ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.054

એતત્ ત ઇન્દ્ર વીર્યં ગીર્ભિર્ ગૃણન્તિ કારવઃ ।
તે સ્તોભન્ત ઊર્જમ્ આવન્ ઘૃતશ્ચુતમ્ પૌરાસો નક્ષન્ ધીતિભિઃ ॥

નક્ષન્ત ઇન્દ્રમ્ અવસે સુકૃત્યયા યેષાં સુતેષુ મન્દસે ।
યથા સંવર્તે અમદો યથા કૃશ એવાસ્મે ઇન્દ્ર મત્સ્વ ॥

આ નો વિશ્વે સજોષસો દેવાસો ગન્તનોપ નઃ ।
વસવો રુદ્રા અવસે ન આ ગમઞ્ છૃણ્વન્તુ મરુતો હવમ્ ॥

પૂષા વિષ્ણુર્ હવનમ્ મે સરસ્વત્ય્ અવન્તુ સપ્ત સિન્ધવઃ ।
આપો વાતઃ પર્વતાસો વનસ્પતિઃ શૃણોતુ પૃથિવી હવમ્ ॥

યદ્ ઇન્દ્ર રાધો અસ્તિ તે માઘોનમ્ મઘવત્તમ ।
તેન નો બોધિ સધમાદ્યો વૃધે ભગો દાનાય વૃત્રહન્ ॥

આજિપતે નૃપતે ત્વમ્ ઇદ્ ધિ નો વાજ આ વક્ષિ સુક્રતો ।
વીતી હોત્રાભિર્ ઉત દેવવીતિભિઃ સસવાંસો વિ શૃણ્વિરે ॥

સન્તિ હ્ય્ અ1ર્ય આશિષ ઇન્દ્ર આયુર્ જનાનામ્ ।
અસ્માન્ નક્ષસ્વ મઘવન્ન્ ઉપાવસે ધુક્ષસ્વ પિપ્યુષીમ્ ઇષમ્ ॥

વયં ત ઇન્દ્ર સ્તોમેભિર્ વિધેમ ત્વમ્ અસ્માકં શતક્રતો ।
મહિ સ્થૂરં શશયં રાધો અહ્રયમ્ પ્રસ્કણ્વાય નિ તોશય ॥