ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.019
તં ગૂર્ધયા સ્વર્ણરં દેવાસો દેવમ્ અરતિં દધન્વિરે ।
દેવત્રા હવ્યમ્ ઓહિરે ॥
વિભૂતરાતિં વિપ્ર ચિત્રશોચિષમ્ અગ્નિમ્ ઈળિષ્વ યન્તુરમ્ ।
અસ્ય મેધસ્ય સોમ્યસ્ય સોભરે પ્રેમ્ અધ્વરાય પૂર્વ્યમ્ ॥
યજિષ્ઠં ત્વા વવૃમહે દેવં દેવત્રા હોતારમ્ અમર્ત્યમ્ ।
અસ્ય યજ્ઞસ્ય સુક્રતુમ્ ॥
ઊર્જો નપાતં સુભગં સુદીદિતિમ્ અગ્નિં શ્રેષ્ઠશોચિષમ્ ।
સ નો મિત્રસ્ય વરુણસ્ય સો અપામ્ આ સુમ્નં યક્ષતે દિવિ ॥
યઃ સમિધા ય આહુતી યો વેદેન દદાશ મર્તો અગ્નયે ।
યો નમસા સ્વધ્વરઃ ॥
તસ્યેદ્ અર્વન્તો રંહયન્ત આશવસ્ તસ્ય દ્યુમ્નિતમં યશઃ ।
ન તમ્ અંહો દેવકૃતં કુતશ્ ચન ન મર્ત્યકૃતં નશત્ ॥
સ્વગ્નયો વો અગ્નિભિઃ સ્યામ સૂનો સહસ ઊર્જામ્ પતે ।
સુવીરસ્ ત્વમ્ અસ્મયુઃ ॥
પ્રશંસમાનો અતિથિર્ ન મિત્રિયો ઽગ્ની રથો ન વેદ્યઃ ।
ત્વે ક્ષેમાસો અપિ સન્તિ સાધવસ્ ત્વં રાજા રયીણામ્ ॥
સો અદ્ધા દાશ્વધ્વરો ઽગ્ને મર્તઃ સુભગ સ પ્રશંસ્યઃ ।
સ ધીભિર્ અસ્તુ સનિતા ॥
યસ્ય ત્વમ્ ઊર્ધ્વો અધ્વરાય તિષ્ઠસિ ક્ષયદ્વીરઃ સ સાધતે ।
સો અર્વદ્ભિઃ સનિતા સ વિપન્યુભિઃ સ શૂરૈઃ સનિતા કૃતમ્ ॥
યસ્યાગ્નિર્ વપુર્ ગૃહે સ્તોમં ચનો દધીત વિશ્વવાર્યઃ ।
હવ્યા વા વેવિષદ્ વિષઃ ॥
વિપ્રસ્ય વા સ્તુવતઃ સહસો યહો મક્ષૂતમસ્ય રાતિષુ ।
અવોદેવમ્ ઉપરિમર્ત્યં કૃધિ વસો વિવિદુષો વચઃ ॥
યો અગ્નિં હવ્યદાતિભિર્ નમોભિર્ વા સુદક્ષમ્ આવિવાસતિ ।
ગિરા વાજિરશોચિષમ્ ॥
સમિધા યો નિશિતી દાશદ્ અદિતિં ધામભિર્ અસ્ય મર્ત્યઃ ।
વિશ્વેત્ સ ધીભિઃ સુભગો જનાઁ અતિ દ્યુમ્નૈર્ ઉદ્ન ઇવ તારિષત્ ॥
તદ્ અગ્ને દ્યુમ્નમ્ આ ભર યત્ સાસહત્ સદને કં ચિદ્ અત્રિણમ્ ।
મન્યું જનસ્ય દૂઢ્યઃ ॥
યેન ચષ્ટે વરુણો મિત્રો અર્યમા યેન નાસત્યા ભગઃ ।
વયં તત્ તે શવસા ગાતુવિત્તમા ઇન્દ્રત્વોતા વિધેમહિ ॥
તે ઘેદ્ અગ્ને સ્વાધ્યો3 યે ત્વા વિપ્ર નિદધિરે નૃચક્ષસમ્ ।
વિપ્રાસો દેવ સુક્રતુમ્ ॥
ત ઇદ્ વેદિં સુભગ ત આહુતિં તે સોતું ચક્રિરે દિવિ ।
ત ઇદ્ વાજેભિર્ જિગ્યુર્ મહદ્ ધનં યે ત્વે કામં ન્યેરિરે ॥
ભદ્રો નો અગ્નિર્ આહુતો ભદ્રા રાતિઃ સુભગ ભદ્રો અધ્વરઃ ।
ભદ્રા ઉત પ્રશસ્તયઃ ॥
ભદ્રમ્ મનઃ કૃણુષ્વ વૃત્રતૂર્યે યેના સમત્સુ સાસહઃ ।
