ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.045

આ ઘા યે અગ્નિમ્ ઇન્ધતે સ્તૃણન્તિ બર્હિર્ આનુષક્ ।
યેષામ્ ઇન્દ્રો યુવા સખા ॥

બૃહન્ન્ ઇદ્ ઇધ્મ એષામ્ ભૂરિ શસ્તમ્ પૃથુઃ સ્વરુઃ ।
યેષામ્ ઇન્દ્રો યુવા સખા ॥

અયુદ્ધ ઇદ્ યુધા વૃતં શૂર આજતિ સત્વભિઃ ।
યેષામ્ ઇન્દ્રો યુવા સખા ॥

આ બુન્દં વૃત્રહા દદે જાતઃ પૃચ્છદ્ વિ માતરમ્ ।
ક ઉગ્રાઃ કે હ શૃણ્વિરે ॥

પ્રતિ ત્વા શવસી વદદ્ ગિરાવ્ અપ્સો ન યોધિષત્ ।
યસ્ તે શત્રુત્વમ્ આચકે ॥

ઉત ત્વમ્ મઘવઞ્ છૃણુ યસ્ તે વષ્ટિ વવક્ષિ તત્ ।
યદ્ વીળયાસિ વીળુ તત્ ॥

યદ્ આજિં યાત્ય્ આજિકૃદ્ ઇન્દ્રઃ સ્વશ્વયુર્ ઉપ ।
રથીતમો રથીનામ્ ॥

વિ ષુ વિશ્વા અભિયુજો વજ્રિન્ વિષ્વગ્ યથા વૃહ ।
ભવા નઃ સુશ્રવસ્તમઃ ॥

અસ્માકં સુ રથમ્ પુર ઇન્દ્રઃ કૃણોતુ સાતયે ।
ન યં ધૂર્વન્તિ ધૂર્તયઃ ॥

વૃજ્યામ તે પરિ દ્વિષો ઽરં તે શક્ર દાવને ।
ગમેમેદ્ ઇન્દ્ર ગોમતઃ ॥

શનૈશ્ ચિદ્ યન્તો અદ્રિવો ઽશ્વાવન્તઃ શતગ્વિનઃ ।
વિવક્ષણા અનેહસઃ ॥

ઊર્ધ્વા હિ તે દિવે-દિવે સહસ્રા સૂનૃતા શતા ।
જરિતૃભ્યો વિમંહતે ॥

વિદ્મા હિ ત્વા ધનંજયમ્ ઇન્દ્ર દૃળ્હા ચિદ્ આરુજમ્ ।
આદારિણં યથા ગયમ્ ॥

કકુહં ચિત્ ત્વા કવે મન્દન્તુ ધૃષ્ણવ્ ઇન્દવઃ ।
આ ત્વા પણિં યદ્ ઈમહે ॥

યસ્ તે રેવાઁ અદાશુરિઃ પ્રમમર્ષ મઘત્તયે ।
તસ્ય નો વેદ આ ભર ॥

ઇમ ઉ ત્વા વિ ચક્ષતે સખાય ઇન્દ્ર સોમિનઃ ।
પુષ્ટાવન્તો યથા પશુમ્ ॥

ઉત ત્વાબધિરં વયં શ્રુત્કર્ણં સન્તમ્ ઊતયે ।
દૂરાદ્ ઇહ હવામહે ॥

યચ્ છુશ્રૂયા ઇમં હવં દુર્મર્ષં ચક્રિયા ઉત ।
ભવેર્ આપિર્ નો અન્તમઃ ॥

યચ્ ચિદ્ ધિ તે અપિ વ્યથિર્ જગન્વાંસો અમન્મહિ ।
ગોદા ઇદ્ ઇન્દ્ર બોધિ નઃ ॥

આ ત્વા રમ્ભં ન જિવ્રયો રરભ્મા શવસસ્ પતે ।
ઉશ્મસિ ત્વા સધસ્થ આ ॥

સ્તોત્રમ્ ઇન્દ્રાય ગાયત પુરુનૃમ્ણાય સત્વને ।
