ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.027

અગ્નિર્ ઉક્થે પુરોહિતો ગ્રાવાણો બર્હિર્ અધ્વરે ।
ઋચા યામિ મરુતો બ્રહ્મણસ્ પતિં દેવાઁ અવો વરેણ્યમ્ ॥

આ પશું ગાસિ પૃથિવીં વનસ્પતીન્ ઉષાસા નક્તમ્ ઓષધીઃ ।
વિશ્વે ચ નો વસવો વિશ્વવેદસો ધીનામ્ ભૂત પ્રાવિતારઃ ॥

પ્ર સૂ ન એત્વ્ અધ્વરો3 ઽગ્ના દેવેષુ પૂર્વ્યઃ ।
આદિત્યેષુ પ્ર વરુણે ધૃતવ્રતે મરુત્સુ વિશ્વભાનુષુ ॥

વિશ્વે હિ ષ્મા મનવે વિશ્વવેદસો ભુવન્ વૃધે રિશાદસઃ ।
અરિષ્ટેભિઃ પાયુભિર્ વિશ્વવેદસો યન્તા નો ઽવૃકં છર્દિઃ ॥

આ નો અદ્ય સમનસો ગન્તા વિશ્વે સજોષસઃ ।
ઋચા ગિરા મરુતો દેવ્ય્ અદિતે સદને પસ્ત્યે મહિ ॥

અભિ પ્રિયા મરુતો યા વો અશ્વ્યા હવ્યા મિત્ર પ્રયાથન ।
આ બર્હિર્ ઇન્દ્રો વરુણસ્ તુરા નર આદિત્યાસઃ સદન્તુ નઃ ॥

વયં વો વૃક્તબર્હિષો હિતપ્રયસ આનુષક્ ।
સુતસોમાસો વરુણ હવામહે મનુષ્વદ્ ઇદ્ધાગ્નયઃ ॥

આ પ્ર યાત મરુતો વિષ્ણો અશ્વિના પૂષન્ માકીનયા ધિયા ।
ઇન્દ્ર આ યાતુ પ્રથમઃ સનિષ્યુભિર્ વૃષા યો વૃત્રહા ગૃણે ॥

વિ નો દેવાસો અદ્રુહો ઽચ્છિદ્રં શર્મ યચ્છત ।
ન યદ્ દૂરાદ્ વસવો નૂ ચિદ્ અન્તિતો વરૂથમ્ આદધર્ષતિ ॥

અસ્તિ હિ વઃ સજાત્યં રિશાદસો દેવાસો અસ્ત્ય્ આપ્યમ્ ।
પ્ર ણઃ પૂર્વસ્મૈ સુવિતાય વોચત મક્ષૂ સુમ્નાય નવ્યસે ॥

ઇદા હિ વ ઉપસ્તુતિમ્ ઇદા વામસ્ય ભક્તયે ।
ઉપ વો વિશ્વવેદસો નમસ્યુર્ આઁ અસૃક્ષ્ય્ અન્યામ્ ઇવ ॥

ઉદ્ ઉ ષ્ય વઃ સવિતા સુપ્રણીતયો ઽસ્થાદ્ ઊર્ધ્વો વરેણ્યઃ ।
નિ દ્વિપાદશ્ ચતુષ્પાદો અર્થિનો ઽવિશ્રન્ પતયિષ્ણવઃ ॥

દેવં-દેવં વો ઽવસે દેવં-દેવમ્ અભિષ્ટયે ।
દેવં-દેવં હુવેમ વાજસાતયે ગૃણન્તો દેવ્યા ધિયા ॥

દેવાસો હિ ષ્મા મનવે સમન્યવો વિશ્વે સાકં સરાતયઃ ।
તે નો અદ્ય તે અપરં તુચે તુ નો ભવન્તુ વરિવોવિદઃ ॥

પ્ર વઃ શંસામ્ય્ અદ્રુહઃ સંસ્થ ઉપસ્તુતીનામ્ ।
ન તં ધૂર્તિર્ વરુણ મિત્ર મર્ત્યં યો વો ધામભ્યો ઽવિધત્ ॥

પ્ર સ ક્ષયં તિરતે વિ મહીર્ ઇષો યો વો વરાય દાશતિ ।
પ્ર પ્રજાભિર્ જાયતે ધર્મણસ્ પર્ય્ અરિષ્ટઃ સર્વ એધતે ॥

ઋતે સ વિન્દતે યુધઃ સુગેભિર્ યાત્ય્ અધ્વનઃ ।
અર્યમા મિત્રો વરુણઃ સરાતયો યં ત્રાયન્તે સજોષસઃ ॥

અજ્રે ચિદ્ અસ્મૈ કૃણુથા ન્યઞ્ચનં દુર્ગે ચિદ્ આ સુસરણમ્ ।
એષા ચિદ્ અસ્માદ્ અશનિઃ પરો નુ સાસ્રેધન્તી વિ નશ્યતુ ॥

યદ્ અદ્ય સૂર્ય ઉદ્યતિ પ્રિયક્ષત્રા ઋતં દધ ।
યન્ નિમ્રુચિ પ્રબુધિ વિશ્વવેદસો યદ્ વા મધ્યંદિને દિવઃ ॥

યદ્ વાભિપિત્વે અસુરા ઋતં યતે છર્દિર્ યેમ વિ દાશુષે ।
વયં તદ્ વો વસવો વિશ્વવેદસ ઉપ સ્થેયામ મધ્ય આ ॥

યદ્ અદ્ય સૂર ઉદિતે યન્ મધ્યંદિન આતુચિ ।
વામં ધત્થ મનવે વિશ્વવેદસો જુહ્વાનાય પ્રચેતસે ॥

વયં તદ્ વઃ સમ્રાજ આ વૃણીમહે પુત્રો ન બહુપાય્યમ્ ।
અશ્યામ તદ્ આદિત્યા જુહ્વતો હવિર્ યેન વસ્યો ઽનશામહૈ ॥