અવ સ્થિરા તનુહિ ભૂરિ શર્ધતાં વનેમા તે અભિષ્ટિભિઃ ॥
ઈળે ગિરા મનુર્હિતં યં દેવા દૂતમ્ અરતિં ન્યેરિરે ।
યજિષ્ઠં હવ્યવાહનમ્ ॥
તિગ્મજમ્ભાય તરુણાય રાજતે પ્રયો ગાયસ્ય્ અગ્નયે ।
યઃ પિંશતે સૂનૃતાભિઃ સુવીર્યમ્ અગ્નિર્ ઘૃતેભિર્ આહુતઃ ॥
યદી ઘૃતેભિર્ આહુતો વાશીમ્ અગ્નિર્ ભરત ઉચ્ ચાવ ચ ।
અસુર ઇવ નિર્ણિજમ્ ॥
યો હવ્યાન્ય્ ઐરયતા મનુર્હિતો દેવ આસા સુગન્ધિના ।
વિવાસતે વાર્યાણિ સ્વધ્વરો હોતા દેવો અમર્ત્યઃ ॥
યદ્ અગ્ને મર્ત્યસ્ ત્વં સ્યામ્ અહમ્ મિત્રમહો અમર્ત્યઃ ।
સહસઃ સૂનવ્ આહુત ॥
ન ત્વા રાસીયાભિશસ્તયે વસો ન પાપત્વાય સન્ત્ય ।
ન મે સ્તોતામતીવા ન દુર્હિતઃ સ્યાદ્ અગ્ને ન પાપયા ॥
પિતુર્ ન પુત્રઃ સુભૃતો દુરોણ આ દેવાઁ એતુ પ્ર ણો હવિઃ ॥
તવાહમ્ અગ્ન ઊતિભિર્ નેદિષ્ઠાભિઃ સચેય જોષમ્ આ વસો ।
સદા દેવસ્ય મર્ત્યઃ ॥
તવ ક્રત્વા સનેયં તવ રાતિભિર્ અગ્ને તવ પ્રશસ્તિભિઃ ।
ત્વામ્ ઇદ્ આહુઃ પ્રમતિં વસો મમાગ્ને હર્ષસ્વ દાતવે ॥
પ્ર સો અગ્ને તવોતિભિઃ સુવીરાભિસ્ તિરતે વાજભર્મભિઃ ।
યસ્ય ત્વં સખ્યમ્ આવરઃ ॥
તવ દ્રપ્સો નીલવાન્ વાશ ઋત્વિય ઇન્ધાનઃ સિષ્ણવ્ આ દદે ।
ત્વમ્ મહીનામ્ ઉષસામ્ અસિ પ્રિયઃ ક્ષપો વસ્તુષુ રાજસિ ॥
તમ્ આગન્મ સોભરયઃ સહસ્રમુષ્કં સ્વભિષ્ટિમ્ અવસે ।
સમ્રાજં ત્રાસદસ્યવમ્ ॥
યસ્ય તે અગ્ને અન્યે અગ્નય ઉપક્ષિતો વયા ઇવ ।
વિપો ન દ્યુમ્ના નિ યુવે જનાનાં તવ ક્ષત્રાણિ વર્ધયન્ ॥
યમ્ આદિત્યાસો અદ્રુહઃ પારં નયથ મર્ત્યમ્ ।
મઘોનાં વિશ્વેષાં સુદાનવઃ ॥
યૂયં રાજાનઃ કં ચિચ્ ચર્ષણીસહઃ ક્ષયન્તમ્ માનુષાઁ અનુ ।
વયં તે વો વરુણ મિત્રાર્યમન્ સ્યામેદ્ ઋતસ્ય રથ્યઃ ॥
અદાન્ મે પૌરુકુત્સ્યઃ પઞ્ચાશતં ત્રસદસ્યુર્ વધૂનામ્ ।
મંહિષ્ઠો અર્યઃ સત્પતિઃ ॥
ઉત મે પ્રયિયોર્ વયિયોઃ સુવાસ્ત્વા અધિ તુગ્વનિ ।
તિસૄણાં સપ્તતીનાં શ્યાવઃ પ્રણેતા ભુવદ્ વસુર્ દિયાનામ્ પતિઃ ॥
મૂળ પાઠ: Ṛgveda-Saṃhitā · Edition: Theodor Aufrecht Die Hymnen des Rigveda. Mandala I-VI Bonn Mareus Theodor Aufrecht Die Hymnen des Rigveda. Mandala VII-X Bonn Mareus · Data entry Barend A. Van Nooten Gary B. Holland · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0