ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.104

ઇન્દ્રાસોમા તપતં રક્ષ ઉબ્જતં ન્ય્ અર્પયતં વૃષણા તમોવૃધઃ ।
પરા શૃણીતમ્ અચિતો ન્ય્ ઓષતં હતં નુદેથાં નિ શિશીતમ્ અત્રિણઃ ॥

ઇન્દ્રાસોમા સમ્ અઘશંસમ્ અભ્ય્ અ1ઘં તપુર્ યયસ્તુ ચરુર્ અગ્નિવાઁ ઇવ ।
બ્રહ્મદ્વિષે ક્રવ્યાદે ઘોરચક્ષસે દ્વેષો ધત્તમ્ અનવાયં કિમીદિને ॥

ઇન્દ્રાસોમા દુષ્કૃતો વવ્રે અન્તર્ અનારમ્ભણે તમસિ પ્ર વિધ્યતમ્ ।
યથા નાતઃ પુનર્ એકશ્ ચનોદયત્ તદ્ વામ્ અસ્તુ સહસે મન્યુમચ્ છવઃ ॥

ઇન્દ્રાસોમા વર્તયતં દિવો વધં સમ્ પૃથિવ્યા અઘશંસાય તર્હણમ્ ।
ઉત્ તક્ષતં સ્વર્ય1મ્ પર્વતેભ્યો યેન રક્ષો વાવૃધાનં નિજૂર્વથઃ ॥

ઇન્દ્રાસોમા વર્તયતં દિવસ્ પર્ય્ અગ્નિતપ્તેભિર્ યુવમ્ અશ્મહન્મભિઃ ।
તપુર્વધેભિર્ અજરેભિર્ અત્રિણો નિ પર્શાને વિધ્યતં યન્તુ નિસ્વરમ્ ॥

ઇન્દ્રાસોમા પરિ વામ્ ભૂતુ વિશ્વત ઇયમ્ મતિઃ કક્ષ્યાશ્વેવ વાજિના ।
યાં વાં હોત્રામ્ પરિહિનોમિ મેધયેમા બ્રહ્માણિ નૃપતીવ જિન્વતમ્ ॥

પ્રતિ સ્મરેથાં તુજયદ્ભિર્ એવૈર્ હતં દ્રુહો રક્ષસો ભઙ્ગુરાવતઃ ।
ઇન્દ્રાસોમા દુષ્કૃતે મા સુગમ્ ભૂદ્ યો નઃ કદા ચિદ્ અભિદાસતિ દ્રુહા ॥

યો મા પાકેન મનસા ચરન્તમ્ અભિચષ્ટે અનૃતેભિર્ વચોભિઃ ।
આપ ઇવ કાશિના સંગૃભીતા અસન્ન્ અસ્ત્વ્ આસત ઇન્દ્ર વક્તા ॥

યે પાકશંસં વિહરન્ત એવૈર્ યે વા ભદ્રં દૂષયન્તિ સ્વધાભિઃ ।
અહયે વા તાન્ પ્રદદાતુ સોમ આ વા દધાતુ નિરૃતેર્ ઉપસ્થે ॥

યો નો રસં દિપ્સતિ પિત્વો અગ્ને યો અશ્વાનાં યો ગવાં યસ્ તનૂનામ્ ।
રિપુઃ સ્તેનઃ સ્તેયકૃદ્ દભ્રમ્ એતુ નિ ષ હીયતાં તન્વા3 તના ચ ॥

પરઃ સો અસ્તુ તન્વા3 તના ચ તિસ્રઃ પૃથિવીર્ અધો અસ્તુ વિશ્વાઃ ।
પ્રતિ શુષ્યતુ યશો અસ્ય દેવા યો નો દિવા દિપ્સતિ યશ્ ચ નક્તમ્ ॥

સુવિજ્ઞાનં ચિકિતુષે જનાય સચ્ ચાસચ્ ચ વચસી પસ્પૃધાતે ।
તયોર્ યત્ સત્યં યતરદ્ ઋજીયસ્ તદ્ ઇત્ સોમો ઽવતિ હન્ત્ય્ આસત્ ॥

