્ એત્વ્ અજઘ્નુષી ॥

શશ્વદ્ ધિ વઃ સુદાનવ આદિત્યા ઊતિભિર્ વયમ્ ।
પુરા નૂનમ્ બુભુજ્મહે ॥

શશ્વન્તં હિ પ્રચેતસઃ પ્રતિયન્તં ચિદ્ એનસઃ ।
દેવાઃ કૃણુથ જીવસે ॥

તત્ સુ નો નવ્યં સન્યસ આદિત્યા યન્ મુમોચતિ ।
બન્ધાદ્ બદ્ધમ્ ઇવાદિતે ॥

નાસ્માકમ્ અસ્તિ તત્ તર આદિત્યાસો અતિષ્કદે ।
યૂયમ્ અસ્મભ્યમ્ મૃળત ॥

મા નો હેતિર્ વિવસ્વત આદિત્યાઃ કૃત્રિમા શરુઃ ।
પુરા નુ જરસો વધીત્ ॥

વિ ષુ દ્વેષો વ્ય્ અંહતિમ્ આદિત્યાસો વિ સંહિતમ્ ।
વિષ્વગ્ વિ વૃહતા રપઃ ॥