ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.053

ઉપમં ત્વા મઘોનાં જ્યેષ્ઠં ચ વૃષભાણામ્ ।
પૂર્ભિત્તમમ્ મઘવન્ન્ ઇન્દ્ર ગોવિદમ્ ઈશાનં રાય ઈમહે ॥

ય આયું કુત્સમ્ અતિથિગ્વમ્ અર્દયો વાવૃધાનો દિવે-દિવે ।
તં ત્વા વયં હર્યશ્વં શતક્રતું વાજયન્તો હવામહે ॥

આ નો વિશ્વેષાં રસમ્ મધ્વઃ સિઞ્ચન્ત્વ્ અદ્રયઃ ।
યે પરાવતિ સુન્વિરે જનેષ્વ્ આ યે અર્વાવતીન્દવઃ ॥

વિશ્વા દ્વેષાંસિ જહિ ચાવ ચા કૃધિ વિશ્વે સન્વન્ત્વ્ આ વસુ ।
શીષ્ટેષુ ચિત્ તે મદિરાસો અંશવો યત્રા સોમસ્ય તૃમ્પસિ ॥

ઇન્દ્ર નેદીય એદ્ ઇહિ મિતમેધાભિર્ ઊતિભિઃ ।
આ શંતમ શંતમાભિર્ અભિષ્ટિભિર્ આ સ્વાપે સ્વાપિભિઃ ॥

આજિતુરં સત્પતિં વિશ્વચર્ષણિં કૃધિ પ્રજાસ્વ્ આભગમ્ ।
પ્ર સૂ તિરા શચીભિર્ યે ત ઉક્થિનઃ ક્રતુમ્ પુનત આનુષક્ ॥

યસ્ તે સાધિષ્ઠો ઽવસે તે સ્યામ ભરેષુ તે ।
વયં હોત્રાભિર્ ઉત દેવહૂતિભિઃ સસવાંસો મનામહે ॥

અહં હિ તે હરિવો બ્રહ્મ વાજયુર્ આજિં યામિ સદોતિભિઃ ।
ત્વામ્ ઇદ્ એવ તમ્ અમે સમ્ અશ્વયુર્ ગવ્યુર્ અગ્રે મથીનામ્ ॥