ન વા ઉ સોમો વૃજિનં હિનોતિ ન ક્ષત્રિયમ્ મિથુયા ધારયન્તમ્ ।
હન્તિ રક્ષો હન્ત્ય્ આસદ્ વદન્તમ્ ઉભાવ્ ઇન્દ્રસ્ય પ્રસિતૌ શયાતે ॥

યદિ વાહમ્ અનૃતદેવ આસ મોઘં વા દેવાઁ અપ્યૂહે અગ્ને ।
કિમ્ અસ્મભ્યં જાતવેદો હૃણીષે દ્રોઘવાચસ્ તે નિરૃથં સચન્તામ્ ॥

અદ્યા મુરીય યદિ યાતુધાનો અસ્મિ યદિ વાયુસ્ તતપ પૂરુષસ્ય ।
અધા સ વીરૈર્ દશભિર્ વિ યૂયા યો મા મોઘં યાતુધાનેત્ય્ આહ ॥

યો માયાતું યાતુધાનેત્ય્ આહ યો વા રક્ષાઃ શુચિર્ અસ્મીત્ય્ આહ ।
ઇન્દ્રસ્ તં હન્તુ મહતા વધેન વિશ્વસ્ય જન્તોર્ અધમસ્ પદીષ્ટ ॥

પ્ર યા જિગાતિ ખર્ગલેવ નક્તમ્ અપ દ્રુહા તન્વ1ં ગૂહમાના ।
વવ્રાઁ અનન્તાઁ અવ સા પદીષ્ટ ગ્રાવાણો ઘ્નન્તુ રક્ષસ ઉપબ્દૈઃ ॥

વિ તિષ્ઠધ્વમ્ મરુતો વિક્ષ્વ્ ઇ1ચ્છત ગૃભાયત રક્ષસઃ સમ્ પિનષ્ટન ।
વયો યે ભૂત્વી પતયન્તિ નક્તભિર્ યે વા રિપો દધિરે દેવે અધ્વરે ॥

પ્ર વર્તય દિવો અશ્માનમ્ ઇન્દ્ર સોમશિતમ્ મઘવન્ સં શિશાધિ ।
પ્રાક્તાદ્ અપાક્તાદ્ અધરાદ્ ઉદક્તાદ્ અભિ જહિ રક્ષસઃ પર્વતેન ॥

એત ઉ ત્યે પતયન્તિ શ્વયાતવ ઇન્દ્રં દિપ્સન્તિ દિપ્સવો ઽદાભ્યમ્ ।
શિશીતે શક્રઃ પિશુનેભ્યો વધં નૂનં સૃજદ્ અશનિં યાતુમદ્ભ્યઃ ॥

ઇન્દ્રો યાતૂનામ્ અભવત્ પરાશરો હવિર્મથીનામ્ અભ્ય્ આ3વિવાસતામ્ ।
અભીદ્ ઉ શક્રઃ પરશુર્ યથા વનમ્ પાત્રેવ ભિન્દન્ સત એતિ રક્ષસઃ ॥

ઉલૂકયાતું શુશુલૂકયાતું જહિ શ્વયાતુમ્ ઉત કોકયાતુમ્ ।
સુપર્ણયાતુમ્ ઉત ગૃધ્રયાતું દૃષદેવ પ્ર મૃણ રક્ષ ઇન્દ્ર ॥

મા નો રક્ષો અભિ નડ્ યાતુમાવતામ્ અપોચ્છતુ મિથુના યા કિમીદિના ।
પૃથિવી નઃ પાર્થિવાત્ પાત્વ્ અંહસો ઽન્તરિક્ષં દિવ્યાત્ પાત્વ્ અસ્માન્ ॥

ઇન્દ્ર જહિ પુમાંસં યાતુધાનમ્ ઉત સ્ત્રિયમ્ માયયા શાશદાનામ્ ।
વિગ્રીવાસો મૂરદેવા ઋદન્તુ મા તે દૃશન્ સૂર્યમ્ ઉચ્ચરન્તમ્ ॥

પ્રતિ ચક્ષ્વ વિ ચક્ષ્વેન્દ્રશ્ ચ સોમ જાગૃતમ્ ।
રક્ષોભ્યો વધમ્ અસ્યતમ્ અશનિં યાતુમદ્ભ્યઃ ॥