ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.026

યુવોર્ ઉ ષૂ રથં હુવે સધસ્તુત્યાય સૂરિષુ ।
અતૂર્તદક્ષા વૃષણા વૃષણ્વસૂ ॥

યુવં વરો સુષામ્ણે મહે તને નાસત્યા ।
અવોભિર્ યાથો વૃષણા વૃષણ્વસૂ ॥

તા વામ્ અદ્ય હવામહે હવ્યેભિર્ વાજિનીવસૂ ।
પૂર્વીર્ ઇષ ઇષયન્તાવ્ અતિ ક્ષપઃ ॥

આ વાં વાહિષ્ઠો અશ્વિના રથો યાતુ શ્રુતો નરા ।
ઉપ સ્તોમાન્ તુરસ્ય દર્શથઃ શ્રિયે ॥

જુહુરાણા ચિદ્ અશ્વિના મન્યેથાં વૃષણ્વસૂ ।
યુવં હિ રુદ્રા પર્ષથો અતિ દ્વિષઃ ॥

દસ્રા હિ વિશ્વમ્ આનુષઙ્ મક્ષૂભિઃ પરિદીયથઃ ।
ધિયંજિન્વા મધુવર્ણા શુભસ્ પતી ॥

ઉપ નો યાતમ્ અશ્વિના રાયા વિશ્વપુષા સહ ।
મઘવાના સુવીરાવ્ અનપચ્યુતા ॥

આ મે અસ્ય પ્રતીવ્ય1મ્ ઇન્દ્રનાસત્યા ગતમ્ ।
દેવા દેવેભિર્ અદ્ય સચનસ્તમા ॥

વયં હિ વાં હવામહ ઉક્ષણ્યન્તો વ્યશ્વવત્ ।
સુમતિભિર્ ઉપ વિપ્રાવ્ ઇહા ગતમ્ ॥

અશ્વિના સ્વ્ ઋષે સ્તુહિ કુવિત્ તે શ્રવતો હવમ્ ।
નેદીયસઃ કૂળયાતઃ પણીઁર્ ઉત ॥

વૈયશ્વસ્ય શ્રુતં નરોતો મે અસ્ય વેદથઃ ।
સજોષસા વરુણો મિત્રો અર્યમા ॥

યુવાદત્તસ્ય ધિષ્ણ્યા યુવાનીતસ્ય સૂરિભિઃ ।
અહર્-અહર્ વૃષણ મહ્યં શિક્ષતમ્ ॥

યો વાં યજ્ઞેભિર્ આવૃતો ઽધિવસ્ત્રા વધૂર્ ઇવ ।
સપર્યન્તા શુભે ચક્રાતે અશ્વિના ॥

યો વામ્ ઉરુવ્યચસ્તમં ચિકેતતિ નૃપાય્યમ્ ।
વર્તિર્ અશ્વિના પરિ યાતમ્ અસ્મયૂ ॥

અસ્મભ્યં સુ વૃષણ્વસૂ યાતં વર્તિર્ નૃપાય્યમ્ ।
વિષુદ્રુહેવ યજ્ઞમ્ ઊહથુર્ ગિરા ॥

વાહિષ્ઠો વાં હવાનાં સ્તોમો દૂતો હુવન્ નરા ।
યુવાભ્યામ્ ભૂત્વ્ અશ્વિના ॥

યદ્ અદો દિવો અર્ણવ ઇષો વા મદથો ગૃહે ।
શ્રુતમ્ ઇન્ મે અમર્ત્યા ॥

ઉત સ્યા શ્વેતયાવરી વાહિષ્ઠા વાં નદીનામ્ ।
સિન્ધુર્ હિરણ્યવર્તનિઃ ॥

સ્મદ્ એતયા સુકીર્ત્યાશ્વિના શ્વેતયા ધિયા ।
વહેથે શુભ્રયાવાના ॥

યુક્ષ્વા હિ ત્વં રથાસહા યુવસ્વ પોષ્યા વસો ।
આન્ નો વાયો મધુ પિબાસ્માકં સવના ગહિ ॥

તવ વાયવ્ ઋતસ્પતે ત્વષ્ટુર્ જામાતર્ અદ્ભુત ।
અવાંસ્ય્ આ વૃણીમહે ॥

ત્વષ્ટુર્ જામાતરં વયમ્ ઈશાનં રાય ઈમહે ।
સુતાવન્તો વાયું દ્યુમ્ના જનાસઃ ॥

વાયો યાહિ શિવા દિવો વહસ્વા સુ સ્વશ્વ્યમ્ ।
વહસ્વ મહઃ પૃથુપક્ષસા રથે ॥

ત્વાં હિ સુપ્સરસ્તમં નૃષદનેષુ હૂમહે ।
ગ્રાવાણં નાશ્વપૃષ્ઠમ્ મંહના ॥

સ ત્વં નો દેવ મનસા વાયો મન્દાનો અગ્રિયઃ ।
કૃધિ વાજાઁ અપો ધિયઃ ॥