નકિર્ યં વૃણ્વતે યુધિ ॥

અભિ ત્વા વૃષભા સુતે સુતં સૃજામિ પીતયે ।
તૃમ્પા વ્ય્ અશ્નુહી મદમ્ ॥

મા ત્વા મૂરા અવિષ્યવો મોપહસ્વાન આ દભન્ ।
માકીમ્ બ્રહ્મદ્વિષો વનઃ ॥

ઇહ ત્વા ગોપરીણસા મહે મન્દન્તુ રાધસે ।
સરો ગૌરો યથા પિબ ॥

યા વૃત્રહા પરાવતિ સના નવા ચ ચુચ્યુવે ।
તા સંસત્સુ પ્ર વોચત ॥

અપિબત્ કદ્રુવઃ સુતમ્ ઇન્દ્રઃ સહસ્રબાહ્વે ।
અત્રાદેદિષ્ટ પૌંસ્યમ્ ॥

સત્યં તત્ તુર્વશે યદૌ વિદાનો અહ્નવાય્યમ્ ।
વ્ય્ આનટ્ તુર્વણે શમિ ॥

તરણિં વો જનાનાં ત્રદં વાજસ્ય ગોમતઃ ।
સમાનમ્ ઉ પ્ર શંસિષમ્ ॥

ઋભુક્ષણં ન વર્તવ ઉક્થેષુ તુગ્ર્યાવૃધમ્ ।
ઇન્દ્રં સોમે સચા સુતે ॥

યઃ કૃન્તદ્ ઇદ્ વિ યોન્યં ત્રિશોકાય ગિરિમ્ પૃથુમ્ ।
ગોભ્યો ગાતું નિરેતવે ॥

યદ્ દધિષે મનસ્યસિ મન્દાનઃ પ્રેદ્ ઇયક્ષસિ ।
મા તત્ કર્ ઇન્દ્ર મૃળય ॥

દભ્રં ચિદ્ ધિ ત્વાવતઃ કૃતં શૃણ્વે અધિ ક્ષમિ ।
જિગાત્વ્ ઇન્દ્ર તે મનઃ ॥

તવેદ્ ઉ તાઃ સુકીર્તયો ઽસન્ન્ ઉત પ્રશસ્તયઃ ।
યદ્ ઇન્દ્ર મૃળયાસિ નઃ ॥

મા ન એકસ્મિન્ન્ આગસિ મા દ્વયોર્ ઉત ત્રિષુ ।
વધીર્ મા શૂર ભૂરિષુ ॥

બિભયા હિ ત્વાવત ઉગ્રાદ્ અભિપ્રભઙ્ગિણઃ ।
દસ્માદ્ અહમ્ ઋતીષહઃ ॥

મા સખ્યુઃ શૂનમ્ આ વિદે મા પુત્રસ્ય પ્રભૂવસો ।
આવૃત્વદ્ ભૂતુ તે મનઃ ॥

કો નુ મર્યા અમિથિતઃ સખા સખાયમ્ અબ્રવીત્ ।
જહા કો અસ્મદ્ ઈષતે ॥

એવારે વૃષભા સુતે ઽસિન્વન્ ભૂર્ય્ આવયઃ ।
શ્વઘ્નીવ નિવતા ચરન્ ॥

આ ત એતા વચોયુજા હરી ગૃભ્ણે સુમદ્રથા ।
યદ્ ઈમ્ બ્રહ્મભ્ય ઇદ્ દદઃ ॥

ભિન્ધિ વિશ્વા અપ દ્વિષઃ પરિ બાધો જહી મૃધઃ ।
વસુ સ્પાર્હં તદ્ આ ભર ॥

યદ્ વીળાવ્ ઇન્દ્ર યત્ સ્થિરે યત્ પર્શાને પરાભૃતમ્ ।
વસુ સ્પાર્હં તદ્ આ ભર ॥

યસ્ય તે વિશ્વમાનુષો ભૂરેર્ દત્તસ્ય વેદતિ ।
વસુ સ્પાર્હં તદ્ આ ભર ॥