ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.024

સખાય આ શિષામહિ બ્રહ્મેન્દ્રાય વજ્રિણે ।
સ્તુષ ઊ ષુ વો નૃતમાય ધૃષ્ણવે ॥

શવસા હ્ય્ અસિ શ્રુતો વૃત્રહત્યેન વૃત્રહા ।
મઘૈર્ મઘોનો અતિ શૂર દાશસિ ॥

સ નઃ સ્તવાન આ ભર રયિં ચિત્રશ્રવસ્તમમ્ ।
નિરેકે ચિદ્ યો હરિવો વસુર્ દદિઃ ॥

આ નિરેકમ્ ઉત પ્રિયમ્ ઇન્દ્ર દર્ષિ જનાનામ્ ।
ધૃષતા ધૃષ્ણો સ્તવમાન આ ભર ॥

ન તે સવ્યં ન દક્ષિણં હસ્તં વરન્ત આમુરઃ ।
ન પરિબાધો હરિવો ગવિષ્ટિષુ ॥

આ ત્વા ગોભિર્ ઇવ વ્રજં ગીર્ભિર્ ઋણોમ્ય્ અદ્રિવઃ ।
આ સ્મા કામં જરિતુર્ આ મનઃ પૃણ ॥

વિશ્વાનિ વિશ્વમનસો ધિયા નો વૃત્રહન્તમ ।
ઉગ્ર પ્રણેતર્ અધિ ષૂ વસો ગહિ ॥

વયં તે અસ્ય વૃત્રહન્ વિદ્યામ શૂર નવ્યસઃ ।
વસોઃ સ્પાર્હસ્ય પુરુહૂત રાધસઃ ॥

ઇન્દ્ર યથા હ્ય્ અસ્તિ તે ઽપરીતં નૃતો શવઃ ।
અમૃક્તા રાતિઃ પુરુહૂત દાશુષે ॥

આ વૃષસ્વ મહામહ મહે નૃતમ રાધસે ।
દૃળ્હશ્ ચિદ્ દૃહ્ય મઘવન્ મઘત્તયે ॥

નૂ અન્યત્રા ચિદ્ અદ્રિવસ્ ત્વન્ નો જગ્મુર્ આશસઃ ।
મઘવઞ્ છગ્ધિ તવ તન્ ન ઊતિભિઃ ॥

નહ્ય્ અ1ઙ્ગ નૃતો ત્વદ્ અન્યં વિન્દામિ રાધસે ।
રાયે દ્યુમ્નાય શવસે ચ ગિર્વણઃ ॥

એન્દુમ્ ઇન્દ્રાય સિઞ્ચત પિબાતિ સોમ્યમ્ મધુ ।
પ્ર રાધસા ચોદયાતે મહિત્વના ॥

ઉપો હરીણામ્ પતિં દક્ષમ્ પૃઞ્ચન્તમ્ અબ્રવમ્ ।
નૂનં શ્રુધિ સ્તુવતો અશ્વ્યસ્ય ॥

નહ્ય્ અ1ઙ્ગ પુરા ચન જજ્ઞે વીરતરસ્ ત્વત્ ।
નકી રાયા નૈવથા ન ભન્દના ॥

એદ્ ઉ મધ્વો મદિન્તરં સિઞ્ચ વાધ્વર્યો અન્ધસઃ ।
એવા હિ વીરઃ સ્તવતે સદાવૃધઃ ॥

ઇન્દ્ર સ્થાતર્ હરીણાં નકિષ્ ટે પૂર્વ્યસ્તુતિમ્ ।
ઉદ્ આનંશ શવસા ન ભન્દના ॥

તં વો વાજાનામ્ પતિમ્ અહૂમહિ શ્રવસ્યવઃ ।
અપ્રાયુભિર્ યજ્ઞેભિર્ વાવૃધેન્યમ્ ॥

એતો ન્વ્ ઇન્દ્રં સ્તવામ સખાયઃ સ્તોમ્યં નરમ્ ।
કૃષ્ટીર્ યો વિશ્વા અભ્ય્ અસ્ત્ય્ એક ઇત્ ॥

અગોરુધાય ગવિષે દ્યુક્ષાય દસ્મ્યં વચઃ ।
ઘૃતાત્ સ્વાદીયો મધુનશ્ ચ વોચત ॥

યસ્યામિતાનિ વીર્યા3 ન રાધઃ પર્યેતવે ।
જ્યોતિર્ ન વિશ્વમ્ અભ્ય્ અસ્તિ દક્ષિણા ॥

સ્તુહીન્દ્રં વ્યશ્વવદ્ અનૂર્મિં વાજિનં યમમ્ ।
અર્યો ગયમ્ મંહમાનં વિ દાશુષે ॥

એવા નૂનમ્ ઉપ સ્તુહિ વૈયશ્વ દશમં નવમ્ ।
સુવિદ્વાંસં ચર્કૃત્યં ચરણીનામ્ ॥

વેત્થા હિ નિરૃતીનાં વજ્રહસ્ત પરિવૃજમ્ ।
અહર્-અહઃ શુન્ધ્યુઃ પરિપદામ્ ઇવ ॥

તદ્ ઇન્દ્રાવ આ ભર યેના દંસિષ્ઠ કૃત્વને ।
દ્વિતા કુત્સાય શિશ્નથો નિ ચોદય ॥

તમ્ ઉ ત્વા નૂનમ્ ઈમહે નવ્યં દંસિષ્ઠ સન્યસે ।
સ ત્વં નો વિશ્વા અભિમાતીઃ સક્ષણિઃ ॥

ય ઋક્ષાદ્ અંહસો મુચદ્ યો વાર્યાત્ સપ્ત સિન્ધુષુ ।
વધર્ દાસસ્ય તુવિનૃમ્ણ નીનમઃ ॥

યથા વરો સુષામ્ણે સનિભ્ય આવહો રયિમ્ ।
વ્યશ્વેભ્યઃ સુભગે વાજિનીવતિ ॥

આ નાર્યસ્ય દક્ષિણા વ્યશ્વાઁ એતુ સોમિનઃ ।
સ્થૂરં ચ રાધઃ શતવત્ સહસ્રવત્ ॥

યત્ ત્વા પૃચ્છાદ્ ઈજાનઃ કુહયા કુહયાકૃતે ।
એષો અપશ્રિતો વલો ગોમતીમ્ અવ તિષ્ઠતિ ॥