ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.032

પ્ર કૃતાન્ય્ ઋજીષિણઃ કણ્વા ઇન્દ્રસ્ય ગાથયા ।
મદે સોમસ્ય વોચત ॥

યઃ સૃબિન્દમ્ અનર્શનિમ્ પિપ્રું દાસમ્ અહીશુવમ્ ।
વધીદ્ ઉગ્રો રિણન્ન્ અપઃ ॥

ન્ય્ અર્બુદસ્ય વિષ્ટપં વર્ષ્માણમ્ બૃહતસ્ તિર ।
કૃષે તદ્ ઇન્દ્ર પૌંસ્યમ્ ॥

પ્રતિ શ્રુતાય વો ધૃષત્ તૂર્ણાશં ન ગિરેર્ અધિ ।
હુવે સુશિપ્રમ્ ઊતયે ॥

સ ગોર્ અશ્વસ્ય વિ વ્રજમ્ મન્દાનઃ સોમ્યેભ્યઃ ।
પુરં ન શૂર દર્ષસિ ॥

યદિ મે રારણઃ સુત ઉક્થે વા દધસે ચનઃ ।
આરાદ્ ઉપ સ્વધા ગહિ ॥

વયં ઘા તે અપિ ષ્મસિ સ્તોતાર ઇન્દ્ર ગિર્વણઃ ।
ત્વં નો જિન્વ સોમપાઃ ॥

ઉત નઃ પિતુમ્ આ ભર સંરરાણો અવિક્ષિતમ્ ।
મઘવન્ ભૂરિ તે વસુ ॥

ઉત નો ગોમતસ્ કૃધિ હિરણ્યવતો અશ્વિનઃ ।
ઇળાભિઃ સં રભેમહિ ॥

બૃબદુક્થં હવામહે સૃપ્રકરસ્નમ્ ઊતયે ।
સાધુ કૃણ્વન્તમ્ અવસે ॥

યઃ સંસ્થે ચિચ્ છતક્રતુર્ આદ્ ઈં કૃણોતિ વૃત્રહા ।
જરિતૃભ્યઃ પુરૂવસુઃ ॥

સ નઃ શક્રશ્ ચિદ્ આ શકદ્ દાનવાઁ અન્તરાભરઃ ।
ઇન્દ્રો વિશ્વાભિર્ ઊતિભિઃ ॥

યો રાયો3 ઽવનિર્ મહાન્ સુપારઃ સુન્વતઃ સખા ।
તમ્ ઇન્દ્રમ્ અભિ ગાયત ॥

આયન્તારમ્ મહિ સ્થિરમ્ પૃતનાસુ શ્રવોજિતમ્ ।
ભૂરેર્ ઈશાનમ્ ઓજસા ॥

નકિર્ અસ્ય શચીનાં નિયન્તા સૂનૃતાનામ્ ।
નકિર્ વક્તા ન દાદ્ ઇતિ ॥

ન નૂનમ્ બ્રહ્મણામ્ ઋણમ્ પ્રાશૂનામ્ અસ્તિ સુન્વતામ્ ।
ન સોમો અપ્રતા પપે ॥

પન્ય ઇદ્ ઉપ ગાયત પન્ય ઉક્થાનિ શંસત ।
બ્રહ્મા કૃણોત પન્ય ઇત્ ॥

પન્ય આ દર્દિરચ્ છતા સહસ્રા વાજ્ય્ અવૃતઃ ।
ઇન્દ્રો યો યજ્વનો વૃધઃ ॥

વિ ષૂ ચર સ્વધા અનુ કૃષ્ટીનામ્ અન્વ્ આહુવઃ ।
ઇન્દ્ર પિબ સુતાનામ્ ॥

પિબ સ્વધૈનવાનામ્ ઉત યસ્ તુગ્ર્યે સચા ।
ઉતાયમ્ ઇન્દ્ર યસ્ તવ ॥

અતીહિ મન્યુષાવિણં સુષુવાંસમ્ ઉપારણે ।
ઇમં રાતં સુતમ્ પિબ ॥

ઇહિ તિસ્રઃ પરાવત ઇહિ પઞ્ચ જનાઁ અતિ ।
ધેના ઇન્દ્રાવચાકશત્ ॥

સૂર્યો રશ્મિં યથા સૃજા ત્વા યચ્છન્તુ મે ગિરઃ ।
નિમ્નમ્ આપો ન સધ્ર્યક્ ॥

અધ્વર્યવ્ આ તુ હિ ષિઞ્ચ સોમં વીરાય શિપ્રિણે ।
ભરા સુતસ્ય પીતયે ॥

ય ઉદ્નઃ ફલિગમ્ ભિનન્ ન્ય1ક્ સિન્ધૂઁર્ અવાસૃજત્ ।
યો ગોષુ પક્વં ધારયત્ ॥

અહન્ વૃત્રમ્ ઋચીષમ ઔર્ણવાભમ્ અહીશુવમ્ ।
હિમેનાવિધ્યદ્ અર્બુદમ્ ॥

પ્ર વ ઉગ્રાય નિષ્ટુરે ઽષાળ્હાય પ્રસક્ષિણે ।
દેવત્તમ્ બ્રહ્મ ગાયત ॥

યો વિશ્વાન્ય્ અભિ વ્રતા સોમસ્ય મદે અન્ધસઃ ।
ઇન્દ્રો દેવેષુ ચેતતિ ॥

ઇહ ત્યા સધમાદ્યા હરી હિરણ્યકેશ્યા ।
વોળ્હામ્ અભિ પ્રયો હિતમ્ ॥

અર્વાઞ્ચં ત્વા પુરુષ્ટુત પ્રિયમેધસ્તુતા હરી ।
સોમપેયાય વક્ષતઃ ॥